Het gele fietsje.

Dat ik ben zoals ik ben, met al mijn beperkingen en mijn gave om voor de buitenwereld te doen alsof ik wél leuk ben, heeft voor mij één hele duidelijke oorsprong: ik had vroeger een grijs fietsje terwijl al mijn vriendjes een gele hadden.
Ik ben uitgelachen en weggehoond, gepest en vernederd, ze maakten expres afspraken met me op verkeerde plaatsen, zodat ik na anderhalf uur fietsen en een uur wachten erachter kwam dat ik was beetgenomen. Verdrietig fietste ik dan naar huis en onderweg zag ik de jongens gewoon op het schoolplein met elkaar voetballen, vijf minuten van mijn huis. Ik wilde mijn tranen niet laten zien en fietste nog eens extra om, om niet nog eens de spot van de jongens uit de buurt over mij heen te krijgen. Een rampzalige jeugd, maar mijn ouders konden het zich niet veroorloven om voor mij een ander kleur fietsje te kopen.

Morgen, de 18e, wordt Hans drie en hij krijgt van ons een fiets. Ik begaf mij vorige week naar Halfords alwaar prachtige kinderfietsjes uitgestald waren, mooier nog zelfs dan de gele fietsjes die de jongens uit mijn buurt vroeger hadden. Na vijf seconden had ik al bepaald welke het moest worden: een prachtig degelijk fietsje, met camouflagevlekken, verkrijgbaar in de kleuren grijs en geel. De gele!
Ik riep de verkoper en sprak mijn interesse in het gele fietsje uit. De man noemde mij de prijs, € 149,- en ik, gehard als ik ben geworden door mijn jeugdtrauma, zei gelijk: "dan wil ik er wel zijwieltjes bij!"
"Dat kan" zei de verkoper, "dat wordt dan € 157,-!"
"Ach, afdingen is voor boeren" dacht ik bij mezelf en liet het maar zo. Een grote doos uit het magazijn werd voor mij apart gezet, zodat ze de zijwieltjes nog konden monteren, en ik het fietsje een paar dagen later kon ophalen.

Gisteren, ik zit op mijn werk, mevrouw Mack mailt mij dat ze het fietsje had opgehaald en dat ze er helemaal weg van was. "Hoe vond je de kleur?" mailde ik terug. "Ja, geweldig! Heel mooi dat grijs met die camouflagevlekken. Ik dacht alleen dat je zei dat je een gele had uitgekozen? Ik vind deze misschien nog wel mooier!"
Het volgende wat ik mij herinner is dat een collega met een bezorgd gezicht over mij heen gebukt stond. "Mack! Mack! Je was ineens weg. Hoor je me Mack?"

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

26 gedachten over “Het gele fietsje.”

  1. OHJEE, een kleurenblinde fietsenverkoper… Heb je al een advocaat om je leed (en dat in de toekomst van Hans) te vertalen naar een claim? Of is grijs nu gewoon het geel van het verleden?
    😉

    Like

    Beantwoorden

  2. Ok, dit is even een heel serieuze reactie. Fout, ik weet het, maar ik kan het niet laten: mijn zoon is morgen ook jarig.

    Like

    Beantwoorden

  4. Dit geloof je niet: een scheerapparaat. (daar hoopt hij al op, want hij víndt het me stoer)
    En volgende week, als we zijn verjaardag vieren, een tekenbord voor bij de pc. Want je weet hoe goed hij dat kan 😉

    Like

    Beantwoorden

  5. Geel is lelijker (sorry hoor) maar toch mooier, want veiliger. Geel scheelt wellicht weer zo’n diep traumatische oranje antenne.

    Like

    Beantwoorden

  6. Zo zie je maar dat toeval niet bestaat. Slechts de voorzienigheid heerst, zeker in Vaassen. Hans is voorbestemd om in de illustere voetsporen van zijn vader te treden.

    Like

    Beantwoorden

  14. Feest vandaag!! Van harte gefeliciteerd met jullie steeds groter wordende zoon, waarvan ik hoop dat hij jullie maar snel mag overtroeven. Gebeurt eerder dan je zult denken. Dat mooiste moment komt steeds dichterbij.

    Like

    Beantwoorden

  16. Ah, nu snap ik waarom jij op de goede parkeerplaats wil staan. Zeg, hebben die vriendjes van vroeger (nou ja, vriendjes?) nu ook een echte Italiaan, open dakje …etc?

    Like

    Beantwoorden

  18. Van harte met deze bijzondere dag, Hans laat alles wat hij aanraakt stralen, dus met die fiets komt het vanzelf wel goed

    Like

    Beantwoorden

  20. Zou haast wel moeten hè….als je in hetzelfde dorp woont ?! Of bedoel je “echt”…., ook bij Yukiko in de klas gezeten?

    Like

    Beantwoorden

  26. Wat grappig dat jullie elkaar kennen.
    En geel is de minst mooie der kleuren. En grijs is geen kleur, dus die kunnen we niks kwalijk nemen.

    Like

    Beantwoorden

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *