Geen houden aan.

Het vermogen om te lachen is er niet en het depressiespook huist nog in mij, maar ook dat zorgt weer voor komische situaties. Want ik acteer op de automatische piloot en ik neem alles waar. Behalve dan dat ik zaterdag toen ik vroeg op moest om Hans naar voetbal te brengen niet in de gaten had dat ik per ongeluk een slaappil had genomen in plaats van het lachmedicijn. Na 20 minuten begon het zijn versuffende werk te doen en kreeg ik in de gaten wat er aan de hand was. Gelukkig was Linda ook opgestaan anders was het misschien minder grappig afgelopen. Want ik dacht dat ik wel sterker zou zijn dan het medicijn en volledig versuft wilde ik naar mijn auto om Hans weg te brengen. Ondertussen had Linda het ook door en regelde dat Hans met iemand anders mee mocht. Ik werd naar bed gestuurd maar ik heb de bank gehaald, de bank waarop ik drie uur later wakker werd. Ik was de vorige avond al om negen uur in slaap gevallen, dus dat ik het nou echt nodig had…nee, maar er was gewoon geen houden aan.

Auteur: Mack

Mack is nu vijftig en begon in 2004 met bloggen en volhardt tot nu toe. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Of hij in al die jaren wijzer is geworden, is de vraag. Hij denkt zelf van wel. Het valt me op dat het steeds lastiger wordt om het met elkaar oneens te zijn. Zeker op facebook. Dan plaatst iemand iets en zet eronder: en zo is het! En soms is het juist helemaal niet zo! Maar als je dat zegt, dan kan je dat komen te staan op een afwaardering van het beeld dat iemand van je heeft. En dat moeten we bestrijden. Dus bent u het oneens met mij, zegt dat gerust, daar leer ik van!

5 gedachten over “Geen houden aan.”

  1. Ja, wat Fien zegt… (ik ben blij dat ze gereageerd heeft, want ik zat gisterenavond al te piekeren.. wat kan ik nu typen “Mack, ik heb er vreselijk om gelachen..”? Alsof je met fatsoen om andermans leed kunt lachen.. ;-/)

    Like

  2. Veel slapen en een depressie, voor mij onlosmakelijk verbonden en grappen maken en er zelf niet om kunnen lachen ook. Ik lach voluit omdat ik zo goed weet hoe het is en ook dat jij er over een tijdje weer in slaagt het monster te verslaan
    Voor nu wens ik je bakken met rust!

    Liked by 1 persoon

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s