Heibel op de kartbaan

Gisteren zag ik mijn kans schoon. In het nucleaire pretpark Wunderland Kalkar is een kartbaan. Ze hebben er ook zogenaamde doppelkarts. Daarin kon Hans met mij meerijden. Hans maakte zich een beetje zorgen over de snelheid en het slippen toen we in de rij stonden, maar het waren geen snelle karts en als het te hard zou gaan kon ik natuurlijk zachter. Toen we aan de beurt waren stonden we samen met een paar einzelkarts en nog twee doppelkarts aan de start. Hans en ik in laatste positie maar na een ronde hadden we de twee andere doppels al ingehaald. Hans vond het prachtig en ik zo mogelijk nog meer. Want wees eens eerlijk, wat is er mooier voor een vader dan met zijn enthousiaste zoon in een autorace te zitten en als een duivel over de baan te racen? Daarna haalden we de einzelkarts ook in die op het rechte stuk wel sneller waren maar die ik in de bochten voorbij kon steken. Ik concentreerde me op de race en Hans hield bij hoever we voor lagen. Langs de kant zag ik mensen naar ons wijzen, ze zagen dat we hard gingen. We lagen eerste en liepen twee ronden uit. Totdat ik in druk verkeer hard van achter werd aangetikt en we in de rondte gingen. We moesten wachten tot de anderen voorbij waren en tot een baanmedewerker ons achteruit geduwd had voordat we verder konden. Volgens Hans hadden we nog één ronde voorsprong.

Na afloop kwam het Duitse meisje dat me van de baan had getikt naar me toe. In haar moedertaal zei ze op verontschuldigende toon dat ze me haar verontschuldigingen wilde aanbieden omdat ze tegen ons aan was gereden. Op mijn beurt ben ik dan ook de beroerdste niet en zei dat het kon gebeuren en dat het geen probleem was. Maar is het nu typisch Duits of niet, zo keurig je verontschuldigingen komen aanbieden? Of is het typisch Nederlands als het je opvalt?

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

9 gedachten over “Heibel op de kartbaan”

  1. Toch betwijfel ik dat, Rob. Ik heb het in Ierland, Engeland en Frankrijk ook gezien. Weliswaar niet zo expliciet keurig als dit meisje, maar toch ook dat het me opviel.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s