Vroeger, toen iedereen nog 'u' zei*, voetbalde ik met mijn vriendjes op het schoolplein. Zonder voetbaltenue of hesjes speelden we de bal naar elkaar over zonder dat je je ooit vergiste in wie bij wie hoorde. Je wist dat Frankie, Robert, Hans en Edward vandaag bij jou hoorden, en je wist hoe ze er uitzagen, dus het kwam niet in je op om je te vergissen. Paul, Johan, Nico, andere Robert en Mike hoorden dan bij de tegenpartij en ook dat onthield je feilloos. Frankie, Robert, Hans, Edward, Paul, Johan, Nico, andere Robert, Mike en ik vinden het dus ook maar een vreemde regel dat vanavond bij Spanje-Frankrijk de Fransen in het wit moesten i.p.v. blauw omdat blauw teveel lijkt op het rood van de Spanjaarden.
*variant op: Vroeger, toen de hond nog uut de kont blafte.
Mack 
We bestaan voor 90% uit gezeik, 8% slap gelul, 1% vooroordelen en een toefje waarheid. En dat laatste had niets te maken met shirtkleurtjes. Watjes, allemaal mietjes, die voetballers.
Wat ballen betreft: Vroeger ook op het plein je eigen steen verdedigd en die van anderen aangevallen? Je begon met 10 punten en spande samen om tijdens aanvallen op de overburen niet zelf onderuit geschoten te worden door die naast je stond. Spelen tot het te donker was om nog iets te zien. Dát waren nog eens tijden..
LikeLike
Geloof het of niet, dat was precies wat ik gisteravond ook zat te denken. Vroeger trokken legers in fel gekleurde uniformen tegen elkaar op, het liefst voorafgegaan door volksliederen spelende muziekkorpsen of doedelzak-ensembles. Voetbal is oorlog, of misschien: oorlog is voetbal.
LikeLike
Hé, was er voetbal gisteravond?
LikeLike
Onze straat moet een ‘meiden’ straat geweest zijn. Wij speelden tikkertje, verstoppertje, knikkerden en goeiden elkaar af met de bal, we gingen slootje springen (hier kwam het jongensachtige naar boven) en klommen in de bouw…
Maar voetballen heeft Cruella nooit gedaan. Het doet Cruella ook nooit wat!
LikeLike
Vroeger, toen we nog op handen en voeten liepen. Vroeger, toen de schepen van hout waren en de mannen van staal. Vroeger, toen…
LikeLike
Vroeger, toen je kroeg nog met een lange ‘oe’ schreef. En de knaken nog van hout waren.
LikeLike
Verhip, dat is waar, gold voor alle sporten op schoolveld of gymzaal. Het zullen de sponsors wel stiekem zijn, die die kleuren shirtjes willen. Ofzoiets.
LikeLike
Wij hadden vroeger op school bij gymles van die roodgekleurde lintjes die de ene partij om moest hangen. Hadden die Fransen ook best kunnen doen. Of waren de Spanjaarden dan helemáál in de war geweest…? 😉
LikeLike
Nou ben ik redelijk kleurendoof maar blauw en rood kan ik toch echt wel uit elkaar houden. Het zal dus niet zozeer voor de spelers en scheidsrechter op het veld zijn maar meer voor de mensen die naar die mieren die over het beeldscherm bewegen gaan zitten turen.
LikeLike
De scheids was kleurendoof. En steke blind
LikeLike