Dan knapt er iets in z’n hoofd…

Van mezelf durf ik te zeggen dat ik een beheerste rijder ben. Ik hou mij aan de meeste verkeersregels en als er agenten in de buurt zijn, ook nog aan de snelheid. Helaas zit deze beheersing niet in onze genen. Ik weet niet of ik het wel eens over mijn broer heb gehad hier, maar dat is echt een gevaar op de weg. Niet dat hij niet kan rijden, dat is het niet, maar hij reageert nogal slecht op gestresste medeweggebruikers.

Ik heb regelmatig bij hem in de auto doodsangsten uitgestaan omdat iemand hem geen voorrang verleende, en dat is ongeveer de ergste misdaad die je bij hem kunt begaan. Liever rijdt hij zijn eigen auto in de poeier, dan dat hij iemand weg laat komen met onterechte voorrang. Ik herinner me een achtervolging in Frankrijk wegens een afgebroken spiegel, een confrontatie met vier bouwvakkers in een busje, een confrontatie met twee Marokkanen in een Golf GTI, een inhaalactie door de berm om het onrecht van de onterechte voorrang weer ongedaan te maken, een provocatie van twee kakkers met middelvingers, een aanrijding met een dronkaard die hem afsneed, een afgebroken bumper vanwege een aanrijding met een motor wegens onenigheid, en dan heb ik het alleen nog maar over de keren dat ik erbij was. Nee, een cursusje angermanagement zou mijn broer geen kwaad doen.

Vandaag kwam hij nietsvermoedend zijn dochter van de kinderopvang halen. Met een lekker gangetje reed hij over de klinkerweg en ontwaarde ineens een meneer met een hond die een handgebaar maakte ten teken dat-ie zich zorgen maakte over de snelheid. Misschien terecht, maar ik kan er persoonlijk ook niet tegen als anderen zich met mijn rijstijl bemoeien. En mijn broer al helemaal niet. Met een trap op de rem schudde hij alle snelheid van zich af, en met de versnellingspook in achteruit ging hij verhaal halen bij de meneer met het handgebaar.

Broer: "Is er iets?"

Meneer met de hond:"Je reed harder dan 30"

Broer:"Ja, en wat heb jij daarmee te maken?"

Meneer met de hond: "Ik ben van de Koninklijke Marechaussee en ik kan u hiervoor een bekeuring geven"

Broer: "Dan moet je dat doen. Hoe hard reed ik precies?"

Meneer met de hond: "Ik schrijf je kenteken wel even op, dan hoor je er meer van."

Broer: "Moet je pen en papier hebben? Heb ik hier liggen. Mag ik trouwens je legitimatie even zien?"

De meneer met de hond liep weg en riep hem nog iets na over twee bekeuringen, ook eentje voor belediging (?) en mijn broer reed ook weer door. En echt, ik zweer het u, als hij geen stuur in zijn hand heeft is het een vredelievende broer die nog geen vlieg kwaad doet. Hans is helemaal gek op ome attuur.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

14 gedachten over “Dan knapt er iets in z’n hoofd…”

  1. Aha, jouw broer voert dus uit wat velen van ons de eerste seconde na een verkeersincident ook willen doen maar bij nader inzien toch maar nalaten.

    Like

  2. @Frans: Het zou hem geweest kunnen zijn. En natuurlijk is het niet verstandig wat hij doet. Maar ik moet wel lachen als hij weer thuiskomt met z’n zoveelste kopstaart botsing omdat hij zich weer eens liet opfokken. Een keer met het genoemde bouwvakkerbusje, dat doorreed na de aanraking. Hij erachter aan, dwingt ze tot stoppen, loopt naar ze toe en spreekt de bestuurder aan. Een andere begint zich ermee te bemoeien maar dan zegt-ie dreigend: Heb ik jou wat gevraagd?
    Ik vind het wel vermakelijk.

    Like

  3. Ik wil er graag iets aan toevoegen..
    Als ome Attuur uit zij auto stapt, dan blijft hij uitstappen… En het is ook geen vel over been, ook niet dik, maar hij heeft een lengte/breedteverhouding waar mensen nog wel eens van kunnen schrikken.
    Ik schrik er elke keer nog van, met mijn 1M60. Maar echt, het is een schat, zolang hij niet achter het stuur zit…
    Ik lig altijd dubbel om zijn verhalen en denk dan: blij dat het mijn vent niet is. Hij doet dit namelijk ook gewoon waar zijn vrouw en kind bijzitten.

    Like

  4. Gelijk heeft ‘ie. Ik vind dat een goede instelling. Wie in het klein over zich laat heenlopen, laat dit als het erop aankomt ook met zich doen in het groot.
    Ome attuur zal dat verhaal wel mooi hebben gevonden laatst, van dat echtpaar en een zoon, benzinepomphouders, die na een ramkraak ’s nachts in de pyjama’s in hun auto’s sprongen (zoon toevallig coureur in de VS, de jongen was even met vakantie bij z’n ouders in NL) en het tuig wist aan te houden.

    Like

  5. @Hermanus: ik denk te weten waar je op doelt. Ik zal voortaan nog beter over mijn titels nadenken. En nu weer even ophouden met dat gevoelige gedoe ineens hè? Want daar ga ik me ongemakkelijk bij voelen.

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *