Laatst hoorde ik op de radio een flauwe reclameboodschap waarin reclame werd gemaakt voor reclameboodschappen. De stem zei dat je moest overschakelen naar een andere zender omdat hij dat zei, om vervolgens tien seconden later triomfantelijk te melden dat je het niet gedaan had en dat reclameboodschappen dus effect hadden. Kennelijk is het dan de bedoeling dat een marketingmanager denkt: “Hee, die stem heeft gelijk, ik ga maandag gelijk een reclameboodschap de ether in laten slingeren.” En dus trapt de marketingmanager in zijn eigen val.
Vanochtend hoorde ik een reclame voorbij komen voor de uitzending van Tegenlicht van de VPRO. Het zou gaan over de vraag of de wereld wel of niet gebaat was bij Wikileaks. En omdat ik een tv-junkie ben, heb ik om negen uur mijn boeken aan de kant gegooid en gekeken. Want ik wilde wel eens weten of de wereld nu werkelijk gebaat was bij het openbaar maken van geheime informatie. Er kwamen zeer geleerde heren aan het woord zoals psychiaters, schrijvers, mediadeskundigen, journalisten en aanverwanten. De voors en de tegens kwamen aan bod en aan het eind bleek er geen conclusie te trekken. Er zitten tal van paradoxen in ons dagelijkse systeem. Vandaar ook dat we het nooit ergens over eens worden. De psychiater zei dat mensen die voor volledige transparantie zijn, omdat ze niks te verbergen hebben, ook tevens mensen zijn die weinig te melden hebben. Ja, ik vind daar wel wat inzitten. Ik heb namelijk wel dingen te verbergen. Ik wil dat de overheid mij ziet als iemand die mogelijk iets te verbergen heeft en niet als staatsongevaarlijk. Want staatsongevaarlijk is fnuikend voor je eigenwaarde. Nee, er moet wel de mogelijkheid blijven bestaan dat ik stiekem een Duitse spion ben.
Een mooie paradox vond ik dat mensen van de overheid eisen hen te beschermen, maar tegelijk niet willen dat de overheid informatie over hen verzamelt. Een overheid die dat niet doet, is ook niet in staat de bevolking te beschermen. En overheden die teveel informatie gaan verzamelen, tekenen hun eigen ondergang. Zoals met alles in het leven draait het om evenwicht. Er moet naar evenwicht gestreefd worden. Wikileaks is daar momenteel mee bezig, alleen schijnt de hoeveelheid lekkages zo gigantisch te zijn dat het haast weer ondoenlijk wordt om de juiste informatie eruit te filteren. Zolang men naar evenwicht streeft is het goed. Ik kan het weten. Als men het heeft bereikt wordt het onvermijdelijk verstoord. Het leven is net boekhouden.
Mack 
Wat een eh evenwichtig betoog.
Ik heb ook gekeken maar raakte op zeker moment de draad kwijt.
LikeLike
Lijkt me een mooie gelegenheid om gelijk maar te vertellen wat jij te verbergen hebt dan. Dictators delen tenslotte alles. Oh nee, verdelen.
LikeLike
Ik vond het een mooie uitzending. Ga er vanavond nog eens rustig naar kijken. Thank god voor paradoxen. Volledige transparantie is volgens mij onzin. Een mens is niet eens volledig transparant voor zichzelf, laat staan voor de buitenwereld. Niemand heeft nierts te verbergen. Social media zijn etalages; daarin laat een mens slechts facetten van zichzelf zien. Dat ontlokt anderen weer de conclusie dat social media oppervlakkig en nep zijn, en ook dat vind ik onzin. Een mens heeft vele gedaantes en het is juist inspirerend, vermakelijk en spannend om daarmee te experimenteren, en op verschillende manieren contact te maken met andere ‘avatars’, van wie je nooit weet wie de mol is, wie de wolf in schaapskleren en wie de staatsgevaarlijke psychopaat… ;o)
LikeLike
Als je niets te verbergen hebt moet je nudist worden.
LikeLike
@ Frans54
Nudisten, daar zit soms ook wel eens een achterzak bij hoor.
LikeLike
Aha, daar ging die reclame dus over. Ik doe altijd netjes de radio namelijk uit als die meneer dat vraagt en zet ‘m na een ongeveer 30 seconden weer aan.
LikeLike
Ja, nou zie je wel? Heeft die man toch gelijk. De boodschap is je duidelijk geworden.
LikeLike