Aan de heer en mevrouw Timmermans.

Zo ongeveer een keer per jaar gaan we een keer uit eten met mijn ex-collega en zijn charmante vrouw, de heer en mevrouw Timmermans. De ene keer in Veenendaal, de andere keer in Apeldoorn. Nu was het Veenendaal en kiezen zij het restaurant uit. Deze keer werd het hippe shit, een Tapas restaurant. Ik werd er een beetje angstig van.

En ja hoor, allemaal jonge, hippe mensen in de knop van hun leven en een vreselijk ingewikkelde bediening. Er golden zelfs regels. Die gaat de serveerster dan uitleggen en vervolgens vraagt ze of je het begrepen hebt. Maar ik begrijp nog meer van geplastificeerde microbiotopen. Eigenlijk is het helemaal niks voor mij zo’n Tapas restaurant. (Tapas betekent trouwens hapjes) Ik ben er ooit een keer geweest, en toen was ik al weer genezen met hun Corona en gebakken kippenlever. Maar ja, dit werd voorgesteld, mijn vrouw was erg enthousiast en ik wilde niet de spelbreker zijn, maar het is helemaal niks voor mij. De tapas zelf waren uitstekend hoor, daar niet van, maar ik moest zes keer opnieuw op de kaart kijken, dat vind ik juist het allermoeilijkste aan een restaurant, een keuze maken. Dan stond er ook nog een serveerster de bestelling op te nemen met zo’n getraind vriendelijk gezicht waar ik zo doorheen kijk. Ze haatte ons in het echt. Of in elk geval mij.

De regels waren onder andere dat je per ronde maar maximaal drie gerechten mocht bestellen, waarvan hooguit één dessert. Ik heb nog nooit zo’n debiele regel gehoord. En wat ook nog op de kaart stond was dat je het moest opeten want bij verspilling werd er een euro in rekening gebracht. Dan komt mijn innerlijk protestproces op gang en gooi ik alle bakjes in gedachten leeg op de vloer. Zo, dat was heerlijk mevrouw de serveerster! Volgende keer gaan we weer naar de Chinees hoor, meneer en mevrouw Timmermans!

Auteur: Mack

Mack is nu bijna vijftig en begon in 2004 met bloggen en volhardt tot nu toe. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Of hij in al die jaren wijzer is geworden, is de vraag. Hij denkt zelf van wel. Mocht u na het reageren zien dat uw reactie in afwachting is van moderatie, dan komt dat omdat ik dat noodgedwongen zo moest instellen. Een stalker. Als u een vaste reageerder bent met telkens dezelfde gegevens, (naam, e-mail) zult u er geen last van hebben, anders moet ik de reactie handmatig even toelaten. Sorry voor het ongemak.

19 gedachten over “Aan de heer en mevrouw Timmermans.”

  1. Ik voel met je mee hoor. Ik heb er ook een gloeiende hekel aan, maar toch wordt er bij de familie Wienen ( die het ook om de beurt regelen) herhaaldelijk voor gekozen. Je zit dan zo gezellig lang bij elkaar vinden ze. Wacht maar, volgend jaar zijn wij aan de beurt.. Dat wordt dus de Bourgondiër of de chinees.

  2. Wij zullen het allemaal met je eens zijn, maar hoe zit het met de heer en mevrouw Timmermans?
    Als zij dit logje niet lezen zit je er over twee jaar weer.
    Nou zal ik de chinees ook niet vlug kiezen. Er is echt wel meer te vinden in Apeldoorn, neem ik aan. Wel vind ik dat je de laatste tijd struikelt over de eettenten. En elke maand komt er hier in Zevenaar wel eentje bij.

  3. Wij vonden het ook gezellig. En we deden het voor mevr Mack., heeft ze ook een keer een leuke avond. Trouwens, bedoel je die chinees die patat bakt?

  4. Die regeltjes in zo’n tapas restaurant, zouden ze die nou ook in Spanje hebben?
    Ik ben me trouwens al een paar weken mentaal aan het voorbereiden op een bruiloft met de hele avond salsamuziek.

      1. Mijn zoon moet eind juni zijn scriptie inleveren bij prof. dr. ir. TJHM Eggen. Die is vast RK gedoopt. Maar ook hij zit te zuchten op zijn zolderkamer, zonder airco. Alleen de kat houdt hem gezelschap, lui liggend in de leunstoel.

  5. een erg leuk verhaal over die uit de hand gelopen tapas. Eigenlijk denk ik dat jij ook de originele tapas heel erg lekker vindt, Tapar is het spaans werkwoord voor afsluiten, een tapa is dus een dekseltje van een schijfje brood met iets erop, dat krijg je bij een spaans getapt pilsje gratis erbij om je glas af te sluiten, tegen invliegende vliegen. Ook bij een glas wijn. De barman houdt bij welke tapa je al hebt gehad, en de volgende is dus anders. Een beetje bar heeft zeker zes verschillende tapas voor jouw zes pilsjes. Tot zover het zeer aangename gebruik in Spanje. Later zijn ook in Spanje bars zich gaan toeleggen op tapas die je kunt bestellen en betalen als hapjes, gewoon omdat er heel smakelijke bij zijn. De porties dan natuurlijk groter.

    In Nederland is de link met het glaasje wijn en het pilsje helemaal doorsgesneden, en ik lees bij jou dat er zelfs dessert tapas bestaan inmiddels. Ik vind dat vloeken in de kerk en daarom je verhaaltje leuk.

    1. Ik was nog nooit in Spanje.
      Wel hoorde ik veel over tapas.

      Maar met deze toevoeging vind ik dat ik ook eens in Spanje een pilsje moet gaan drinken. Natuurlijk met een door jou beschreven tapas dekseltje.

      Zonnige groet,

  6. Was dat zo’n All You Can Eat ofzo restaurant, ik bedoel vreetfabriek? Daar ben ik de laatste keer, zo’n jaar of 8 geleden ook definitief op afgeknapt. Ongezellig ook nog.

    Margo

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s