Donna, schrikkeldag, buien

Door de knierevalidatie van mevrouw Mack, heeft zij het gewaagd om Netflix aan te schaffen. Daardoor zitten wij nu avond aan avond aan de buis gekluisterd om Suits te zien. Minimaal twee afleveringen, soms drie. Je wordt er niet wijzer van, maar wel gelukkig. Ik identificeer mijzelf met Harvey Specter, al heb ik net zoveel van hem weg als van Louis Litt. Mevrouw Mack identificeert zich met Donna, dat weet ik gewoon. Niet dat ze er iets van weg heeft, maar die dingen voel je aan.

Verder had ik vandaag wat normale irritaties. Bijvoorbeeld over het feit dat het 29 februari is, en dat dat reden is om dat in meerdere malen in het nieuws te laten komen. Het is al eeuwen bekend dat het vandaag 29 februari zou zijn, maar toch trouwden er vandaag twee en een half keer zoveel mensen als op een normale maandag. Afhankelijk van de reden heb ik daar waardering voor of krijg ik er jeuk van. Als de reden is dat je je trouwdag dan maar één keer per 4 jaar viert heb ik er waardering voor. Als het een Willem en Maxima-achtige actie is, dan laat maar. Maar wat me het meest irriteert aan een schrikkeljaar is dat de lengte van een seconde niet juist is vastgesteld toen ze die vaststelden. Die had een fractie langer moeten zijn, dan was dat hele schrikkeljaar niet nodig geweest.

Wat ik ook echt niet leuk vind is dat we weer zijn aanbeland bij de Maartse bui. Het is precies dezelfde bui als die in februari of april, maar nu is het ineens een Maartse bui. Ik hou niet van dat soort grappen. Het is gewoon een bui die geheel onafhankelijk is van de maand waarin hij valt. Wat mij betreft kan een Maartse bui ook in april vallen. Of een Aprilse bui in maart.  Waarom weermannen zich met dit soort onzin inlaten, ik weet het niet.

Donna, dan maar. Om deze dag goed af te sluiten.

Donna

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

6 gedachten over “Donna, schrikkeldag, buien”

  1. Ooit heeft iemand zo eens iets origineels gezegd. En omdat het zo grappig klonk, is dat uitentreure herhaald, tot we er gaan van balen. Ik houd dus ook niet van “mensdom en dierenrijk”.

    En Donna ken ik niet, maar ik hang wel mee op de zetel als Luc een bepaald programma (laatst was dat “The Art of More”) wil zien. Hij trouwens bij mij ook.

    😉

      1. Nou, laat mij maar de kruidenier uithangen. Die dag gisteren heeft mij 13 euro gekost zonder dat er iets tegenover stond. Die wetenschap, verkregen dankzij nuttige instanties als het Nibud en CBS, maakt het leven op zo’n schrikkeldag meteen een stuk bezwaarlijker. Zodat het goed is om vandaag op 1 maart aanbeland te zijn. En haar buien neem ik dan maar op de koop toe.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s