Morgen is een trieste dag. Niet alleen moet Hans afzwemmen ten overstaan van werkelijk elk familielid dat hij heeft, hij neemt ook nog eens afscheid van juffrouw Kim, die met zwangerschapsverlof gaat en die pas terugkomt als Hans in groep 3 zit, bij een andere juffrouw. Omdat Hans erg gesteld is op zijn juffrouw, heeft hij een gedichtje voor haar geschreven. De bedoeling was dat dit gedicht juffrouw Kim pas morgen zou bereiken, nádat ik hem weggebracht had, maar mijn teder beminde heeft het vandaag al afgeleverd bij de juf en bovendien het gedicht al openbaar gemaakt op haar hyvespagina, zodat andere moeders morgenochtend al precies weten dat…nou ja, leest u zelf maar.
Lieve Juffrouw Kim,
Wat is het toch weer snel gegaan
de eerste keer dat ik in jouw klas,
het lijkt alweer zo lang geleden
nog maar een klein Hansje was.
En ik vond het altijd fijn
spelen, werken, kiezen, gymmen,
naar buiten op het plein
en ook nog in het klimrek klimmen.
Het leukste vond ik ‘hulpje zijn’
samen met een maatje
dan zat ik naast jou op de stoel
en maakten we een praatje.
Het Majella theater was ook leuk
dan deden we een dansje
ik met juffrouw Kim
en jij met kleine Hansje.
Mijn mama krijgt nu wel meer tijd
want tien minuten waren niet genoeg
om mijn vorderingen te bespreken
en te horen hoe of ik mij gedroeg.
Nee, dat schoot niet op
we doen er nog een uurtje bij
of nog anderhalf voor ik stop
de rest wacht in een lange rij.
Op woensdag leverde mijn vader,
dat wilde hij altijd zelf,
mij persoonlijk bij je af,
al was het windkracht elf.
Mijn moeder zei dan, “ik breng hem wel,
want jij moet naar kantoor.”
“Ach,” zei papa dan,
“dat is echt niet zo belangrijk hoor.”
“Ik offer mij wel op en bovendien
wil ik zien hoe Hans het rooit.”
“Maar waarom doe je dan een luchtje op?
Dat doe je anders nooit?”
Nou ja, straks krijg je een baby
jongen, meisje, donker, blond
als hij of zij maar spruitjes lust
want die zijn heel gezond.
Tot slot wil ik je bedanken
voor twee fijne jaren in de leer,
ik hoop dat ik weer een leuke juffrouw krijg
anders brengt mijn vader mij niet meer.
Oh ja, mijn zusje Tammar
die wil ook bij juffrouw Kim
geen smoesjes over schoolbeleid
daar trappen wij niet in.
Liefs Hans. (en papa)
Ja, dat is altijd hetzelfde. Die mooie vrouwen worden voortdurend zwanger waardoor ze jaren uit beeld verdwijnen. Anouk is er ook zo een.
LikeLike
Ouwe zot.
LikeLike
Hijs lollig. Hoewel ik wat moeite heb met de laatste vers. Kim en in?
LikeLike
Ik kon alleen VIM rijmen op Kim.
LikeLike
Je staat op m’n SIM?
LikeLike
Krijgt Linda ook zo’n prachtig gedicht voor haar moederdag, van Hans…
LikeLike
@Martine: ik kreeg ook al van die opmerkingen van moeders op school. ‘Ooow, kan jouw man dat? Dan zal je ook wel veel gedichten gehad hebben, vroeger?’
NOG NOOIT!!!
LikeLike
Hallo, van wie moest ik dit gedicht schrijven?
LikeLike
’t Is prachtig en juffrouw Kim was er vast heel blij mee. Zwemdiploma ook gehaald?
LikeLike
Alletwee ja.
LikeLike
“Mijn mama krijgt nu wel meer tijd
want tien minuten waren niet genoeg
om mijn vorderingen te bespreken
en te horen hoe of ik mij gedroeg.
Nee, dat schoot niet op
we doen er nog een uurtje bij
of nog anderhalf voor ik stop
de rest wacht in een lange rij.”
Plop
Plop
*
Zo. Ze zitten inmiddels weer in mijn hoofd. Anders kan ik de versturen-button niet vinden.
LikeLike
Plop plop, als in je ogen ploppen eruit? En waarom dan?
LikeLike
Omdat Hans kennelijk negen (!) maal zoveel bespreek-tijd nodig had – en kreeg – als de rest. Ik vind het echt ongelofelijk dat ie dat voor elkaar krijgt. Negen maal zoveel. Ik bedoel, die jongen loopt toch geen kilometers achter? Vervelend is hij ook niet. Toch? Verveelt hij zich drie keer in de rondte? Heeft hij rare gewoonten? Ik bedoel: HOE doet hij dat?
LikeLike
Nee, dat lag meer aan de interactie tussen de juf en Linda. Over Hans waren ze in 2 minuten klaar.
LikeLike
Hij heeft nog even, moederdag is pas over ’n week of vier…
LikeLike
En ‘Tammar’ wil dus bij diezelfde juf?
Ja ja.
LikeLike