Heupen

De dames van de kapperszaak hadden het vandaag op hun heupen. Of het het naderend carnaval was, of gewoon de tijd van het jaar, ik weet het niet. Feit was wel dat er allerlei wilde fantasieën de kop op staken. Iets met knippen met een happy end. Had iets met de crisis te maken zeiden ze, maar ik begreep wel wat ze bedoelden. Giechel, giechel. Ik werd in het gesprek betrokken. De eigenares, die mij nooit knipt, bleek ook ineens mijn voornaam te kennen. Ze had nog een gigolo nodig en of ik nog een baantje zocht.

Ik wist me echter geen raad met de situatie. Normaal ben ik ad rem, maar nu zat ik het aan te horen en wist niet hoe te reageren. Een beetje schaapachtig lachen, verder kwam ik niet. Stille wateren hebben diepe gronden, vond de kapster die mij knipte. (Vergeleken bij kapsters ben ik stil als water) Gelukkig zat er een man naast me die beter met de situatie overweg kon.
Ja, daar zit je dan ineens hulpeloos in de stoel van de kapper. Je kunt niet weg voordat ze klaar zijn. Want zolang je geknipt wordt, moet je stilzitten.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack