Een engeltje op z’n schouder.

Het is moeilijk om dit logje niet te emotioneel te maken, maar ik zal wel een poging doen. Vijf minuten geleden zat ik nog te vechten tegen de tranen. (postnatale vaderschapshormonen, is een term die ik maar even snel verzin.)

Ik zocht op internet naar "meconium bevalling", hetgeen er met Hans is gebeurd. De baby krijgt het tijdens de weeën eventjes benauwd (de navelstreng wordt bijvoorbeeld dichtgeknepen) en laat daardoor zijn eerste ontlasting (meconium) al in de baarmoeder gaan, terwijl de bedoeling is dat ze dat direct na de geboorte doen.
Als dit gebeurt is er een kans dat hij dit in z'n longetjes krijgt. Afhankelijk van hoe lang het geleden is dat de baby dat gedaan heeft, (dagen of uren) zal hij meer of minder binnen krijgen.
Zolang hij nog in de baarmoeder aan de navelstreng zit, geeft het geen problemen maar zodra hij eruit is stopt de werking van de navelstreng en moet hij gaan ademen.

Ik heb mij laten vertellen dat het smerig spul is, een teerachtige substantie die zich overal aan vast hecht. Het kan er vaak ook niet allemaal uitgezogen worden omdat het te diep kan zitten en de longetjes anders beschadigen door te sterk zuigen.
Je kunt je dus voorstellen dat de baby het erg benauwd kan krijgen doordat zijn longetjes vol zitten.

Ik had nog nooit van Meconium Aspiratie gehoord, maar je schrikt van het aantal keren dat je erover kan lezen op internet. Ouders die schrijven over hun ervaringen, of hun baby het overleefd heeft of niet en of de baby er iets aan heeft overgehouden of niet. En site's gewijd aan een overleden baby, waar ik dus terecht kwam, zijn helemaal niet zonder droge ogen te lezen.

Hans lijkt er zonder kleerscheuren te zijn doorgekomen. Ik zal nooit meer hopen op een prijs in de staatsloterij.

P.S. 1: Studenten, gebruik dit niet voor uw scriptie, ik weet wel veel maar ik ben natuurlijk geen arts.
P.S. 2: Vaste lezers, U moet maar even doorbijten, de laatste paar logjes zijn geschreven door een emotionele vader, Mack zoals u hem kent komt vanzelf weer terug.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

11 gedachten over “Een engeltje op z’n schouder.”

  1. Goed van je dat je dit ook durft/kan laten zien. ‘We’ wisten al wel dat de Mack zoals we hem kenden niet de hele Mack was. Heet dat een deeltijd-commando?
    Morgen is het al dinsdag!

    Like

  2. Zeg, emopaps, schrijf jij maar lekker wat je voelt, hoor. Wij kunnen wel wat hebben. Het is niet te geloven wat er had kunnen gebeuren. Ik had er nog nooit van gehoord. Eng iets. Maar gelukkig is Hans er goed doorheen gekomen. En na een poosje ga je heus wel weer hopen op die prijs. Dat moet wel, want kinderen hebben is een dure hobby 🙂

    Like

  3. Heb je de slingers met blauwe poppetjes al opgehangen voor morgen?
    En de triplex ooievaar in de voortuin gezet?
    En dokter Kneipp amandelolie gehaald om mevrouw Macks voetjes mee te verwennen?
    En rollen beschuit en blauwwitte muisjes gekocht?
    Ga dat nou maar allemaal even doen, dan mag je daarna een dvd naar keuze kijken.

    Like

  4. @ marina; En sigaren. Om uit te delen. Niet om te roken natuurlijk. Of anders chocolade-sigaren. 😉
    PS Lamaar doorkomen hoor, die softe logjes. Stiekem vind ik ze wel leuk. 😉

    Like

  5. Fijne dag morgen met vrouw en kind, Mack!
    En in je enthousiasme niet teveel zwakte laten zien hoor, vrouwen vergeten dat nooit meer 😉
    *meer, meer, meer!*

    Like

  6. Met een paar logjes over stoer aangelegde grasvelden en te snelle auto’s uit Top Gear geloven we weer dat je een bikkel van een boekhoudcommando bent. 🙂

    Like

  7. Toen ik je 1e lettergreep over Meconium las, begreep ik hoe serieus het was, – ook andere verhalen kennende :-}
    Ik heb het zodoende nog over Mevrouw + Baby Mack gehad tijdens mijn bevalling eergisteren 😉
    Heel *heel* mooi dat Baby Hans er zo goed is doorgekomen! Veel Geluk samen!

    Like

  8. Op internet staan waarschijnlijk alleen maar de baby’s met wie het fout ging. Die veertig miljoen die er niets aan hebben overgehouden, worden niet vermeld.

    Like

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.