Gisterenochtend, tijdens het Tammar optillen, schoot het in mijn rug. Ineens. Normaal heb ik één of twee keer per jaar rugpijn die er stiekem insluipt. Deze was gewoon pats boem, vast. In eerste instantie kon ik nog vrij veel, maar als ik nu een poosje gezeten heb, tien minuten is genoeg, dan loop ik als een oude man. Als ik blijf doorlopen, loop ik na tien minuten weer bijna pijnvrij.
Mensen vragen of ik al een afspraak bij de fysiotherapeut/chiropractor heb gemaakt. Nee! Ik hou er mee op. Altijd als ik daar geweest was liep ik een stuk soepeler weg dan dat ik aankwam. Maar het hielp niet echt. Ook dan was het weer mis als ik eventjes gezeten had. Precies hetzelfde effect als wandelen. Zitten gaat trouwens behoorlijk goed, het gaat om het opstaan. Dus ja, dan zijn er twee mogelijkheden. Of niet meer opstaan, of blijven lopen.
Nee, ik geloof niet dat er iemand is die je voor langere tijd van rugpijn af kan helpen. Oefeningen doen, dat zou nog wel eens kunnen helpen. Maar ik doe al elke dag één oefening één keer. Zondag heb ik een kilometer lang de Haelberg opgelopen, met een loodzware Tammar op mijn arm. En ook weer een kilometer naar beneden. Zij wilde niet lopen en aangezien ik groot en sterk ben en zij nog maar klein, til ik haar. En dat zal ik blijven doen. Ook hier zal mijn rug aan gewend raken. En anders maar niet.
Mack 
Vervelend zeg…
LikeLike
Je hebt het gehad, zeg maar..
LikeLike
Dus jij hebt dit logje staand getypt begrijp ik?
Er zit denk ik niets anders op:
1. Elke, let wel: elke ochtend, ook op de dag des Heren, een kwartiertje grondoefeningen (op te vragen bij de fysio)
2. Veel fietsen (heel goed voor rug)
LikeLike
Ik denk dat oefeningen inderdaad helpen. Ik liep altijd zoals jij. En uiteindelijk liep ik niet meer maar kon ik amper kruipen van de pijn. Sinds ik Elyas in de draagdoek heb, daarbij dus veel mijn rug moet belasten met gewicht en gedwongen zeer rechtop loop (ik zie jou ook altijd licht krom lopen – niet goed), heb ik zelden nog rugpijn. Twee keer gehad in een jaar tijd en het was sneller weer over. Aangezien ik geen spruit meer verwacht bij jullie en jou ook niet de hele dag met een draagdoek zie lopen, verwacht ik dat de sportschool al dan niet met begeleiding van een fysio een verlossend antwoord brengt. Maar om de één of andere reden verwacht ik niet dat je hier wat mee doet.
LikeLike
Ik heb het ook nogal eens en wacht ook altijd maar tot het weer vanzelf over gaat. Wandelen is in elk geval wel goed en soms helpt smeren met iets dat een beetje warm wordt ook.
LikeLike
@Yukiko: hoevaak zie jij Mack? Is er iets waar ik niet van weet? Je kent hem namelijk wel erg goed 😉
LikeLike
Wat is er nou weer mis met een draagdoek. Er zijn tegenwoordig hele leuke verkrijgbaar. Maar ja hoe kom je dan weer aan een hummel voor erin. Da’s ook weer zo wat. De kat??
LikeLike
Shit, ik heb me versproken hè?
LikeLike
Je zult mij niet horen zeggen dat er wat mis is met een draagdoek. Ik loop zeker vier uur per dag met een draagdoek om.
LikeLike
“ik geloof niet dat er iemand is die je voor langere tijd van rugpijn af kan helpen”: Magere Hein?
LikeLike
Probeer eens een balstoel (geen grapje!)
LikeLike
Ik heb dit ook gehad. Heel erg. Toevallig in een periode dat het heel slecht ging met mijn zoontje, en ik stijf stond van de angst en stress, maar dat was toeval, ik was geen zware opleiding met moeilijke opgaven aan het doen naast mijn werk en mijn gezin of zo :o)
Ik heb geen oefeningen gedaan, ben niet naar de fysio geweest en toch is het vanzelf overgegaan. Maar ook dat is toeval. De uitzondering die de regel bevestigt en zo. Dus wees jij nou maar verstandig :o)
LikeLike
JA! Op een skippybal op kantoor zitten! Kun je al hupselend naar het kopieërapparaat! En voor die draagdoek: waarom ziet niemand HET antwoord?? Tammar -> wil niet lopen -> slachtoffer gezocht voor in de draagdoek -> dus?? INLADEN DIE HAP!!
LikeLike
lees hier af en toe mee en wil nu toch wel even reageren. naast baan in het bedrijfsleven werk ik in mijn vrije tijd als nei-therapeute. weet uit eigen ervaring dat rugpijn bijna altijd een emotionele achtergrond heeft. heb al heel wat mensen behandeld met soortgelijke klachen en hen daarvan afgeholpen. als ik zelf nog eens rugpijn heb, ben ik daar binnen een paar uur weer vanaf
LikeLike
@Nei: Het kan zeker niet digitaal? Dat ik voor mijn scherm ga zitten en dat jij mij instraalt? 😉 Ik lees net even wat over Nei, en ik heb daar weinig mee, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet zou kunnen helpen. Maar zelf geloof ik wel dat als ik zondag mijn dochter niet zo’n end had gesjouwd, ik nu geen rugpijn had gehad.
LikeLike
Het sjouwen was vast de aanleiding, maar misschien niet de oorzaak. Die kan wel degelijk stress-gerelateerd zijn (gespannen en/of vermoeid lijf reageert anders op belasting dan ontspannen lijf. zoiets). Maar ja, ik ben geen therapeut, alleen ervaringsdeskundige.
LikeLike
Nee Mack, het zit zo: als jij Tammar de berg op en af draagt dan word je emotioneel en krijg je dus rugpijn.
LikeLike
@Polderzilver: ik reageer prima op belasting. Ik had laatst nog een acht.
@Frankie: Oke, maar laat het dan stoppen op het moment dat ik over die emotie heen ben.
LikeLike
dat zou wel heel gaaf zijn, als dat zou kunnen Mack, maar zo werkt het helaas niet. dat jij er niet zo veel mee hebt kan ik begrijpen, nog niet zo lang geleden zou ik hetzelfde hebben gereageerd. intussen weet ik echter beter en zoals polderzilver heel goed opmerkt is het sjouwen van Tamar zeker niet de oorzaak (natuurlijk moet je je kleine hummel blijven tillen wanneer jullie dat allebei willen, daarvoor ben je haar grote sterke papa), maar als je rond loopt met onderwerkte dingen uit je verleden trekt je lichaam op een gegeven moment aan de bel. en uit ervaring durf ik te stellen dat het gros van alle rugklachten een emotionele oorzaak heeft.
LikeLike