Schok

Ik schrok me gisteren dood. Ik ben nu 12 jaar vader van een klein jongetje. Een onschuldig jongetje dat altijd een jongetje was en waar ik altijd grapjes mee maakte en dat mij elke avond als hij naar bed gaat nog een kusje geeft. Natuurlijk, hij gaat al naar de middelbare school en hij wordt aardig bijdehand, maar het is nog wel een jochie. Nu stond hij zich af te drogen na het douchen en ik wist even niet of ik nu goed zag. Doorkomend schaamhaar! Mijn kindje, mijn zoontje, mijn kleine aapje.

Ik moest er even van bijkomen. Mijn vrouw had even bezoek dus ik kon het ook niet vertellen, en ik moest weg. Dus ik apte het maar even. Een uurtje later zag ze het pas, en ik kreeg een paar van die huil van het lachen smiley’s terug. Zij had het ook nog nooit gezien. We hebben een heuse puber in huis!

Vandaag was ik al weer wat van de schok bekomen. Hij was thuisgekomen en zei dat het mandje van zijn fiets los zat. Of ik even wilde kijken. Ik keek maar ik zag niks aan het mandje. Wel aan zijn voorband, die was leeg. Dat merkt die jeugd van tegenwoordig niet eens meer. Het mandje, denken ze. Ik pakte de pomp maar kreeg er geen lucht in. Nader onderzoek leerde dat er een spijker in de band zat, en dat de totale binnenband vol gaatjes zat. Hoe dat nou kon snapte ik ook niet, maar die was niet meer te plakken. Snel ging ik naar de bouwmarkt en haalde een nieuwe binnenband die ik er even inzette. Want dat kan ik, dat heb ik vroeger geleerd. En nu had ik het nodig. Om te zorgen dat mijn puberzoon die niks van lekke banden snapt morgen weer ongestoord naar school te kunnen laten fietsen. Daar ben ik vader voor. Dat is waarvoor ik getraind ben.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

3 gedachten over “Schok”

  1. Ga je hem ook leren hoe hij zelf zijn bandjes plakken kan, of blijf jij voor hem de vader die alles kan. Zoals mijn vader alles kon, waardoor ik nooit heb geleerd om wat dan ook technisch zelf te doen. En jemig, wat zijn die bouwvakkers duur tegenwoordig.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s