Sans famille

In het begin van de 80-jarige oorlog, ook wel de jaren ’80 genoemd, speelde er op televisie een tekenfilm die ik en velen niet licht zullen vergeten. “Alleen op de wereld” heette het, en het verhaal ging over een jongen genaamd Remi, die ongeveer iedereen van wie hij hield, verloor. Hij was een vondeling en hij werd opgevangen door Vitalis, een rondtrekkend artiest die hem aan zijn zorgen toevertrouwde. Vitalis was in het gezelschap van een paar honden en van Joli Coeur, het aapje. Alles ging goed en alles ging fout. Net als Remi dacht dat hij gelukkig was, ging er iemand dood. De honden werden verscheurd door de wolven, het aapje ging dood aan een longontsteking en uiteindelijk, tijdens een ijzig koude nacht konden Vitalis en Remi geen onderdak vinden en vielen ze in slaap in de sneeuw, waarbij Vitalis Remi beschermde tegen de kou door hem in stro te leggen en er zelf boven op te gaan liggen. Vitalis vroor dood, en Remi was weer alleen op de wereld.

De blinkende tranen in de serie, elke keer kwamen die terug. Ik moet een jaar of elf zijn geweest en ik vraag me af of het destijds wel zo verantwoord was zo’n verhaal op televisie te brengen. Het was echt verdriet wat je als kind had als er weer iets gebeurde waarvan een kind, als het het mee zou maken, grote psychische schade zou oplopen. Misschien was ik overgevoelig, maar het was een emotionele kernaanval. Ik wil het dan ook nooit meer zien.

Ja, daar dacht ik aan toen ik vanmiddag het konijnenhok stond schoon te maken. Ik had er gisteren al een dekbed en een stuk zeil overheen gelegd en er extra hooi en stro in gelegd, in de hoop dat het konijn zich warm kon houden. Nu ligt er zoveel stro en hooi in dat hij een gang moet graven om bij zijn voerbak te komen. Hij heeft het in elk geval warm nu. Er slaapt ook een zwerfkat bij ons in het klompenhok. Vind ik ook allemaal goed tijdens deze kou. Als een van onze eigen katten ’s nachts buiten is, ga ik er nog een keer uit om te kijken of hij al voor de deur zit. Waarschijnlijk allemaal omdat ik vroeger Remi heb gezien.
remi

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

11 gedachten over “Sans famille”

  1. Echt, serieus, bij het zien van dat plaatje en de gedachte aan die serie, krijg ik weer een knoop in mijn maag. Wat heb ik gehuild toen Joli Coeur doodging en die honden werden gedood. Ik kan heel slecht tegen zulke verhalen. Raar he, voor iemand die van enge films houdt? Maar dieren en kinderen, al dan niet fictief… niet mijn sterkste kant.

  2. @Jenni: Ik weet niet of het raar is. Ik denk het niet. Ik denk dat je bij een enge film automatisch in de weerbaarheids mode gaat. Bij zo’n tekenfilm denk je misschien dat het niet nodig is.

    @Yukiko: Vergeet niet dat het glad was. 😉

    @Irene: ik doe mijn best.

  3. Die Japanse tekenfilm-rommel kon mij niet boeien. Niels Holgerson was ook zo’n product net als de Tovernaar van Oz. Die laatste had een enorm voordeel, de vreselijk uitmelking van alle Nederlandse gezegdes. Echt een reden om het nog eens terug te zien.

    Maar Alleen op de wereld kwam voor mij te laat en te vroeg. Die tekenfilm was echt te laat. Ik was daar te oud voor en te verwend door Disney waar ze wel kunnen tekenen. Een jaar of 18 eerder was er een soort gewone film of miniserie, maar daar was ik dan weer net te jong voor. Ik weet wel dat ik daar een dikke pil aan te danken heb en later nog een kleine pocket. Maar welke film het was die ergens rond 1970 dat deed opleven weet ik niet. Ik kan hem niet vinden behalve een versie uit 1934. En die zal het toch niet geweest zijn, toen was ik -23.

  4. Alleen op de wereld was er toch ook als serie met acteurs? Of was het de film..vraag ik me nu af. Die vond ik namelijk ook heel erg zielig dat ik er van moe st janken.
    De tekenfilm vond ik niet leuk, veel te nep.

  5. @Kwebbel: Ik denk dat ik er achter ben. Wat rond 1970 op TV was, was niet Alleen sur le monde maar Belle et Sabastien. Voor mijn gevoel hetzelfde verhaal met en grote witte hond als toevoeging. Ook hier een en al Franse treurnis. Later is ook die omgezet in een Japanse tekenfilm.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s