Welgevallen

Misschien wel de grootste bikkel die ik in het echt ken huilde vandaag als een kind. Hij had een nare operatie doorstaan, die gelukkig geslaagd is, maar waarbij een gat in zijn stuitbotje geboord moest worden om daar met een medisch apparaatje wat problemen te verhelpen. De pijn moet haast ondraaglijk geweest zijn toen hij daarna in de auto wilde gaan zitten en hij niet meer wist hoe hij het had.

Eenmaal thuis op de bank, toen het weer enigszins ging, gaf hij het startsein om hem te bespotten, door het eerste grapje te maken. "Ik weet niet wat er gebeurd is in die operatiekamer, maar volgens mij hebben alle doktoren me genomen toen ik onder narcose was, zo'n pijn heb ik." Zo'n grapje ten teken dat het wel weer gaat, herken ik uit duizenden. In werkelijkheid gaat het nog helemaal niet, maar omdat je ziet dat je lieve vrouw de spanning haast niet meer aankan, maak je het grapje, zodat zij ook kan ontladen.

En dan komen de kinderachtige grapjes los die je je als man dan maar moet laten welgevallen; je zet je pijn opzij om het zwakke geslacht weer te laten functioneren. Ik ving delen van het telefoongesprek tussen zijn vrouw en Linda op. Bedenk daarbij dat de telefoon op de speaker stond en het slachtoffer hulpeloos op een stapel kussens op de bank hing.

L:     Watjes zijn het. Moeten ze eens een bevalling meemaken, dan weten ze wat pijn is.

ZV:  Ik vroeg of hij sex wilde, maar hij wilde niet.

L:     Waarschijnlijk was het een klein pijntje, maar omdat hij een man is voelt het als enorme pijn.

ZV:  Hij gaat morgen niet eens werken.

L:     Sjonge jonge, het zwakke geslacht hoor.

Nou ja, zo gaat dat dan. Onderwerp van hoon terwijl je weerloos bent. Het gaat voort tot je weer beter bent en er een beroep op je mannelijke kracht of je technisch inzicht gedaan moet worden.

 

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

11 gedachten over “Welgevallen”

  1. Mijn lieve echtgenoot fluisterde zo’n twee minuten na mijn eerste bevalling in mijn oor “zullen we even lekker van bil, schat?”. Dus zeg maar niets, jullie soort is net zo erg.

    Like

  2. Hallo…..die sex, daar was hij zelf over begonnen. In het ziekenhuis al! Toen zijn verdoving nog niet was uitgewerkt! Dus toen hij thuis in bed lag zonder verdoving! Zei ik: “Wil je nog sex schat” Beter luisteren als je een telefoon gesprek afluisterd…..Haaaahahahaha! Ache en hou toch op over jullie MANNEN, jullie zijn nog veel erger!!!!

    Like

  3. Ìnhoudelijk hè? Okee, komt tie.
    Dat vrouwvolk moet ’s een keer ophouden met dat gemekker over bevallingen! Ik heb vrouwen er leverworsten, komkommers, colaflessen en bromfietshelmen in zien doen. Dan kan zo’n babylijfje er met gemak door. Mèn, verzin ’s wat anders.

    Like

  4. Bromfietshelmen? Lijkt me lastig met zo’n vizier wat waarschijnlijk klem komt te zitten.
    Humor is belangerijk, humor relativeert. Hoewel ik het niet aan zou raden vlak na bepaalde operaties waarbij het niet handig is als je gaat lachen, uiteraard wél in een lachstuip terecht komt en je daardoor een zooi hechtingen eruit lacht.

    Like

Laat een reactie achter op Hermanus Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *