Voor me reden de motoren wiens berijders geen idee hadden van wat ik doormaakte, op dat moment in mijn auto. Als ik in het buitenland ben, zet ik vaak de radio aan om de taal een beetje vertrouwder te laten klinken. Zo ook die vrijdagmiddag, het was dan zonnig, dan weer bewolkt en op de radio werd in het Duits aangekondigd dat het liedje "Honey" van Bobby Goldsboro auf ihren weg war.
Honey van Bobby Goldsboro, ik heb het honderd keer gehoord toen ik als kind achter in de auto zat. Mijn ouders hadden drie cassettebandjes in de auto die ik mijn hele jeugd lang, elke rit weer gehoord heb. En ik had mij geen betere ouders kunnen wensen maar verstand van muziek, nee dat hadden ze niet. Het is mij dan ook een raadsel van wie ik mijn muzikale deskundigheid heb geërfd. "Afternoon delight" van The Starlight Vocal band, dat was er ook zo eentje die op één van de bandjes stond. En "Soley Soley" van Middle of the road en "Vincent" van Don Mclean.
Maar Honey, het is een enorm kutlied maar ik kon er niks aan doen, achter mijn zonnebril kreeg ik vochtige ogen. Er komt een puppy in voor, en op een gegeven moment gaat honey dood en ik zat weer achterin de auto. Het was weer even 1976 en zorgen waren er niet. Het klonk zo vertrouwd dat ik wegdroomde en instinctief achter de motoren aanreed. Ik was opgelucht toen het nummer afgelopen was en ik weer achter het stuur plaats kon nemen.
Mack 
Lokale radio aan in het buitenland, ja, dan fris je meteen je taal op 🙂 En om te voorkomen dat ik mijn ógen ook opfris, zoek ik graag iets zonder gouweouwe -maar jij bent een stuk dapperder dan ik 🙂
LikeLike
Oh en ik zal het eens opzoeken, Honey van Bobby Goldsboro, want ik heb geen idee!
LikeLike
@Jolie: http://www.youtube.com/watch?v=59BZxgohr9g Ja, ik ben er ook niet trots op.
LikeLike
Nah, ik ken dit lied ook!
Dit draaide ik serieus toen ik een jaar of dertien/veertien was. Alleen op mn kamer. Kan het woord voor woord mee zingen.
LikeLike
Marietje hierboven.
Naam-ding doet het weer niet.
LikeLike
Ik ken “Smokey” van Bobby Marlboro.
LikeLike
Dus jij kent de truuk van sturen met je voeten vanaf de achterbank ook. Versnelling in z’n 3 en gaan. Ik ga ervan uit dat je geen automaat hebt in de Alfa.
LikeLike
Mijn ouders hadden nooit radio’s in hun auto’s.
LikeLike
Dus dan weet je nu precies wat voor een muzikale hel de zeventiger jaren waren met hun glamrock en andere afgekloven popsongs, een enkele gunstige uitzondering als Bowie en Clapton dan wel daargelaten.
LikeLike
Over 33 jaar schrijft Hans iets wat je nu een logje zou noemen, met daarin de frase: ‘Mijn vader was een aardige man, maar het is me een raadsel wat ie in die L Vis zag?’ 🙂
LikeLike
Ik ken het nummer inderdaad wel. Wat een zeiknummer, en wat een zeikwijf die Honey. Ze doet niets anders dan janken. Het lijkt Neve Cambell wel, die jankt ook altijd.
LikeLike
Waarom zou je daar niet trots op zijn? Dit is een fantastisch nummer! En helemaal als je daar zo’n mooie herinnering aan hebt. Ik zoek altijd een reden om te huilen bij dit nummer.
(dit zijn mijn Frankrijk-vakantie-casettebandjes-jeugd nummers:)
LikeLike
Dat nummer van Pat Boone, draaiden mijn ouders altijd. Ik heb er geen vakantie-herinneringen aan, wel normale jeugdherinneringen. Puur jeugdsentiment. Travelin’man vind ik gewoon leuk, zonder specifieke herinneringen.
LikeLike
Als we toch bezig zijn: één van mijn favoriete jeugdsentiment-trekkers van vroegâh, met dank aan mijn 11 jaar ouders zus: http://www.youtube.com/watch?v=Qlqwpq7xycU
LikeLike
Sorry, das de laatste.
Ik vind die Ricky trouwens beter te pruimen dan Elvis.
LikeLike
@ Eva: ja, dat vind ik ook inderdaad.
LikeLike
Wist helemaal niet dat dit over een hondje ging. Kon er met droge ogen naar luisteren, nu had ik een dikke strot.. Tjonge
LikeLike
Getverdemme wat werd er, ome met Rob te spreken ook vroeger al, toch ook een bagger gemaakt. Populaire muziek was gewoon altijd al walgelijk. Die koppen alleen al…
LikeLike
Heerlijke Gouwe Ouwe hoor. Wij hadden ook bandjes voor onderweg naar Frankrijk, ook van zulk soort muziek natuurlijk. Simon and Garfunkel waren favoriet, lekker meeblèren.
LikeLike
Jesses, het lijkt hier wel een blog van vijftig-plussers!! Ik was dan toch meer van dit: http://www.youtube.com/watch?v=Gbajf_rHzys, daar kreeg je echt een vakantie gevoel van.
LikeLike
Hoewel dit mijn favoriet was van hem: http://www.youtube.com/watch?v=tBuiTyIYpA8&feature=related
LikeLike
In 1968 was er ook wel wat beters, maar dat vonden je ouders vast niets. 🙂
LikeLike
Ach beste ontsnapten, zonder muziek zou ik niet op deze wereld willen zijn.
LikeLike
Ik ben blij dat mijn pa smaak had..
Heerlijke zondagsmuziek!! (mijn pa was alleen de weekenden thuis)
LikeLike
No milk today! Whow dat was een van mijn eerste singeltjes die ik kocht, heb het echt grijs gedraaid. We zingen het nog wel eens, als de melk op is!
Apache van The Shadows, een van mijn favorieten ever!Jouw pa had smaak Linda, dat van de Stones vergeef ik ‘m.
LikeLike
Nou precies, the Stones hebben best leuke liedjes, maar deze carnavalskraker slaat helemaal nergens op.
LikeLike
Ach schat, normaal zou ik boos worden, maar met jouw voorbeelden… Neem ik het gewoon maar niet serieus…
@Margo: mijn pa heeft echt goede smaak, gaat ook nog steeds naar concerten. Hij is veel meegeweest met mij (en ik met hem). Liefde voor muziek heb ik echt van hem. Liefde voor gitaren ook.. Alleen houd ik van iets hardere gitaren.. :-))
LikeLike
Het zijn niet mijn voorbeelden, maar die van mijn ouders van wie ik gewoon toegeef dat ze geen verstand van muziek hadden. Jij daarentegen blijft ijzerenheinig volhouden dat die rail-away-fan muzieksmaak heeft. Hij heeft slechts 1 Elvis LP! Dat is niet serieus te nemen.
LikeLike
Dat is altijd nog één teveel…
LikeLike
Hoho, nu kun je nog wel even zo doorgaan, maar toen jij mij destijds aan het inpalmen was vond je Elvis anders heel goed. En iedereen weet dat ik niet lieg, anders was ik nooit ingegaan op jouw avances.
LikeLike
En toen gingen ze in bed verder bakkelijen…
LikeLike