Oktober is zelden een goede maand, hoewel de maand er ook niks aan kan doen. Ik kreeg laatst het advies om de krant van achter naar voor te lezen, dat zou beter zijn voor het gemoed. Vroeger, toen we de Telegraaf nog hadden, las ik altijd de strips en mijn horoscoop. Ik geloofde er uiteraard niet in, tenzij mij iets goeds werd beloofd. En niet dat ik dat echt geloofde, maar het gaf me in elk geval goede moed voor even. Hagar en Garfield waren de strips die ik me herinner, en verder stond niet veel in die Telegraaf. Altijd een advertentie van iemand met een buitenlandse naam die de rechtsmacht vervloekte omdat hij zijn kinderen niet mocht zien. Vroeger dacht je al gauw dat zo iemand gek was, maar tegenwoordig denk ik daar anders over. Als je daar dagelijks een advertentie aan weet, dan zal het een serieuze zaak geweest zijn.
Verder stond de krant vol met advertenties van tweedehands auto’s, z.g.a.n., zien is kopen, alles elektrisch, t.e.a.b. en al wat dies meer zij. De 06-lijnen vond ik ook uiterst interessant, maar ik zocht wel naar een prikkelende advertentie waar iemand zijn best op had gedaan. Dus niet Anja met de boerenknecht op de hooizolder. En uiteraard moest het een bandje zijn, geen echte mevrouw, dat zou veel te eng zijn. Goed, ik was jong.
Tegenwoordig lees ik vooral de columns in de Stentor, de strip van Dirk-Jan, en de overlijdensadvertenties. Dat zijn ongeveer de enige advertenties die nog in de krant staan. Voor tweedehands auto’s ga je naar gaspedaal en sekslijnen zijn er denk ik niet meer. Nee, waarom zou je een olielamp gebruiken als er overal ledverlichting is?
Verder is de krant vooral duur. Bijna 50 euro per maand om ‘s ochtends wat te lezen te hebben bij het ontbijt. Omdat ik het dan zonde vind om zo weinig te lezen, laat ik de krant op het gasfornuis liggen, zodat ik hem ‘s avonds nog even pak. Mijn vrouw verwart dat met het gedrag van een lapzwans, maar dat is het niet, het is het rendement van je investering willen. Helaas ligt de krant ‘s avonds in de krantenbak en komt hij er na een week pas weer uit en gaat hij naar mijn moeder, die het regionale nieuws nog leest. Vijftig euro per maand…
Mack 
Wij hebben de Gelderlander en de Volkskrant. De Gelderlander lees ik niet, de Volkskrant alleen in het weekend. De abonnementen zullen duur zijn. Ook daar kijk ik niet naar. Want echtgenoot leest de kranten van voor naar achteren. Daar is hij, met zijn fietstocht, de hele morgen zoet mee. En ik vind dat prima. Wat hij alleen niet meer mag, is iets voorlezen. Anders had ik het zelf wel gelezen. En je ziet het toch nog zes keer op de tv, op je tablet en je mobiel langskomen.
Het regionale blaadje krijgen we ook nog, want dat brengt oudste kleinzoon rond, als bijverdienste. Hij mag van zijn ouders geen vakken vullen, wat meer verdient, omdat hij twee keer in de week, plus het hele weekend met zijn hobby’s bezig is. Waterpolo en zweefvliegen. Ja ja.
Drie jaar geleden, 15 oktober kreeg H. zijn hartstilstand. Drie alweer. En we gaan vrolijk door. Oogkleppen voor en gaan. En zien wel waar dat schip strandt.
LikeLike
Deze was in de spam terecht gekomen. Sorry
LikeLike
Ik lees de regiokrant in de bieb. Prima verwarmd, verlicht en een ruime leestafel, waar het af en toe te gezellig is. Voor de paar interessante berichten per maand vind ik ‘m ook te duur. Zelfs een webabonnementje is het mij niet waard. Daarbij lees ik regionieuw bij de lokale en provinciale omroep. Via de linkenlijst kijk ik elke ochtend even bij Fokke, Sukke, Dirk-Jan, Toos, Henk en de Familie Doorzon. (Inter-)nationaal nieuws zie ik vooral op teletekst en het 18 uur journaal. Dat is de laatste tijd vooral meer van hetzelfde. Ik ga het niet oplossen in Gaza, Ukraïne en Sudan. Een beetje lachen om het gestuntel van de mensen die voor de PVV minister zijn, maar niet lid mogen zijn van die partij, ben ik inmiddels ook klaar. Ook dat schuif ik door bij het Journaal.
Dagelijks tref ik mensen in het park, die me vriendelijk groeten.
LikeLike