Ik kom al 25 jaar in Apeldoorn en nooit, nee nooit, heb ik er een bedelaar gezien. (De orgelman uitgezonderd.) Zwervers wel, al waren het er niet zoveel, maar die hielden zich keurig aan de zwerversetiquette. Dus wel slapen in een verwarmde wachtruimte van het station, maar opzouten zodra de eerste fatsoenlijke burgers er plaats namen.
Apeldoorn verloedert, en niet zo'n beetje ook. Sinds een aantal jaren hebben ze er weer hooligans en nu liep ik er zomaar een bedelaar tegen het lijf. En geen middelmatige bedelaar, nee nee nee nee, een echte Quasimodo met onderbijt als een bulldog, pukkels als Lemmy Kilmister en kromme vingers als Keith Richards.
Hoe komt zo'n man daar ineens vraag ik me af. Is het een bedelaar uit een armere stad die zijn werkterrein aan het verleggen is? Is het een aan lager wal geraakte Apeldoorner die plots van de bedelstand moest gaan leven? Of is het gewoon een verveelde rijkaard uit Berg en Bos die een andere carrière wilde en zich heeft laten zakken bij de plastisch chirurg?
De eerste en de tweede optie lijken mij onwaarschijnlijk. Want hoe zou hij vanuit een andere stad naar Apeldoorn zijn gekomen met een bedelinkomen? En als het een aan lager wal geraakte Apeldoorner was, hoe komt hij dan aan dat "ik-woon-al-mijn-hele-leven-in-een-kartonnen-doos" uiterlijk?
Ik schrok zo van die opgehouden misvormde hand dat ik hem geen geld gegeven heb. Volgende keer, als ik erop voorbereid ben krijgt hij van mij geld en sigaretten, want ik rook toch niet meer.