Een jaar of zes geleden nam ik op dramatische wijze afscheid van een auto, mijn geliefde Fiat Punto GT. Het was wat over the top, maar er zat een kern van waarheid in. Vandaag moest ik de auto die mij het langst en het trouwst gediend heeft, vaarwel zeggen. Helemaal uit Zoetermeer kwam de koper. Hij kwam met zijn zoon, die de nieuwe berijder zou worden. Vader had een echt Alfahoofd en was ook in het bezit van meerdere Alfa’s. U denkt misschien dat ik een grapje maak over een Alfahoofd, maar dat is niet zo. Ik kan het slecht uitleggen, maar Alfarijders hebben specifieke gelaatstrekken die ik niet heb. Vaak hebben ze iets langer golvend haar, een beetje onverzorgd en dragen ze een stoppelbaardje. Een sigaret staat ze goed. Deze maakte het plaatje kompleet door een spijkerbroek met nette schoenen te dragen en daarbij een lange jas. Prima.
Wiebe, want zo heette hij, kocht hem zonder een proefrit te maken. Hij luisterde naar de motor, voelde met zijn vingers aan de olie, keek in de vulopening en beoordeelde het als oke. Hij maakte ter plaatse het geld over en samen reden we naar het postkantoor. Daar werd de overschrijving geregeld en ik mocht nog één keer terugrijden. Ik trapte het gas nog éénmaal diep in en voelde zijn kracht. Na een kopje koffie liep ik nog met ze mee om de laatste groet te brengen. De zoon maakte een telefoontje naar de verzekering, maar kreeg de auto niet verzekerd. Het vermogen was te hoog voor zijn jeugdige leeftijd. Ik sprak met ze af dat ik de auto dit weekend nog verzekerd zou houden zodat hij naar huis kon rijden en daar een andere verzekeringsmaatschappij kon zoeken. Ik gaf ze een hand, wenste ze veel rijplezier en daar reden ze weg. Mijn Alfa voorop, en hun meegebrachte Alfa er achteraan. Ik keek ze na tot ze uit het zicht waren en liep met een vreemd gevoel terug.
’s Avonds stond ik buiten met mijn schoonzus en weer zag ik wat ik een paar jaar geleden ook zag. Ufo’s boven Duiven. Het leken vogels, maar ze gaven licht. Het waren vijftien tot twintig lichtjes die in horizontale richting laag over de daken vlogen. De lampjes gingen aan en uit. Mijn schoonzus vroeg aan mij wat het waren, en ik antwoordde: ufo’s. Ze geloofde me niet, maar het was de waarheid. Ze stond er boven op, zag het met eigen ogen maar weigerde te geloven. Het was een eerbetoon van buitenaardsen aan mij en mijn Alfa. Dat moest wel.
Daarnet kwam er een mailtje van Wiebe dat de Alfa prima reed. Hij is in goede handen.
http://www.youtube.com/watch?v=HjespGPhoMw
Mack 
En nu? Eindelijk Peugeot rijden?
LikeLike
En wat wordt nu je bron van vreugde op vier wielen?
LikeLike
@Rob/Hermanus: we gaan het even met één auto doen, de Nissan die we al hebben. Kwestie van de begroting lezen en snappen dat de Alfa te duur werd. Dus ik zal wat vaker fietsen. Wat de toekomst brengt, dat weet ik niet, maar het zal ongetwijfeld ooit weer mooi worden.
LikeLike
Triest hoor. Ik meen het. Ik kan het me helemaal indenken als je nu in de rouw bent.
Maar gelukkig is de Alfa in goede handen en ooit komt er wel weer een. Als de kinderen groter zijn.
LikeLike
Oh au… Ik heb al moeite met afstand doen van minder bijzondere auto’s.
LikeLike
sterkte, jammer zo’n fijne mooie auto,
maarrr er komt idd wel weer wat moois.
LikeLike
Ik voel met je mee, dat is niet niks natuurlijk. Fijn dat hij in goede handen is, maar toch…
LikeLike
@ Mack:
Knap hoor dat jij tenminste zichtbaar een stap terug kunt zetten. Want er zijn er, denk ik, maar weinig die je dat zullen nadoen.
LikeLike
@Rob: Het is een kwestie van inzicht. Zo’n Alfa is alleen maar leuk als je hem goed kunt onderhouden. Als dat niet meer gaat, is zo’n oude auto niet meer leuk en kun je hem net zo goed wegdoen, vind ik. Bovendien kunnen we dan weer eens sparen voor dingen harder nodig zijn. Een bankstel zonder viltstifttekeningen bijvoorbeeld. Of een zomervakantie werkt bij ons ook altijd heel rustgevend. En er komt echt wel een keer weer een andere auto als dat weer kan.
LikeLike
Héél stoer van jou! Ben trots op jullie en bijzonder jou!!
LikeLike
En dan neem je niet alleen afscheid van je (op Linda na)-grote liefde, maar ook van de plezierige luxe van twee auto’s. Daar heb ik zeker wel respect voor.
LikeLike
Een (financieel) gezonde keuze. Fiets smakelijk.
LikeLike
Echt waar…ik moest aan je denken gisteren. Dat komt door je lieve vrouwtje en fb
LikeLike
Het is maar een auto. Maar ik denk dat ik je een klein beetje begrijp. Nee, dat denk ik niet, maar ik denk dat ik genoeg inlevingsvermogen heb om iets van begrip te voelen.
LikeLike
Gelukkig is de auto naar Zoetermeer gegaan.
Kom je hem tenminste niet meer tegen. Want dat doet dan toch zeer.
LikeLike
Daar heeft fien een gevoelig punt. Maar goed dat hij ver weg is. Hij. Is een Alfa eigenlijk wel een hij?
LikeLike
Oei, dat was ik zonet, die anonieme, ik ben even elders.
LikeLike
Nou moe. Ik wil me niet opdringen, maar mijn naam is Irene en ik plaats graag reacties.
(eens kijken of het nu lukt, anders dreig ik nu vast met reactie nr 4, dat zal je wordpress leren)
LikeLike
Ik ben min of meer gedwongen tot wordpress. Het bevalt wel redelijk. Ja, ik had al door dat je Irene was. Een Alfa is volgens mij een zij, maar ik vind dat een beetje aanstellerig, om je auto een zij te noemen.
LikeLike
Nog steeds dezelfde. Ik deed iets verkeerd.
LikeLike
Dat gebeurt de beste soms.
LikeLike
Ja eigenlijk raar dat ik het woord auto gelijk verbind met “hij”.
Ik deed het automatisch. Maar dacht zo ook over mijn eigen auto.
LikeLike
Maar heb jij die ufo’s niet gezien? Iedereen praat er gewoon weer langsheen, net als vorige keer, maar ze waren er. Waarom heb ik dat toch steeds?
LikeLike
Eh, nee en ik woon er nog het dichtste bij. Als ik in mijn kamer zit, kan ik door de schuifpui de oostrand van Duiven zien. Geen ufo te bekennen de afgelopen dagen.
Oja, en de rotondes zijn klaar. Je hoeft niet meer om te rijden.
LikeLike
Mijn god, ben je nou eens uitgejankt?? Ga eens een blog schrijven ofzo!!!
LikeLike
Oke!
LikeLike