Jura deel 2.

De laatste jaren miste ik steeds de steile heuvel bij Tilff, vlak voorbij Luik. Voor mij sinds 1993 onvergetelijk. Ik ben er nu achter waarom ik die miste, je moet niet het bord Luxemburg volgen, je moet dwars door de stad Luik. Sowieso leuker. Die heuvel is een test voor de auto. Komt-ie er tegenop in de hoogste versnelling of moet je terug? Mijn vorige auto wist volgepakt in de zesde versnelling nog te versnellen, maar in 1993 viel mijn Mazda 323 1.3 gewoon stil. Deze auto maakte zelf de keuze terug te schakelen, dus die lol was ook gauw over.

Verder werd de route naar Luxemburg afgeraden door Belgische verkeersdienst dus pakten we een afslag eerder, richting Longwy. Tot mij stomme verbazing was ik ineens veel eerder in Frankrijk dan anders! Logisch als je Luxemburg overslaat en ik vroeg mij af hoe ik daar al die jaren in had kunnen trappen.

Vandaag was het droog, en zoals Ria al opmerkte, eigenlijk veel fijner dan die bloedhitte. Die hitte is alleen goed om bruin te worden en als je aan het water ligt, maar het kan ook irriteren. Bij het ontbijt bijvoorbeeld, of bij het avondeten wil je niet die koperen ploert in je gezicht. Ik herinner me van vorig jaar dat het om elf uur ‘s avonds nog 30 graden was en je nog steeds in je blote bast zat te zweten. Nu sterf je het af van de kou ‘s avonds op de veranda, tenminste, als je in je blote bast blijft zitten.

Hans vermaakt zich wat minder dan normaal, want er zijn hier geen leeftijdsgenoten volgens hem. Tammar, die vorig jaar de caravan niet heeft verlaten, is nu elke avond weg en heeft vanmiddag gezwommen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik heb met Hans een ronde van drie uur rond het meer gelopen, over bergpaden en gladde afdalingen. Na afloop ben ik naar intersport gereden en heb nieuwe schoenen gekocht, aangezien de stenen door de zolen van de andere kwamen en ik nog steeds moeilijk loop van de pijn. Hans op zijn legerkisten had nergens last van. Waarmee ik maar gezegd wil hebben dat die soldaten het maar makkelijk hebben vergeleken bij mij.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

2 gedachten over “Jura deel 2.”

Laat een reactie achter op marieclaire Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *