Doorbraak in de neurologie.

Ik dacht vanavond ineens, laat ik eens nadenken over mijn eigen hersenen. Vrijwel gelijk bedacht ik toen dat dat strikt genomen helemaal niet kon omdat mijn hersenen dan over zichzelf zaten na te denken.
De hersenen van een mens zijn complexer dan de meest geavanceerde computer, maar of dat een compliment is aan de hersenen of een belediging aan de computer, of dat het gewoon betekent dat ze ingewikkeld zijn terwijl het veel simpeler kan, kan ik niet bedenken.

Wat ik wel kan bedenken is dat de hersenen inefficiënt werken. Want waarom zou de linkerhersenhelft het rechterdeel van het lichaam moeten aansturen en andersom? Geen neuroloog die het weet dus zal ík wel weer met het antwoord moeten komen. Zou links links aansturen, zou het reactievermogen van een mens zoveel sneller worden dat het onmogelijk werd om nog een keeper op het verkeerde been te kunnen zetten. Uit deze redelijk briljante conclusie volgen nog briljantere conclusies, namelijk dat voetbal helemaal geen bijzaak is want onze hersenen zijn speciaal gemaakt om doelpunten met voetbal mogelijk te maken! Anders zaten we elke wedstrijd tegen de brilstand* aan te kijken. Bovendien volgt er uit dat de mens wel geschapen moét zijn want in tegenstelling tot een schepper kon de evolutie nog niet weten dat wij later zouden gaan voetballen. Of gelooft u soms zelf dat toen we nog niet voetbalden de linkerhersenhelft de linkerkant van het lichaam aanstuurde?

Dit soort ingevingen heb ik ongeveer elk kwartier. Al vanaf dat ik een klein jongetje was. Met zo'n gave moet je ook heel bewust omgaan, omdat het natuurlijk een onvoorstelbaar krachtig wapen is, mocht het in verkeerde handen vallen. Daarom doe ik er niet al teveel mee.
In volgende sessies leg ik u uit wat de functie is van de schijnbare inefficiëntie van het ondersteboven binnenkomen van beelden op het netvlies, waarom Einstein en Newton niet konden drummen en wat die 80% herseninhoud nu doet, waarvan geleerden niet weten waarvoor die dient.

* 0-0

Secondenlijm is ook niet meer wat het was.

Vroeger, toen we nog zonder hoofdkussen sliepen, had je superlijm die, als je daar onvoorzichtig mee was, jou en je broer kon transformeren tot siamese tweeling en daar kon niemand wat aan doen behalve een team chirurgen middels een scheidingsoperatie. De allereerste superlijmen waren zo sterk dat je ze niet eens uit de tube kon krijgen!
Tegenwoordig, door alle milieu-eisen is secondenlijm waardeloze troep geworden. Mijn eigen snot plakt nog beter! Alles wat ik lijm is na viijf seconden weer los in plaats van vast zoals in de instructies staat. Komt gewoon doordat bepaalde stoffen niet meer mogen worden gebruikt van de milieupolitie. Scheelt duizenden doden op jaarbasis.
Maar de zool van mijn schoen vastlijmen lukt niet meer. Ja, met snot maar niet met secondenlijm. Wat denkt u, hoeveel doden per jaar is nog toelaatbaar als er weer ouderwetse secondenlijm op de markt komt?

Dat ging net goed.

De directeur van een bv waar ik maandelijks aan rapporteer is op vakantie in Spanje. Omdat hij zijn e-mail gewoon kan lezen, stelde ik hem een vraag en als toevoeging dacht ik indruk op hem te maken door een laatste zin in het Spaans te schrijven.
Ik heb nooit Spaans geleerd, maar babelfish biedt dan uitkomst, bovendien, weet zo'n directeur veel.

Dus ik vertaal via diverse talen de volgende tekst: "Hoe is het weer daar in Spanje? Beter dan hier hoop ik?"
Volgens babelfish moet dat zijn: "Cómo está el gusto del carnero castrado en España? Es caliente hacia fuera allí?" Klinkt goed, de indruk is snel gemaakt. Ik hoor hem al denken: "Waar heeft die gozer zo goed Spaans geleerd?"

Nog net op tijd komt het in me op om eens te controleren of de tekst terugvertaald hetzelfde resultaat geeft, en ik zet de vertaalmachine op "Van Spaans naar Engels" en pleur de Spaanse tekst erin.
Het resultaat in het Engels: How it is the taste of the sheep castrated in Spain? He is hot towards outside there?

Schoenmaker blijf bij je leest.
Boontje komt om zijn loontje
Voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten
Eerlijk duurt het langst
Wie als dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje.
Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Kalmte kan je redden

Ik sta te wachten voor het stoplicht en rechts naast mij staat een rij geparkeerde auto's. In een van die auto's zit een moeilijk kijkende man met een hoed en nog wat overdatum gezelschap. Zonder mij één keer aan te kijken manoevreert hij zijn auto zo, dat deze zich voor mij in kan voegen, mits ik hem ruimte geef.
Als het groen wordt zet de man zijn richtingaanwijzer aan en rijdt de weg op zonder er acht op te slaan of ik hem wel ruimte geef. Laat staan een bedankhandje op te steken. Ik blijf enigszins verbluft staan. Ik moest hem wel voor laten gaan anders had ik schade gehad. Ondanks dat 'voorrang nemen zonder te kijken' mijn allergrootste ergernis in het verkeer is gebruik ik ook nu mijn middelvinger en claxon niet. Beide gebruik ik nooit, behalve in noodgevallen zoals is voorgeschreven door de wet.

Nu was dit een oude man, maar jonge heerschappen in Duitse automobielen kunnen er ook wat van. Die rijden met een noodvaart op een kruising af en zorgen dan dat ze net voor jou de kruising op kunnen, zodat ze niet heel 'vernederend' de ander voorrang moeten verlenen. (Ze moeten het wel, maar doen het gewoon niet.) Maar zelfs in die gevallen blijft mijn middelvinger om het stuur geklemd. Ik wens ze uiteraard wel een ongeluk met ernstig letsel toe, maar dat merkt verder niemand, behalve mijn medepassagiers. Nee, ik blijf eigenlijk altijd kalm en heb mijn aanrijdingsformulier pas 1 keer nodig gehad, maar dat was na een aanrijding met een Duitser dus dat telt niet.

Ga je dan nooit door het lint in het verkeer Mack? Nee, eigenlijk nooit. Behalve tijdens ritjes naar de Mont-Ventoux, dan wordt het zwart voor m'n ogen. Maar goed, da's een heel ander verhaal.

Opzij!!!

Intussen is het met de vrouwenemancipatie zover dat zelfs ik me erbij heb neergelegd en dat vrouwen vrijwel elk beroep kunnen uitoefenen (zelfs dat van formule 1 coureur) zonder dat mannen in opstand komen. Een mooi voorbeeld hoorde ik een paar maanden geleden toen een vrouw vertelde dat ze commandant was op een oorlogsschip. Dubbel knap vind ik dat, het lijkt me eerlijk gezegd nog best leuk om onder haar te dienen, maar het feit dat ik het dubbel knap vind wil natuurlijk al zeggen dat ik nog niet genoeg mee-geëmancipeerd ben. Als dat zo zou zijn was me dit feitje helemaal niet in het bijzonder opgevallen.

Maar we zijn er nog lang niet. En dat is de dames eigen schuld. Want wat was laatst de uitkomst van een onderzoek door een sociaal-econonoom? De diepte van het decolleté daalt naarmate de economie daalt, en bij aantrekkende economie worden decolletés minder diep. Ja, met zo'n afhankelijke instelling komen we er natuurlijk nooit.

Afknapper.

Ik heb in mijn hoofd misschien een rare kronkel getuige het volgende voorval. Ooit, in een verleden tussen hoop en vrees, had ik een vrouwelijk persoon zover dat ze bij mij bleef slapen. Daarna heb ik haar tactisch afgepoeierd en weinig meer van me laten horen. Een paar maanden later wilde ze van me weten waarom ik dat had gedaan. En dan moet je dus goed kunnen liegen. Het is beter voor beide partijen als je je daar een beetje in traint.

Dus het verhaal van de vlam die niet oversloeg, blablablabla, maar ik dacht alleen maar bij mezelf…jij had vergeelde teennagels, gadverdamme!!

今回使ったサイト

記念すべき第1弾のハメ取りターゲットはOLの裕子ちゃん（*´ー`)
目がパッチリしててかなりかわいい。

セフレサイトはほとんど【会う＝セックス】なのですがあってスグ、
セックスも個人的にはあんまり好きじゃないので二人で飲みに行って、
カラオケ行ってその後ホテル。

僕はこの時すでに結構酔ってて顔が真っ赤。ダイスケくん顔真っ赤だよなんていわれてました。
今気づいたんですけど、よく見るとゆうこちゃんもちょっと顔赤いですよね。

Dus laat dat voor ééns en voor altijd duidelijk zijn!

Vader’s ambities.

Af en toe moet ik even berichten over de vorderingen van onze zoon Hans, al was het maar omdat ik dan later in mijn archieven kan terugkijken hoe het er destijds voorstond.
Nou, het gaat goed met het jongetje dat zo'n beroerde start had. Nog geen drie en het fietst al rond op een kinderfietsje met zijwieltjes in een tempo waar Guido Bontempi in z'n beste dagen alleen maar van kon dromen. En daar overdrijf ik niks aan. En slim! Ik weet nog vorig jaar zomer aan de rivier l'Ardèche dat ik hem nog kon chanteren toen hij stenen in het water aan het gooien was.
"Moet papa de rivier afpakken?" zei ik dan dreigend en hij trapte er toen nog in. Ook al voorbij! Nog geen drie hè, ik zeg het er nog maar even bij. Nou, dat belooft wat voor de toekomst.
Mevrouw Mack is veel te snel tevreden. Als hij maar gelukkig wordt en als hij later maar netjes "u" zegt tegen ouderen. Ik ben het daar niet mee eens. Hans moet later in een positie zijn dat ouderen netjes "u" tegen hem zeggen!
Sommigen zeggen dat vaders hun eigen mislukte ambities alsnog proberen te realiseren via hun kind, maar dat is natuurlijk kul. Je wilt gewoon het beste voor je kind.

Een soort vicieuze cirkel maar dan zonder cirkel.

Youp van 't Hek refereerde in een conference die laatst werd uitgezonden naar een dierenwinkel in Hoogeveen. Ik begreep de grap op dat moment niet maar het aanwezige publiek wel gezien de lach die volgde. Nu zie ik net bij toeval wat er vorig jaar in een dierenwinkel in Hoogeveen is gebeurd, ben ik vergeten hoe de grap ging.

Ontplofte duif.

Toen we haar net hadden werd ze onder mijn neus aangereden door een auto, maar kwam er met een koprol vanaf. Vrijwel direct daarna werd onze lieve kater, Theo, doodgebeten door de honden van de buren, dus ook daar kwam zij goed weg. Een paar maanden later wilde iemand die in de vakantie op haar had gepast, haar graag hebben, maar zijn we niet op het aanbod ingegaan. Gisteren was ze ineens voor het eerst van haar leven twee nachten weg, wat voor ons de vierde kans was om van haar af te komen. Ik heb het over onze huisnazi Sophie, mooie poes, maar geen vriendjes met Bob, onze Quasimodokater. Vanochtend stond ze ineens weer voor de deur, wat stiekem toch een opluchting voor ons was, zozeer zelfs dat we haar even later in diepe slaap op ons bed lieten liggen.

Maar vanavond toen we thuiskwamen vervloekten we haar alweer, doordat een spoor van duivenveren naar onze slaapkamer leidde, en alwaar onder mijn bed drie stukken duif lagen, en de veren van een hele kudde.
Het lichaam had geen kop meer en die heb ik ook niet meer teruggevonden. Twee afgekloven vleugels wel. En bloed! Bloedvlekken in de vloerbedekking en tegen mijn nachtkastje. Aan het snoer van mijn wekkerradio. Het stonk er zelfs naar bloed.

Mijn advies, neem nooit een kat. Honden zijn zoveel leuker en intelligenter. En een beetje leuke hond bijt ook nog wel eens een kat dood. Het is dat ik een zorgplicht tegenover onze huisdieren heb maar anders had deze nu een schoen in d'r reet.