Geluk bij een ongeluk.

Het lijkt er nu toch op dat de beslissing van twee jaar geleden om eens van baan te veranderen per ongeluk een goeie is geweest. Ik was hoofd administratie bij het ene bedrijf en werd toen hoofd administratie bij het andere bedrijf, maar dat pakte enorm verkeerd uit. De laatst overgebleven voortvluchtige nazi-oorlogsmisdadigers bleken daar directie te voeren, dus na vier dagen had ik mijn cv reeds op internet staan.

Er reageerde een bedrijfje waar ik normaal gesproken nooit gesolliciteerd zou hebben omdat ik dacht dat ik er niks te zoeken zou hebben, en na twee gesprekken maar ook door de hete adem van de voortvluchtige nazi's nog in mijn nek, ben ik nog in mijn proeftijd wederom gewisseld. En dat is goed uitgepakt ondanks twijfels in het begin.

Afgezien van gunstige werkomstandigheden heb ik nu een unieke baas. Iemand met vakinhoudelijke kennis op hoofdlijnen, inzicht en de kwaliteit om problemen van zijn werknemers op te lossen in plaats van te verdubbelen, zoals de meeste bazen doen. Hij is het tegenovergestelde van een gestreste Amerikaanse C.E.O. die uit is op winstmaximalisatie. Hij denkt altijd in het belang van zijn klant, ook al kost dat hem uiteindelijk zijn klant. Verkiest zijn eigen onafhankelijkheid als adviseur boven provisie van banken die hem wordt aangeboden voor het aanbrengen van nieuwe klanten. Hij ziet er niet zo gelikt uit als mijn vorige bazen, maar dat waren de probleemverdubbelaars.

Vandaag had ik mijn eerste functioneringsgesprek hier. Normaal iets waar ik me licht nerveus over zou maken. Hier niet. Op twee verbeterpuntjes na, was hij erg tevreden. Altijd heb ik commentaar gehad op mijn vorige bazen en nu, door omstandigheden min of meer gedwongen, liep ik aan tegen de baan en de baas die ik zocht. Nu alleen dat probleem van die stinkplee nog…

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

12 gedachten over “Geluk bij een ongeluk.”

  1. Zit er geen trekhaak aan je Alfa? Als dat wel zo is is het gewoon een kwestie van zo’n mobiele plee (je ziet ze vaak op bouwterreinen) achter je auto hangen. Ook handig tijdens lange reizen met de kinderen achterin.

    Like

  2. Die plee is punt één. En ik denk dat ik minpunt nummer twee ook weet: je kan op je werk nog steeds geen YouTube filmpjuhus kijkuhuuun. Maar jouw baas kun je daar toch wel gewoon om vragen? Als hij die dingen nou regelt, dan functioneer je vast en zeker optimaal.

    Like

  3. @ mijn vorige reactie
    Onbekend maakt onbeverbeterd. Dat is niet verbeterder het geval met woorden dan met mensen. Het is dus niet verbeter bedoeld.

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *