Hans heeft een drie maanden ouder neefje, Dan, die groeit als een raket en past inmiddels veel van zijn eerste kleertjes niet meer. Zakken vol kleertjes komen allemaal deze kant op, inclusief de kleertjes die wij (met voorbedachte rade) aan Dan hebben gegeven toen hij net geboren was.
Ook nu nog doen wij niet moeilijk en doen Dan af en toe wat merkkleding cadeau.
Wie zei er dat boekhouders krenterig zijn?
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Auteur: Mack
Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.
Toon alle berichten van Mack
Mack 
Krenterig?
Commercieel inzicht heet zoiets 😉
LikeLike
Merkkleding voor babies, yeah right!
Boerenslimheid, om het niet meteen doortrapt te noemen. 😛
LikeLike
Het zijn prachtige Hansjeskleertjes. Mijn dode en reeds lang geleden overleden moeder naaide al mijn kinderkleertjes zelf. Alle kinderen waren daar jaloers op…
LikeLike
@De P: Ik heb daar volgens mij wel eens foto’s van op uw weblog zien staan.
LikeLike
Mijn moeder heeft nooit kleertjes voor ons genaaid of gebreid, alleen toen ik als tiener weenend mijn nood kloeg dat ik er niet uitzag vergeleken met mijn klasgenoten op die Gooise school. Toen heeft ze van oude jurken van mijn oma twee prachtige, totaal a-modische jurkjes gestikt, die ik veel heb gedragen.
LikeLike
@Mevrouw de P. Het lijkt allemaal te zijn goedgekomen met u. Mijn moeder naaide overigens ook nog kleertjes voor ons. Sterker nog, ik heb pas geleden van haar twee dezelfde gebreide truien gekregen, één in de maat mack en één in de maat Hans.
LikeLike
Vergeten te zeggen: Ik houd niet zo van woordspelingen, maar ‘TweedeHans’ gaat in het boekje!
LikeLike
@Mack, daar (begint ze weer, het is ook nooit goed) wil ik nog eens een foto van zien. En niet helemaal duidelijk is of je moeder die truien nu heeft gebreid of dat ze uit zichzelf gebreid waren, die truien dus.
LikeLike
Het probleem, mevrouw de P., is dat wij zo arm zijn dat wij geen digitale camera bezitten. Maar ik kan mevrouw Mack vragen, die heeft een mobiele telefoon met filmstudio.
LikeLike
En de truien waren gebreid door mijn moeder.
LikeLike
Mijn moeder maakte vroeger ook altijd zelf jurkjes en andere kleertjes voor mij en mijn broertje. Voor die tijd stonden ze best hip. Tegenwoordig zou ik er niet meer dood in gevonden willen worden.
Of er moet ineens een seventies revival komen, natuurlijk. 😀
LikeLike
@Peng: kan me voorstellen, het is nu wat klein enzo he. Dat is geen gezicht! 😉
Boekhouders zijn gewoon gehaaid, dat zien we nu wel weer 8)
LikeLike
Doortrapt,
wat ik u brom.
LikeLike
Niet alleen slim. Het is ook goed voor het milieu.
En daar doet mack het voor.
LikeLike
Mijn moeder naaide ook voor mij. Eerst was het leuk en gezellig. Mocht ik zelf iets aanwijzen in de Marion of de Burda en dan gingen we op de markt stof kopen.
Later werd het een doffe ellende: spijkerbroeken van net geen echte spijkerstof; nooit eens een katoenen flodderjurkje, want altijd degelijke – strijkvrije – mengvezels. Zodra ik geld verdiende ben ik absurd veel kleren gaan kopen. Inhaalslag maken. En voor mijn kinderen naai ik niet. Ik koop alles. Tweedehands meestal.
LikeLike
@ marina; Hoe enorm herkenbaar!! (trouwens lekker he, dat het weer opruiming is overal?) 😀
LikeLike
Pas maar op met die zakken. Als ze je eenmaal weten te vinden word je er onder bedolven. Ik moest regelmatig met vuilniszakken vol kleren naar de inzamelcontainers rijden.
Maar dit zijn mooie spulletjes!
LikeLike
@Peng: bind me vast! Naast het kantoor waar ik werk is een enorm winkelcentrum… HM, Didi, aaarch!
LikeLike
De ‘second hand’ kinderkleding van m’n broer zwerft inmiddels bij enkele zwangere vriendinnen van mij. Ze zitten volgens mij vol verwachting te wachten tot ze het als ‘many hands’ weer aan mij retour kunnen geven..mocht ik het nodig hebben.
LikeLike
Ik had thuis het geluk de oudste van de drie te zijn. Zodat ik altijd nieuwe (veelal door moeders zelfgemaakte op het zondagse pakje na)kleding had.
(NB nou zit na al die verhalen over zelf gemaakte/gebreidde enz. kleding toch Dolly Parton in mijn hoofd te spoken met “Coat of many colors” 😀 😉 )
LikeLike