Het lijsttrekkersdebat

Helaas of misschien wel gelukkig gaat het al lang niet meer over de inhoud. En als het daar toch niet meer om gaat, dan wordt het verleidelijk om er ook niet meer naar te luisteren, maar alleen te letten op de gedragingen, de toonhoogte en het volume. Het leek erop dat de lijsttrekkers allemaal dezelfde instructies hadden gekregen van hun spindoctor, namelijk nee te schudden als de tegenpartij aan het woord was. Zelfs het publiek deed er aan mee. Je kon aan de shirtjes die de mensen in het publiek droegen precies zien wanneer ze nee zouden gaan schudden en wanneer ze zouden gaan klappen.

Geert Wilders was wat mij betreft glorieus winnaar van het debat als het tenminste gaat om het zichzelf verkopen. Als politiek voetbal was zouden alle partijen hem willen kopen. De man waar ik op ga stemmen komt minder goed uit zijn woorden, al weet ik nog niet helemaal of ik op de welbespraakte ‘stotteraar’ of op de vlugpratende mompelaar ga stemmen. Het maakt me ook niet zoveel uit. Ik woon in een deel van het land waar je moeilijk kunt volhouden dat het hier vol zit, en met ons eigen huis en onze twee inkomens zie ik eigenlijk helemaal niet in waarom ik me druk zou moeten maken over eigen bijdrages in de zorg of de hypotheekrenteaftrek. Ik kom zelfs tot de conclusie dat de politiek mij helemaal niet aangaat. Ik zal dus met het geven van mijn stem vooral aan anderen moeten denken. En welk onderwerp laat ik daarbij het zwaarst meetellen? Ik vind de vrijheid van webloggen heel belangrijk.

Tot slot moet er nog een woord van waardering naar André Rouvoet omdat hem de uitstraling minder leek te deren dan de inhoud, maar vooral ook om de volgende zin die hij zei tegen een hem in het nauw drijvende Ferry Mingelen: Meneer Mengele, ik probeer uw vraag te beantwoorden.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

9 gedachten over “Het lijsttrekkersdebat”

  1. “Ik woon in een deel van het land waar je moeilijk kunt volhouden dat het hier vol zit”
    Wat ik zo verbazingwekkend vind is dat er door zoveel dorpelingen, ook hier, op de PVV gestemd wordt want, als je ze ernaar vraagt, “het moet nu maar afgelopen zijn met al die buitenlanders!”
    Als je ze dan vraagt in hoeverre ze er “last” van hebben, gezien het feit dat er in de wijde omtrek slechts 1 ingeburgerde, Fries sprekende neger woont, krijg ik nooit een duidelijk antwoord.
    Iemand een idee?

    Like

  2. Eva, met alle respect hoor maar Friesland is 1 groot asielzoekerscentrum. Ik moest vroeger geld brengen naar de azc’s in Friesland. Dat was een dagtaak. Of zijn die inmiddels allemaal gesloten?

    Like

  3. Wáár in Friesland dan precies? Trouwens, ik heb het over de dorpen waar geen enkele buitenlander te bespeuren is. Met alle respect hoor.

    Like

  4. Hè, en dat is nou het ENIGE debat dat ik niet meer gezien heb, ‘debatmoe’, het had geloof ik al een naam 😉 Vooral die zin van Rouvoet had ik graag gezien, eh gehoord 😉
    En een applaus voor Eva!
    (Ja ja Hermanus, ik wéét dat het in achterstandswijken anders is, daar heb ik zelf ook 20 jaar gewoond, wat zeg ik: daar woon ik volgens de dorpelingen-hier nog steeds, al vind ik het een koninkrijkje van tolerantie vergeleken met andere buurten.)

    Like

Laat een reactie achter op Jolie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *