Andere auto.

Één keer in de maand mogen de ouders hun kinderen met zwemles vanaf de tribune bekijken. Een kwartiertje, anders leidt het teveel af. Vanochtend was het weer zover, en ik kwam als laatste boven bij de tribune. Kwestie van een Tammar met poep bij je hebben. Hans zag me gelijk en zwaaide, en ik keek hoe hij het deed. Ik mag wel onbevooroordeeld zeggen dat hij nu de beste van zijn groepje is. Vooral omdat degenen die beter waren al naar een volgend groepje zijn en hij nu dus tussen allemaal beginnelingen zwemt. Maar ik maak me niet druk. Zwemmen komt vanzelf, nooit meer iemand die vraagt hoe snel je je diploma hebt gehaald. Met autorijden wil je nog wel eens opscheppen en een lesje of 10 lager gaan zitten dan het werkelijke aantal dat je gehad hebt, maar met zwemmen hoor ik dat nooit. Na een kwartiertje ging de bel. Ik maakte mij al klaar om naar beneden te gaan toen een stem door de microfoon zei: "Er staat een blauwe Nissan met de lichten aan. Kenteken G en dan nog wat." "Ha, die gaan vanzelf uit, grapte mijn buurvrouw."" Ja, maar ik ga ze toch maar even uitdoen," zei ik. Het was voor mij een primeur. Vroeger op school werd het ook wel eens omgeroepen, en dan stonden de meeste jongens even op, grappend, alsof het hun auto was.

Linda's nieuwe Nissan blijkt een alarmsysteem voor brandende verlichting bij geopende portieren te hebben. Ja, natuurlijk, ik hoorde wel een piepje, maar dat ging uit toen ik de deur dicht gooide. Japanse auto's! Bij een Italiaanse kan zoiets niet. Lichten doven gelijk met het contact, zoals het hoort. Japanse auto's kon je ook altijd op slot gooien met de sleutel er nog in. Hartstikke onhandig. Echt een mooi model vind ik zo'n bus niet, en toen ik vanochtend voor het eerst ging rijden, zette ik mijn valse snor op om niet herkend te worden in het dorp. Maar hij rijdt wel fijn. En wat hebben die kinderen een ruimte! En wat een souplesse. En wat zit je hoog! Ik heb alleen nog niet gevonden waar de stempelautomaat zit.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack