Kinderfase 1

Fase 1 is bijna afgerond. Hans heeft zijn eerste opleiding, Kinderopvang Nijntje, met glans afgerond. Op zijn cijferlijst had hij bijna allemaal tienen. Alleen zindelijk worden en het zelf aan- en uitkleden was iets minder…een acht. Gisteren was zijn laatste dag en hij heeft afscheid genomen van de juffen en de medestudenten. Tevens heeft hij in een kring z'n verjaardag gevierd en mocht hij vier(!) liedjes uitkiezen die het klasje dan voor hem ging zingen. De keuze viel op poesje Ellen, zo draait de molen, helikopter en de poppenkraam. Hans mocht het geheel begeleiden op drums. Bijna benaderde hij de drumcomputer van Metallica in het nummer One, zo strak.

Morgen is hij jarig, maar vandaag hebben we het gevierd en dinsdag gaat hij voor het eerst naar de basisschool. Maar eerst gaan Hans en ik morgen nog even een dagje met zijn nieuwe speelgoed spelen.
Het is een ventje hoor. Hij pakt zijn ouders nog moeiteloos in. Als wij bewust met opvoeden bezig zijn maakt hij geen schijn van kans, dus dan is naar bed, naar bed en krijgt-ie geen Yoki meer. Dus dan gebruikt hij andere tactieken. Zoals zojuist, toen wij de Da Vinci code zaten te kijken en wij ineens schrokken van een doffe klap die veroorzaakt bleek door een uit z'n bed gevallen Hans. Haast nog voor hij kon gaan huilen was ik al bij hem. Ik droeg hem snel naar beneden en gaf hem aan mama. (anders miste ik het verhaal) Ik denk dat het snikken dertig seconden aanhield voordat het overging in de vraag "Mag ik nog een flesje Yoki?" Zwicht. Triomfantelijk lachend heeft hij met ons nog het laatste kwartier van de film gezien.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack