Niet scherp.

Het groeit me momenteel allemaal even boven het hoofd. Vooral het werk wordt een probleem. Ik kreeg vanochtend te horen dat ik aankomende maand helemaal volgepland ben, inclusief pauzes en avonden. Nu ben ik wel een avondmens (er verschijnt zelden 's ochtends een logje) maar vanavond begon het mij ook te duizelen. Ik ging om 22:00 van mijn werk weg, een leeg industrieterrein smeekt om wat extra gas, en reed net iets anders dan ik normaal deed. Het was donker en ik nam op volle snelheid (nou ja…60 km/u ofzo) een heuveltje dat ik niet gezien had. Dat zijn van die zeldzame momenten dat je liever Subaru of Volvo zou rijden in plaats van Alfa. Met een klap kwam ik neer en vreesde dat al mijn wielen er horizontaal onder zouden staan maar dat viel gelukkig mee. Geen schade, en ook geen rare trillingen toen ik daarna even de 170 aantipte op de snelweg om de boel te checken. Voortaan rustig aan in het donker op wegen die je niet goed kent.

Thuisgekomen, (iedereen lag al op het achterhoofd want zo slapen ze hier, behalve Hans en ik, wij slapen op één oor.) gaf ik Tammar nog een flesje en dacht daarna: ach laat ik mijn brood smeren, dan hoeft dat morgenochtend niet meer. Dat is altijd nog een hele klus voor een luiwammes als ik want je moet naar de vriezer, en daar kun je alleen komen als je jezelf in een ongemakkelijke houding dwingt, en moet je proberen van een bevroren en in plastic verpakt brood zes sneetjes af te halen. Kutwerk. Ik zeg het maar ronduit. Nou ja, tien minuten verder was ik klaar, ik wil het in de koelkast leggen, wat ziet mijn oog? Mevrouw Mack had ook al mijn brood gesmeerd! Bloody hell.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

17 gedachten over “Niet scherp.”

  1. Jezus, wat een ellende zeg, als je zo volgepland wordt. Heeft men dan niet gewoon een extra kracht nodig? Dat is toch niet normaal zo?
    Als een werkgever bij mij zo begint ga ik heel hard op zoek naar iets anders, dat weet ik wel.

    Like

  2. Je groeit nog dicht als je niet uitkijkt met die dubbele lunchpakketten. Bovendien wordt de klap de volgende keer nog harder als je met je toegenomen gewicht over zo’n heuveltje stuitert.

    Like

  3. Maar eh….Hoe kan het zijn dat je van je werk wegrijdt en dan een heuveltje tegenkomt “wat je niet gezien had”?
    Hoe lang werk je daar al niet? Hoe lang ligt dat heuveltje daar dus al?
    Gewoon een vraagje hoor.

    Like

  4. *Kuch*: Ik stel gewoon een bijzonder scherpe vraag! Als ik ergens langer dan een week elke dag overheen/onderdoor/langs rijd, dan weet ik alle heuveltjes e.d. wel te liggen hoor. En dan ben ik ook nog eens een blonde vrouw!
    Is ook wel een stuk gunstiger voor je schokbrekers.

    Like

  5. Citaat 1: “ik reed net iets anders dan ik normaal deed”
    Citaat 2: “Voortaan rustig aan in het donker op wegen die je niet goed kent.”

    Like

  6. Ja, allemaal leuk en aardig maar waar blijf je nou met je commandoverhaal ? Weet je wat ik denk ? Dat jij helemaal niet zo stoer bent als dat je je voordoet. Geef nou maar toe, jij bent meer een comvrouwdo.

    Like

  7. Toch één positief punt uit je verhaal gehaald :”Het groeit me momenteel even allemaal boven het hoofd”. Krijg je misschien toch nog net zo’n geweldige haardos als Elvis 😉
    Maar juist door die zin heb ik ook even met je te doen. Geniet van je weekend!

    Like

  8. Toch snap ik Linda niet. Ik had gewoon een geeltje op het brood in de vriezer geplakt met daarop. ‘Ik heb je brood al gesmeerd, of heb je daar te kort aan?’

    Like

  9. Ik vind het wel lief van je vrouw. Zelf vergeet ik het vaak, omdat het s´ochtends altijd zo hectisch is…maar ooit komt het goed. Als de rust is weergekeerd, smeer ik weer braaf elke ochtend boterhammetjes…
    petje af voor Linda!

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *