Amerigo

Tammar, met haar zwartgeschminkte gezicht, vond Sinterklaas lief. En dat zei ze hem ook recht in zijn gezicht. “Ik ben een vriendinnetje,” zei ze tegen hem. “Wat, is het een mooi weertje,” vroeg de Sint. Neehee, ik ben een vriendinnetje. Sinterklaas keek mij vragend aan. Wat zegt ze, jongeman? “Ze zegt dat ze een vriendinnetje is, Sinterklaas.” “Ooh, ja, jij bent mijn vriendinnetje. Maar het is ook een mooi weertje, vind je niet?” Tammar knikte. “Wat is dat,” vroeg ze aan Sinterklaas. “Dat is een staf.” “Een heeeeele grote hè?” “Ja, dat is een hele grote staf. Nou dag hoor.”

Ik neem aan, omdat ze mijn dochter is, dat ze het nog niet beseft, en volgend jaar gewoon bang is van hem. Ik was trouwens onder de indruk van de echte Amerigo. Wat een mooi, lief en rustig paard. Voor de zekerheid liep er een piet achter die zijn staart vasthield, zodat hij wist dat hij niet van schrik naar achter hoefde te trappen. De sint knuffelde Amerigo nog even toen hij afstapte en hem meegaf aan een piet. Dit was de goede sint.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack