De baas in huis.

Ik had vandaag een vrije dag. Ik neem niet graag vrije dagen want ik werk me te pletter op vrije dagen. Liever zit ik lekker op kantoor, waar je niks aan je hoofd hebt, waar je de boel de boel kunt laten en waar echt even lekker kunt ontspannen. Maar vandaag, op de verjaardag van Hans had ik vrij zodat Hans nog even een dagje rustig kon spelen met al zijn nieuwe cadeaus en hij niet gelijk op z'n verjaardag naar z'n nieuwe school hoefde.

Ik dien mijn beklag bij u in. Over mijn vrouw, die een slavendrijfster is. Ze had me een paar simpele opdrachtjes gegeven en die luidden: 1. Paspoort verlengen. 2. Strijken. 3. Tuin opruimen. 4. Slingers afhalen. En 5, maar die stond er niet bij, de vaatwasser uit- en inruimen. Maar er stond zo'n dreigende berg vaat op het aanrecht dat ik het echt niet hoef te flikken om die te laten staan als ik een dag vrij ben geweest, want anders Hell breaks loose. De smoes dat die niet op het lijstje stond werkte de eerste keer gelijk al niet.

Punt 1. Ik stond om half tien op het gemeentehuis, uiteraard voor niks, (je komt de eerste keer na een nieuw kabinet altijd voor niks op het gemeentehuis omdat alle regels van het vorige weer teruggedraaid zijn), want ze wilden mijn paspoort niet verlengen. Nou ja, dat nog wel, maar ze weigerden mijn kinderen bij te laten schrijven zonder toestemming van mijn vrouw. En ik moest beide kinderen als bewijsstuk kunnen overleggen, anders deden ze het ook niet. Ik had slechts één bewijsstuk bij mij en die rende al ergens aan de overkant op een gang terwijl zijn broek afzakte. "Papa, mijn bwoek zakt af", riep bewijsstuk 1. En dat bleek te komen omdat ik 's ochtends vergeten was zijn rits en zijn knoop dicht te maken. Nou ja, in elk geval, ik heb mijn ongenoegen kenbaar gemaakt, in discussie gegaan over stomme regels door een massa-hysterische reactie veroorzaakt door G.W. Bush en dat bewijsstuk 1 nu voor het eerst voet zette in het gemeentehuis terwijl die toch gewoon al op mijn reeds verlopen paspoort stond. En hoe of dat dan kon? Dat weten ze dan nooit.

Punt 2. Van tien tot kwart voor één. Ik maakte mijn bezwaren nog duidelijk kenbaar die ochtend. Drie wasmanden? Doe ff normaal zeg! Zo kan ik nooit met Hans gaan spelen. Linda's sarcastische commentaar: En als je die klaar hebt zit er in de droger ook nog één.

Punt 3. Er was gisteren tijdens een kinderfeestje een bom ontploft in onze achtertuin, maar na vijf minuten had ik de schade weer hersteld.

Punt 4. Ik heb gebeld met Linda om ontheffing van punt vier omdat ik met Hans naar de Julianatoren wilde. En dat ik dan voort moest maken en geen tijd meer had om alle slingers op te ruimen. Die ontheffing heb ik dan tijdelijk gekregen, mits ik het 's avonds inhaalde, hetgeen inmiddels gebeurd is.

Punt 5. Had ik al gedaan na punt 2, want dat grote voordeel dat je had toen je vrijgezel was, namelijk alle troep laten staan tot het jou een keer uitkomt, dat is een schip wat reeds lang en ver gevaren is.

En zo'n middagje Julianatoren is ook flink zweten. Trap op, glijbaan af, schoenen uit, schoenen aan, en in ontspannende dingen, zoals een reuzenrad, willen ze niet, nee uitsluitend in attracties waar je als ouder dubbelgevouwen in mee moet.
Kortom, ik ben kapot. Maar nu doe ik de rest van de week helemaal niks meer! Al gaat ze op haar kop staan, ik lig op de bank en ik beveel bier! Dat ze wel even weet hoe de verhoudingen hier thuis liggen!

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

21 gedachten over “De baas in huis.”

  1. Wallo. Zojuist heel even bevrijd van bangdwuis en Beedse zwand, doe ik de hartelijke felicitaties aan Hans. Voor meer commentaar is geen tijd want daar kome

    Like

  2. Ja, Mack, je moest toch zo nodig. En dit is pas het begin. Wacht en zie wat er nog volgt. Daar zul je nog van opkijken, Voor de rest natuurlijk proficiat met jullie Hans, die zijn eerste Olympische ronde van vier jaar heeft gemaakt.

    Like

  3. Eindelijk respect gekregen voor je vrouw, die MET twee kinderen aan haar rok het huis spik en span houdt, je overhemden netjes strijkt en je eten stipt om 6 uur mét een biertje op tafel heeft staan. En dan nog vrolijk kijken he!
    Linda, top gedaan, laat die mannen maar eens zweten en beseffen hoe zwaar wij het eigenlijk hebben als zij onderuit achter hun computer hangen op hun werk. En al neuspeuterend bedenken: oh wat heb ik het zwaar!
    Zo, mijn frustratie is eruit!

    Like

  4. En ik zeg nog tegen hem: één troost, het is altijd nog minder dan dat ík op een vrije dag doe. Én ik heb dan Tammar ook nog de hele dag. (maar dat mag ik niet zeggen)
    In zijn verdediging: het was enorm veel was. Ik denk dat ik morgen op mijn vrije dag eens lekker onderuit ga zitten. De was is toch al gedaan!
    En Mellody? Hans was jarig dus mocht kiezen en ja, daar is niet veel koken bij dan!

    Like

  5. Linda: Hans was jarig dus mocht kiezen en ja, daar is niet veel koken bij dan!
    Dat doen wij echt nooit hier in huis als er iemand jarig is 😉

    Like

  6. Vielen al die nieuwe cadeaus zo tegen dat jullie vanmiddag alweer ander vertier moesten zoeken of was dat enkel en alleen vanwege dat slingerklusje van niks?
    In alle ellende toch van harte gefeliciteerd met Hans!

    Like

  7. @Pauline: Twee redenen:
    1. Het blije joepie geroep van Hans als ik hem vertel dat we naar de Julianatoren gaan.
    2. Ik vind het zelf veel te leuk.

    Like

  8. Ik heb net geprobeerd om het voor te lezen aan E, maar dat ging natuurlijk lastig, zo gierend van de lach, (E. heeft zich inmiddels omgedraaid want hij ziet een bui hangen, morgen volgt hier ook een verjaardag èn een vrije dag… ;-))

    Like

Laat een reactie achter op Margo Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *