Ja, de dag begon zo goed. Ik werd pas half tien wakker, wat een beetje laat is voor een vader van twee kleine kinderen, en dus moest ik haasten om op tijd bij de zwemles van Hans te zijn. Linda lag ook nog te ronken, maar eigenlijk is dat niet waar want het was een soort van lief slapen. Ik wilde haar niet wakker maken maar omdat ik het gevecht tegen de tijd dreigde te verliezen -twee kinderen aankleden en laten ontbijten- deed ik het toch. Ze werd uiterst begripvol wakker, en dat is lang niet altijd zo, dus volgens mij kwam dat doordat ik vond dat ze lief lag te slapen in plaats van te ronken. Ze hielp mee met de voorbereidingen voor de zwemles en in uiterst harmonieuze toestand vertrokken wij richting zwembad.
Nu moet u weten dat Tammar een tuttie heeft waarmee ze altijd slaapt. Een roze lapje, meer is het niet maar ze spreekt het altijd heel klagerig uit. "Tuttieeee." En overal waar zij gaat, gaat de tuttie mee. Dus ook naar het zwembad. Ik had mijn zeswekelijkse kappersbezoek -mooi geworden, dank u- een beetje onnadenkend vlak na de zwemles gepland. Dus door mijn haast heb ik niet meer gelet of Tammar haar tuttie nog bij haar had. Niet dus. En nu is hij kwijt. Ja, als je een dag die zo mooi begint wilt verpesten, moet je zoiets doen. Linda kwaad, Tammar verdrietig, ik terug naar het zwembad. Met een mannelijke bas in mijn stem vroeg ik of ze een 'roze doekje' hadden gevonden. Ik voelde me echt voor lul staan. Telefoonnummer achtergelaten voor als ze het vonden en ik voelde me nog tien keer meer voor lul staan. Wat moeten die mensen wel niet denken? "Ja ja, z'n dochtertje", en dan met hun wijsvinger hun onderste ooglid (Palpebra inferior) omlaag trekken.
Ja, en waarvoor allemaal? Tammar slaapt inmiddels gewoon met een ander doekje.
Mack 
wel makkelijk want sommige kinderen willen echt niks anders…ben blij dat ie van mij niet iets hebben wat ze constant nodig hebben want j kan het alleen maar kwijt raken….oja wel ik ben altijd speentjes kwijt…ook heel vervelend!
LikeLike
Tuttie weg zwembad. Dat was het eerste wat ze zei vanochtend.
LikeLike
ahhh
LikeLike
Het lijkt altijd een drama met die tutties. Maar na een dag is het toch meestal wel vergeten. Als er maar een andere tuttie komt (die meestal ook niet gewassen mag worden).
OT: De hooglanders lopen in Dorst (op 2 minuten van Breda).
LikeLike
Mijn jongste broer heeft jaren een ‘todderod’ gehad, maarmee hij duimde. Ik vraag me wel eens af hoeveel namen er voor dergelijke doekjes bestaan. Hoe dergelijke namen ontstaan lijkt me ook al een heel onderzoek waard.
Maar goed, roze moet toch goed te vinden zijn, tenzij dames in het oostelijke deel van de Veluwe nog apart zwemmen.
LikeLike
Ik heb het bij vrienden (ja, die met negen kinderen) vaak genoeg meegemaakt om te weten dat dit een meestal tijdelijk maar wel zeer heftig drama is. Succes met het vinden van een nieuwe tuttie en vergeving.
@Rian: daar staan ook de paddestoelen die ik vandaag op mijn log heb
LikeLike
Tim had vroeger een klein groen hondje die hij zowat opvrat. Dag en nacht liep hij ermee rond. Vooral het labeltje aan het kontje van het hondje was geliefd. Wij hebben toen wij zagen dat het een drama zou worden als ‘ie kwijt zou raken nog zo’n hondje gekocht, gelukkig was dat toen nog mogelijk. Toen hij ‘m inderdaad in het buitenland tijdens de vakantie vergat hadden wij het andere, al ingeknuffelde hondje.
LikeLike
Joh, dat is nog maar een eerste incidentje. Dit wordt jouw permanente lot als vader van een dochter, sprak ik als ervaringsdeskundige met drie dochters.
LikeLike
Nou Rob, ik heb mij donderdag het lazarus getrapt op zoek naar het weggewaaide Lappie van mijn jongste knul. Zuidwesterstorm + wandelen = Lappie pleite. Mensenkinderen, pas op de laatste tien meter van de route zag ik hem. Hij vloog over straat.
Ik ben nog nooit zo blij geweest als toen ik die verschoten lap zag vliegen!
Sterkte Mack. Dit wordt je nog minimaal 40 jaar lang verweten.
LikeLike
En om die reden mogen mijn kinderen hun knuffels niet meenemen buiten de deur. De enige uitzondering is meenemen in de auto op een lange rit, en dan blijven de knuffels in de auto als we op de bestemming zijn aangeland. Jody zou nog gaan, die heeft een redelijk grote knuffelbeer. Dano heeft een paarse olifant, die is op zich vrij makkelijk te vinden, maar ik vind sowieso dat een knul van bijna negen niet meer met een paarse olifant rond moet sjouwen. En Ayla heeft ook een lapje. Vroeger een spierwit antroposofisch poppetje, thans een grijs-goor lapje. Pardon, twee witte lapjes, want hij is in tweeën gescheurd. Maar ze blijven allemaal in bed. Al doende leert men.
LikeLike
@Rian en Frans: Klopt, in een prachtig stukje bos! 😉
LikeLike