De merel

Vandaag wilde ik het even met u hebben over de natuur. Of eigenlijk over een onderdeel van de natuur, de merel. Over de merel is veel bekend maar verbaas u over de rijke geschiedenis van deze mooie vogel.
De voorvader van de merel werd voor het eerst waargenomen in Japan, ergens in de jaren twintig van de vorige eeuw. Deze vogel, in Japan 'Ninja' genaamd, viel op bij de gelijknamige vechtkunstenaars uit het land van de rijzende zon, de Ninja's. De Ninja's (letterlijk: zwarte vogels) waren gefascineerd door zijn koolzwarte verendek en zijn behendigheid. De eerste Ninja's waren dan ook standaard uitgerust met dodelijke wapens als de werpmerel, de vechtmerel, de harakirimerel en de witte-rook-met-knalmerel. Na een aantal onoverwinnelijke jaren werd de merel bij de Ninja's minder populair, voornamelijk doordat de vijand inmiddels op de hoogte was van die standaardwapenuitrusting en zich ertegen wapende met de huiskat.
Tijdens de tweede wereldoorlog was Japan aan de verliezende hand, en men ging naarstig op zoek naar een nieuw wapen. Er werd een beter model van de merel ontwikkeld, de merel die wij tegenwoordig in Europa kennen. Deze verbeterde merel was met zijn spectaculaire duikvlucht een inspiratie voor Japanse kamikazepiloten. Er doen verhalen de ronde dat een kamikazepiloot voor elk schip dat hij tot zinken bracht, een merel op zijn kist liet schilderen. De Amerikanen waren als de dood voor de Japanse Mitsubishi Zero's met geschilderde merels op hun neus en de verliezen aan Amerikaanse zijde waren dan ook groot. Kamikazepiloten werden in hun thuisland vereerd als helden, en hadden giga-salarissen in die tijd, met een jaarbonus in december afhankelijk van het aantal vijandelijke schepen dat ze tot zinken hadden gebracht. Het verhaal eindigt zoals bekend met de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, en Japan werd op de knieën gedwongen. Veel kamikazepiloten pleegden alsnog harakiri omdat ze met deze schande niet konden leven. En de merel? Uit eerbetoon voor zijn ooit zo belangrijke rol vliegt hij zich nog regelmatig te pletter tegen uw nummerbord. Dan weet u ook weer waarom ze dat doen.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack