Op de Havo zijn mijn ergernissen begonnen. Of het nu kwam omdat ik ineens buiten de vertrouwde omgeving van Vaassen kwam, of omdat ik een leeftijd kreeg die het mogelijk maakte om afwijkend menselijk gedrag waar te nemen, ik weet het niet, maar ik stoorde mij toen vooral aan `jongeren´. Ja, qua leeftijd was ik er ook één, maar qua gedrag bepaald niet. Jongeren hadden een politieke voorkeur, hielden van zuipvakanties in Benidorm, wisten precies wat ze gingen worden (ik zie een eigen praktijk in Milaan wel zitten) en hielden énorrum interessante gesprekken met elkaar over de laatste maatschappelijke ontwikkelingen.
Ik niet, ik hield niet van jongeren. Ik vond het verraders. Ik was 16 en ik wilde nog kind zijn omdat ik dat nog was. Dus degenen in de klas die het waagden om hun jeugd te verraden en met de volwassen mee te heulen konden rekenen op mijn diepe minachting. En zo is het gekomen. 20 jaar later, als je ze weer tegenkomt in het bedrijfsleven, dan blijken ze helemaal geen eigen praktijk in Milaan te hebben! Ze zijn gewoon loonslaaf alleen verhullen ze dat met een verhaal doorspekt van woorden die je vroeger op school nooit leerde en ze leiden je naar hun eigen eindconclusie, namelijk dat ze enorm veel vrijheid en verantwoordelijkheid hebben.
Ik heb me heel lang gestoord aan mensen die het over uitdagingen hadden. Verraders vond ik het. Het waren gewoon regelrechte problemen waar ze mee te maken hadden. Ja, dat zij het uitdagingen noemden kwam omdat ze dat gelezen hadden in het managershandboek en nog belangrijker, ze hoefden het zelf niet op te lossen. Anders hadden ze het echt wel rampen genoemd in plaats van uitdagingen. Goh, de Duitsers zijn ons land weer binnengevallen. Wat een uitdaging, vind je ook niet JP?
Nou, vervolgens ging ik me storen aan mensen die de hele dag Engels praten omdat dat hun inhoudsloze verhaal wat opleukt en tegenwoordig stoor ik me aan mannen die hun vrouw door de telefoon "lief" noemen. Geen ‘lieverd’, maar ‘lief!’ Irritant! Ja, als Huub van der Lubbe of Thomas Acda het in een lied zingen dan werkt het, dat snap ik wel, maar dat zijn kunstenaars. Daar verwacht je zoiets van. Maar toch niet van saaie kantoorpikken met een duffe kop? En dat als je hun vrouw in het echt ziet, dat het helemaal nergens meer op slaat? "Lief" kun je zeggen tegen een hele mooie vrouw, waarvan je weet dat ze niet lang de jouwe zal zijn, die je hart gaat breken en het voorgoed verandert in een bitterbal, maar tenzij je een knappe kunstenaar bent noem je haar gewoon bij haar voornaam! Ook al heet ze Pieternel of Berta. Ja, dan had je maar kunstenaar of filmster moeten worden hoor. Als je op kantoor zit moet je gewoon normaal doen. Flauwe kantoorhumor is je lot en daar schik je je maar in! Avonturier met je wandelkaartje van de Veluwe!
Mack 
Ziezo. Poeh.
LikeLike
Mag ‘schat’ wel?
LikeLike
Marietje hierboven.. reactiedinges blablabla
LikeLike
Nou ja, als je je naam liever niet gebruikt, zal het wel zoiets moeten zijn.
LikeLike
Heb je last van aambeien?
LikeLike
Of iets anders in die geest?
LikeLike
Uitdaging. weet iemand waar de eczeemonderdrukkende zalf ligt?
LikeLike
Nee hoezo? Oh mijn God, jouw man noemt jou “lief” terwijl hij op kantoor zit?
LikeLike
Zeg laurent, dit is nu de tweede keer dat er iemand een reactie plaatst terwijl de mijne ervoor had gemoeten. Wil je daar even om denken ja? Bedankt.
LikeLike
@Mack: je wordt gewoon te traag.
LikeLike
Ah, dan is dat het. Gelukkig, ik was even bang dat het express gebeurde.
LikeLike
Ha ha, mij bellen en lief noemen. Het is examentijd.
Als hij klaar is, belt hij wel, maar om te vragen of de pils in de koelkast staat.
LikeLike
Lief, staat de pils koud?
LikeLike
Die van mij noemde me laatst ook schatje in mijn eigen reactiedinges, ik schrok me kapot, maar er schijnt een reclame te zijn waarin dat gezegd wordt, ’t komt allemaal goed schatje…
Zo gauw hij me ‘lief’ gaat noemen ga ik toch eens verder informeren, dan moet er toch iets aan de hand zijn.
LikeLike
Heb je weer zitten hyven met mijn meissie?
LikeLike
Nee, dat is alweer een tijd geleden. Overigens als jij het zou zeggen, zou het niet erg zijn. Ik heb het over duffe eikels die van zichzelf vinden dat het wel overkomt, als ze zoiets zeggen.
LikeLike
Rond mijn 16de had ik bedacht dat ‘de volwassenen’ er een zootje van gemaakt hadden. Ik wilde dus in elk geval niet volwassen worden. En denk dat me dat uitstekend gelukt is.
Verder heb ik nooit geweten wat ik wel wilde worden. Behalve tussen mijn 4de en 13de, toen wilde ik vrachtwagen- of heftruckchauffeur worden. Na mijn 16de was ik van dat idee genezen en heb niet eens de moeite genomen om een rijbewijs te halen.
Inmiddels ben ik met betaald werk gestopt en weet ik nog steeds niet wat ik wil worden. Leuk werk vond ik belangrijker dan veel geld en/of een hoge positie. En ook dat is vooralsnog prima gelukt. 🙂
LikeLike
I’m proud to be a loonslaaf. Maar ik probeer het in ieder geval niet op te leuken met interessante woorden. Daar waren ze bij mijn vorige baan (op een ICT helpdesk) wel heel goed in. Ik had tijdens vergaderingen altijd de neiging om bullshit-bingo te spelen. (Allemaal interessante woorden op een papiertje schrijven. Als het woord wordt genoemd afstrepen, en als je alles hebt weggesteept heel hard ” bullshit!” roepen. Ik heb het nooit gedaan, want daar ben ik veel te verlegen voor. Maar ik had het best willen doen.
Wij noemen elkaar geen lief. Wel schat, maar alleen als de één wat van de ander nodig hebben. Verder noemen we elkaar gewoon sukkel en trut.
LikeLike
Ik ben mijn hele leven al Huub van der Lubbe geweest.
LikeLike
Ik wilde serieus vragen: wat is nu het probleem?
Maar dat zou een vreemde reactie zijn. Dus die vraag stel ik maar niet.
LikeLike
Lieffie, poepie, scheetje, het is allemaal om te verhullen dat ze niet met hun eigen vrouw praten (of man).
@Emma, je moet geen vragen stellen die je niet stelt!
LikeLike
Dat doet Emma wel vaker, dingen schrijven die ze niet schrijft. Uiteindelijk verschijnt er dan wel een boek, dat dan weer wel.
LikeLike
Erger dan erg zijn die types die alles verengelsen om vooral boven hun eigen dufheid uit te stijgen. Je kent ze wel, die figuren die het alleen maar hebben over de kids en nog erger over quality time. En ik waarschuw je al voor de volgende taalkundige ramp die je binnenkort uit die hoofden zult horen komen als ze niet meer praten over thuis of hun gezin. Nee, dat gaat voortaan de family heten. Ik heb je dus gewaarschuwd.
LikeLike
Dat moet jij nodig zeggen Mister Hamilton! Zelfs je eigen naam verengelsen! 😉
LikeLike
@ Margo:
Dat is inderdaad mijn makke. Maar omdat ik geen dubbel paspoort bezit, heb ik, denk ik, toch recht van spreken.
LikeLike
@Rob: ja, dat zou anders nog oppassen worden. Eén keer zonder afstempelen met de bus mee en je wordt door Wilders of Hero terug naar het Verenigd Koninkrijk (?) gestuurd.
LikeLike
@Jenni: Hahaha, Bullshit Bingo! Geniaal! Ik heb er helemaal zin in en zie het mezelf wel doen dus voor 1 x is het jammer dat ik niet bij een gebakken lucht bedrijf werk.
LikeLike
Als wij in het bedrijf waar ik werk bullshit Bingo zouden doen zou het BINGO!!! de godganse dag door het gebouw schallen!
LikeLike