Nu is het wel zo dat mensen als ze ouder worden, over het algemeen milder worden. En ik weet niet of het een met het ander te maken heeft, of dat men gewoon milder wordt doordat de tijd verstrijkt. Er zijn mensen die zijn zo stronteigenwijs dat ze nog steeds dezelfde theorie aanhangen als toen ze 18 waren. Maar dat is denk ik tegen beter weten in. Nu is het helemaal niet altijd leuk om te ontdekken dat je milder bent geworden, want waar moet je met je frustraties naar toe?
Vroeger dacht ik veel meer zwart-wit. En dat was handig. Want je hebt altijd een oplossing bij de hand. Niet dat je het probleem ook oplost, maar je weet in elk geval wel wat er moet gebeuren. Dus alles wat afweek, kon je gewoon veroordelen, nazi-style. Maar die tijd lijkt voorgoed voorbij. Nu moet ik zo nodig wikken en wegen, een besluit nemen en kiezen uit het beste van twee kwaden. En excuses maken aan degene in wiens nadeel je het besluit nam. Het schiet voor geen meter op. Ik zoek naar de goede eigenschappen van een mens, terwijl de betreffende mens toch overduidelijk slechte dingen deed.
Dus nu is het kijken naar welke kleur het fietsje had in plaats van de doodstraf uitdelen. En daar baal ik van. Want het indelen in hokjes maakt de boel wel stukken overzichtelijker. Hoe kom ik hier nu allemaal weer op? Nou, ik herinnerde mij een bepaalde reclame waar ik frustraties van kreeg. De 18-jarige in mij wilde hele nare dingen doen met de mensen in de reclame. Echt dingen waarvoor je de gevangenis in gaat. Niet echt natuurlijk, maar de agressie die soms kan ontstaan! En nu kan ik daar dus niks meer mee. Het is een frustratie. Een milde weliswaar, maar hij kan er niet uit. U wilt misschien wel weten over welke reclame het ging. Nou, het was een promotiefilmpje voor het volgende groepje. http://www.youtube.com/watch?v=keTBWk1VRFE&feature=fvwrel Moederdagtip!
Mack 
Er hebben altijd reclames bestaan, en ze bestaan nog steeds, die mij in 1,23 seconde witheet kunnen maken. Meestal betreft het die, die direct met een hoop lawaai of geschreeuw beginnen.
LikeLike
Eens met Laurent!
Of quasi wetenschappelijk aangetoonde onzin.
Tot over twee weken! Yassas!
LikeLike
Denk niet dat mijn moeder er blij mee zou zijn. Denk dat een luchtje of bloemetje wel genoeg is..
LikeLike
Ik wil ze wel hoor, leuk! 😉
LikeLike
Daar zou Linda blij mee zijn 😀 Succes zondag…
LikeLike
@Mellody: ik ben zo slim geweest om gisteren met Tammar en Hans naar de juwelier te gaan en mijn cadeau al uit te zoeken 😉
LikeLike
Er is blijkbaar wel een markt voor rampen. Maar als de ramp ongevraagd naar je toe komt, dan lijkt me dat best vervelend.
LikeLike
Wat een luxe. Dat je kunt kiezen aan wie je de grootste hekel hebt.
Mij lijkt de nuance van het ouder (leeftijd!) zijn heerlijk, zelf ben ik nog te zwart-wit. Want moederdag, daar doe ik niet aan.
LikeLike
Naar de juwelier… en een heeeeel lang gedicht!
LikeLike
Heb jij een hekel aan je moeder? Dit kun je haar toch niet aandoen?
LikeLike
Dit kan geen weldenkend mens zijn moeder aandoen, maar toch is het zo dat legio moeders hier blij mee zouden zijn. Mijn moeder heeft ook cd’s waar ik me plaatsvervangend nog voor schaam, en dus niet durf te onthullen welke dat zijn. Maar zo erg als Los Angeles, the voices…nee, dat ook weer niet.
LikeLike
Voor mijn moeder? Of probeer jij nu ook al via oneigenlijk gebruik van moederdag aan cadeau’s te komen?
LikeLike