Het been.

Sinds vorige week woensdag is er iets mis. Het begon als ik opstond van mijn stoel, dan voelde ik een waarschuwing in mijn rug waarvan ik dacht: oppassen. De pijn in mijn rug verdween snel, maar ik kan nu niet fatsoenlijk meer lopen. Een loopje naar de brievenbus die zich 50 meter verder op bevindt heb ik halverwege opgegeven onder het motto: beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Echt heel veel pijn in mijn linkerbeen. Twee huisartsen en een fysiotherapheut hebben er inmiddels naar gekeken, en bij geen van allen zijn er alarmbellen gaan rinkelen. Het woord hernia is wel gevallen, maar, werd er gezegd, al is het een hernia, wat ze niet denken, dan doen ze daar praktisch nooit meer wat aan. In beweging blijven en rustig aan doen. Het duurt vier tot zes weken, tot ziens.

Oh ja, morfine, dat heb ik gekregen. Tictac volgens mij. Ik merk niks. Geen verminderde pijn, geen sufheid, niks. Nu, een week verder, is er nog geen enkele verbetering. Ik kan thuis werken, want zitten is het meest pijnloos. In volgorde van pijn is het lopen, staan, liggen, zitten, fietsen. Maar je kunt eenmaal niet de hele dag fietsen. Zelf heb ik het vermoeden dat het niet de klassieke lage rugpijn is, maar misschien wel een hernia. Maar dat baseer ik alleen op de pijn in mijn been en het feit dat er nog geen verbetering is. Hoevaak ik te horen krijg dat ik terug moet naar de dokter. Goed bedoeld, maar de de dokter ziet me na vijf dagen aankomen terwijl hij gezegd had dat het vier weken zou duren. Naar een andere arts gaan, heb ik ook te horen gekregen. Maar ik ben daar niet van. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat mijn huisarts zijn vak niet verstaat en daarbij heb ik een aangeboren moeite om het beter te weten dan iemand die er voor heeft geleerd en dagelijks zijn beroep uitoefent. Maar goed, dat gold ook voor Jansen-Steur, dus helemaal waterdicht zit dat niet.

In elk geval, ik kijk het nog even aan. Als u nog adviezen of tips hebt, ook al is het naar een andere arts gaan, dan hoor ik die graag, want ik zoek altijd naar het meest gegeven advies. Ik maak er een soort gemiddelde van. Ondertussen ploeter ik voort.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

25 gedachten over “Het been.”

  1. Als beweging goed is en fietsen het minste last c.q pijn bezorgt, dan ligt het bijna voor de hand om dagelijks tien of misschien wel tweemaal tien minuten op een hometrainer te gaan zitten, Het zou een begin kunnen zijn om het bewegingsapparaat vrij pijnloos in gang te krijgen en zo de afvalstoffen rond de gewrichten stukje bij beetje afgevoerd te krijgen. Ik heb het niet zelf verzonnen, maar citeer het advies dat de fysiotherapeut aan mijn vrouw gaf toen ze door bepaald medicijngebruik dergelijke klachten als jij hebt, kreeg. En ze heeft er waarachtig behoorlijk wat baat bij gehad. Vandaar…..

  2. Tja, ik ben een tegengestelde mening toegedaan. Ik vertrouw vrijwel geen enkele arts tot hij of zij zich fors bewezen heeft. En dan nog zoek ik alles na. Dat heeft een reden, al mijn artsen – en dat waren er absurd veel langs de tijd – hebben er geen enkel verstand van gehad, me compleet de vernieling in gewerkt en ik bleek het wel degelijk beter te weten.

    Dat gezegd hebbende, ik vind het erm .. apart klinken dat men geen hernia vast stelt maar wel de herstelperiode van een hernia adviseert. Met erbij dat aan een hernia toch zelden iets gedaan wordt. Dat laatste is tenslotte afhankelijk van de ernst van de hernia en er is niets gedaan om die vast te stellen of uit te sluiten behalve een natte vinger in de lucht houden. Je buurman had dezelfde gissing kunnen doen en die heeft er vast niet voor gestudeerd (of je woont toevallig naast je huisarts).

    Dus zou ik terug gaan. Omdat ik persoonlijk graag zou weten of het inderdaad geen hernia is en vooral, wat het dan wel is. Waarom zou je nu vier tot zes weken gaan zitten wachten of iets waarvan geheel onduidelijk is wat het is maar zelfs morfine niets tegen helpt, misschien over gaat? En als je er toch bent, kan je misschien een ander soort pijnstiller vragen.

  3. Wat zou ik doen – op grond van enige vroegere ervaringen op dit gebied, maar niet zúlke heftige.
    Kleine poging: tien minuten in zo’n massagezetel in een winkelcentrum gaan zitten en zachtjes mijn rug door elkaar laten schudden en masseren. Dat heeft een keer (toevallig?) erg geholpen toen ik op vakantie was.
    Grote poging: mij tot een osteopaath wenden. Dat is echter moeilijk: er zijn veel beunhazen in die branche. Het beste eentje nemen die zelf ook arts is en lid is van een of ander erkend osteopathengilde.
    Als het over is: gerichte gymoefeningen voor rug en benen gaan doen. Doe ik sinds het bij mij optrad in 1996. Nooit meer ergens last van gehad.

  4. Cinner: ik heb dat inderdaad niet. Zelf dokteren op google lijkt mij niet verstandig. Ik overzie het geheel niet, en misschien kom ik via google bij een artikel dat een lolbroek heeft geschreven. Beide doktoren hebben wel de simpele herniatest gedaan, en op basis van die test en mijn beschrijving van de klachten, denken zij dat het dat niet is. Maar goed, dit is wel een lastige.

  5. Hmmm, wat een moeilijke vraag… Wat kan een leek (als wij lezers) daar nu voor zinnigs over zeggen.. En er staan hier desondanks al heel zinnige reacties…

    Het klinkt mij als iets vergelijkbaars met wat vriendin D. lang heeft gehad, daarbij was héél moeilijk iets te vinden, al was er wel een zenuwbaan richting het been licht versmald. Als ik het me goed herinner, is ze ook naar een otheopaath gegaan, net als Emigrant (en inderdaad, daar zijn ook gevaarlijke beunhazen.) Het duurde inderdaad heel lang… (Zal ik je op Facebook voorstellen aan vriendin D..?) Maar misschien is het iets héél anders. In elk geval herinner ik me haar frustratie van artsen die nauwelijks iets kunnen vinden tegenover gekmakende pijn in 1 been maar al te goed. (Kennelijk luisteren zenuwbanen nauwer dan men denkt en kan iets wat bij de een nauwelijks klachten geeft, bij de ander héél pijnlijk zijn.)
    Kijk je wel uit met die morfine? het schijnt erg verslavend te zijn, (àls ik me de verhalen van mijn reedslanggestorven huisartszus goed herinner, ‘je gaat er al snel naar terugverlangen’ zei ze, het is meer iets voor korterdurende behandeling dan voor maanden) kun je dan niet beter vragen om een minder verslavend ‘broertje’ van morfine, iets als tramadol? Daar kun je als de pijn voorbij is véél makkelijker mee stoppen.

  6. Tja, fietsen en zwemmen zei mijn orthopeed destijds, maar ik had wel heel wat anders. Het voordeel van zwemmen is niettemin dat je min of meer gewichtloos bent als je in dat water hangt en dus een hoop onbelaste beweging krijgt, wat nooit kwaad kan. Dus: op de fiets naar het zwembad, het is te proberen.

  7. Jaja, dus op Facebook zeggen dat alle peuten één pot nat zijn als ik je adviseer om naar de mensedieck te gaan ipv de fysiotherapeut en hier schaamteloos hengelen naar advies 😉
    Mensedieck dus!! Misschien ben je wel zo krom als een scheve hoer en blijf je rugklachten houden als je niks aan de oorzaak verandert.

  8. Het feit alleen al dat de huisarts het onschuldige broertje van morfine, tramadol morfine noemt, terwijl daar duidelijk verschillen tussen zitten die wel heel belangrijk zijn, vind ik om de arts te wantrouwen.Of hij neemt je niet serieus zodat hij tramadol voor het gemak maar morfine noemt, en denkt, dat maakt voor die man geen verschil, of hij denkt dat je dom bent en wil je niet wijzer maken.

  9. Ik ben net weer geweest,heel veel pijn tijdens de behandeling, maar ook hij denkt geen hernia, omdat ik helemaal voorover kan buigen. Achterover echter geen centimeter. Hij gaf wel toe dat mijn klachten niet in het normale plaatje pasten. Verder zei hij dat bij lage rugklachten, die ik nu dus niet meer heb, pas na een week of vijf als ze dan niet verdwenen zijn, verder gekeken wordt. Of na een week of drie als de pijn verergert.

  10. En ja hoor. Daar gaan we weer. De zeven, acht jaar studie medicijnen en permanente bijscholing worden hier weer net zo gemakkelijk door de plee gespoeld ten gunste van al die quasi – kennis die op internet te verkrijgen is. Mack, verlaat je er niet op en blijf te rade gaan bij de professionals.

  11. Mijn huisarts is overigens zelf rugpatient, erger dan ik. En dat hij het morfine noemt komt vast niet omdat hij het verschil niet weet. Ik denk inderdaad dat hij inschat dat ik dat wel stoer vind, morfine. Mannen worden dan bevestigd in hun gedachte dat ze heel veel pijn hebben. Bij vrouwen noemt hij het vast tramadol.

  12. Rob, ik zal echt niet gauw tegen het advies van de huisarts ingaan, al heb ik vandaag wel gezegd dat ik het niet vertrouwde allemaal. Toen kreeg ik wel wat extra uitleg over hernia en de behandelingen van lage rugpijn. En ik neem niet zoveel pijnstillers als hij maximaal voorschrijft, dat is mijn enige verzet. Nee, ik ben juist helemaal niet van het googelen met ziektes. Al heb ik er wel eentje toegestuurd gekregen die qua omschrijving erg in de buurt komt. Een beetje hetzelfde als wat Jolie zegt. Maar ik kijk het nog even aan. Ik ga er wel vanuit dat ee arts zoiets snapt eigenlijk.

  13. Het lijkt op een pijnlijke arm die ik ooit had; in de nek lag te grote druk op een zenuwbaan en bloedvat die beiden naar de arm liepen. Oefeningen bij een fysiotherapeut gaven me een betere houding waardoor de druk verminderde en de pijn verdween. Misschien komt de pijn in je been vanuit het bekken of een ander punt.
    Ook ik dacht aan Lijmen 🙂

  14. @Mack: Tramadol is op morfine basis, het wordt wel vaker zo genoemd (al is morfine echt een volgende stap).

    Mijn situatie is wat extremer te noemen, ik had niet zoveel andere keus. Het wantrouwen is iets wat ik er aan over gehouden heb, ben er niet bijzonder blij mee. Kan me voorstellen dat je geen eigen dokter wil spelen en je hebt gelijk, als je op internet zou zoeken dan moet je wat meer vinden dan een enkele site. Maar je bent wel een logische denker en het kan nooit kwaad om je arts een beetje kritisch te bekijken of te proberen wat meer antwoord te krijgen.

    Vind het ook wat vreemd dat je fysiotherapie krijgt terwijl ze niet weten wat er gaande is. Zou het bijvoorbeeld een zenuw zijn die klem zit, dan is fysiotherapie niet altijd verstandig.

    Je kan het even aankijken, ik neem aan dat je huisarts wel verder zal gaan zoeken als dit probleem blijft of erger wordt. Aangeven dat de tramadol niets doet, is wel handig. Het kan een arts een extra clue geven wat er speelt. En mensen reageren verschillend op pijnstillers, misschien heb jij meer baat bij een anders soort pijnstiller.

    Sowieso zou ik niet teveel zelf gaan ondernemen of proberen, tenslotte weet je zelf ook niet wat er aan de hand is en wij allemaal ook niet.

    Sterkte de komende tijd en hopelijk is het een tijdelijk probleem.

  15. @Robschimmert: ik begrijp wel wat je bedoeld en afgaan op elke buuv die het beter weet ten koste van artsen is zeker niet zaligmakend. Maar een arts is met alle studie en bijscholing helaas ook lang niet altijd zaligmakend. En er zijn wel meer betrouwbare bronnen op internet te vinden die je een richting kunnen geven om bij de arts aan te kaarten. Niets mis met meedenken toch?

  16. Ha, moet ik weer denken aan die nacht in november, toen mijn zoon morfine ingespoten kreeg. En hij er niets van voelde. Tweede spuitje. Nada niets. Pas in het ziekenhuis kregen ze hem plat met de morfine.
    Daar moest hij na 4 dagen ook weer vanaf. Kreeg al ontwenningsverschijnselen.
    Soms moet je ook accepteren dat je pijn krijgt en er gewoon niets aan te doen is.
    Meestal krijg je het na een drukke periode. Of een stressvolle week. Pijnstillers slikken, je medicijnen innemen en bij jezelf denken, het gaat weer over. Nu doe ik even niet mee in de wereld, maar zo ben ik er wel weer.
    Eigenlijk is het beste om niets te zeggen. Iedereen heeft raadgevingen en als je die niet opvolgt zijn ze soms nog beledigd ook.
    En er zijn me toch een partij kwakzalvers.

  17. Ik ben gewoon benieuwd hoe mensen hier mee om zouden gaan. En Cinner, absoluut niks mis met zelf mee blijven denken. Wat de dokter zegt moet natuurlijk niet lijnrecht ingaan tegen wat je zelf denkt en voelt.

  18. Ik wil je niet bang maken en ook geen paniek zaaien maar ik denk dat je nuchter genoeg bent om het volgende in het voor jouw juiste perspectief te plaatsen. Mijn zus had ook een hernia volgens de huisarts, de pijn ging niet over, een jaar later was er nog niets verbeterd ondanks fysiotherapie etc. De huisarts besloot toen maar om haar door te sturen naar de internist, na een scan kreeg ze de mededeling dat het uitgezaaide niercelkanker was. Geen behandeling meer mogelijk vanwege de uitzaaiingen in het hele scelet, we mochten haar meenemen, twee maanden later was ze dood.

    Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat je alert moet blijven.

  19. Hoes mijn been? In de arreslee naar de nachtmis? Of gaat het alweer lopend aan de arm van Linda!!!!!!
    Ik zit hier tegen een stuk haas aan te kijken. Moet een saus maken voor morgen voor dat beest.
    26 December ga ik God danken, op mijn knieën, dat Kerst weer voorbij is.

  20. Mijn been is waardeloos. Net in het ziekenhuis geweest om de pin uit mijn pink te laten draaien. Het lopen er naar toe (300meter denk ik) was pijnlijker dan het breken van mijn pink.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s