Ik had altijd nog een keertje in Utrecht, mijn geboortestad, onder aan de Oude Gracht willen eten bij één van de vele restaurantjes daar. Gisterenavond hebben we dat gedaan, bij een biefstukhuis. Ik ben geen steakliefhebber, maar ik pas me altijd makkelijk aan aan de meerderheid. Als dictator in spé weet je dat jouw tijd nog wel komt. Ik bestelde een Mixed Grill maar kreeg toen zo asociaal veel vlees dat ik heb moeten delen met tafelgenoten, en nog kreeg ik het niet op. Maar, het was gezellig. We bespraken het WK, maar vooral de reeds gespeelde WK’s, de politiek en de vakantiebestemmingen. Het weer was prachtig en we zaten onder een 100 jaar oude Oosterse Plantaan. Daarna dronken we nog wat in een Utrechts café aan de Oude Gracht en keken de tweede helft van Engeland-USA. En vanochtend om zeven uur moest ik overgeven en kwam het teveel aan vlees er alsnog uit. Gelukkig maar, want kotsen vind ik altijd toch weer het hoogtepunt van een geslaagd avondje stappen.
Mack 
Ja, om één of andere reden hoort kotsen daar altijd bij, niet? Gek is dat. Een avond niet gekotst is een avond fout gestapt. Of zoiets.
LikeLike
Ben trots op je!
LikeLike
Ik vind het ook wel een service als ze in een restaurant braakhekken plaatsen. 🙂
Vaak neem ik vis als ik bang ben voor teveel vlees. Je krijgt er minder van en zelf veel vis is altijd nog minder buikbelastend dan veel vlees.
LikeLike
@Xiwel: sinds ik een keer gestikt ben in een forel (ben met mijn tweede leven bezig) durf ik geen vis meer te bestellen.
LikeLike
Je lijn zal dus ook niet onder het steakdineetje geleden hebben 😉
LikeLike
Je kunt het toch ook gewoon uit schijten man. aandachttrekker.
LikeLike
Altijd een hoogtepunt om de 40 euro bier die je niet uitgepist hebt uit te kotsen! 🙂
LikeLike
Hé stelletje viespeuken!
LikeLike