Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

Nu zijn het weer de vitaminepreparaten die schadelijk zijn voor de gezondheid. Ze zijn dus niet gezonder, zelfs 'baadt het niet dan schaadt het niet' gaat niet meer op, ze blijken nu gewoon schadelijk voor de gezondheid te zijn. De kans om te overlijden neemt toe ten opzichte van iemand die geen vitaminepreparaten slikt.
Dat vind ik nou mooi nieuws. 15 jaar geleden zou je nog dood gaan als je ze niet nam, 8 jaar geleden had je geen vitaminenpreparaten nodig mits je maar gevariëerd at, nu ga je dood als je ze wel neemt. Of dit onderzoek nu wel waar is weten we natuurlijk niet. Waarschijnlijk blijkt over 15 jaar dit onderzoek niet te kloppen. Gek word ik ervan. Eerst bleek melk niet zo gezond, toen was de appel ineens slecht voor het gebit, straks blijkt roken goed te zijn mits je maar minimaal vier pakjes per dag rookt.
Wat we hier wel uit leren is dat alle informatie uiterst onbetrouwbaar is. Maar tegelijkertijd is dat ook helemaal niet erg. Als je maar gelooft dat iets waar is, en er een grote groep mensen is die dat ook gelooft, dan zit je goed. Ik ben benieuwd wat er later nog meer allemaal niet waar blijkt te zijn waarvan we nu denken dat het wel waar is.

In de komende vijf jaar voorspel ik de volgende krantenkoppen.

Roetfilters slecht voor het milieu.
Vette vis slecht voor het hart.
Verkleining gat in ozonlaag veroorzaakt global warming.
Afvalscheiding leidt tot grotere afvalberg.
Sonja Bakker diëet vooral goed voor mensen met ondergewicht.
Pak rammel beter voor kind dan dialoog.
Geert Wilders tot moslim bekeerd.
Eric Hulsebosch wint vierde elfstedentocht op rij.

Wat is het allerbelangrijkste voor een bedrijf? Goed presteren dacht ik vroeger maar inmiddels weet ik dat een goede reclameslogan nog veel belangrijker is. En degenen die ze bedenken krijgen daarvoor enorm veel geld.

Dus met onderstaande slogans is veel geld verdiend. Let op!

Apple (computers): "Think Different"
Livera (lingerie): "Live. Life. Love. Livera."
Deutsche Bank (bank): "A passion to perform"
Dell (computers): "Easy as Dell"
DHL (transport- en koerierbedrijf): "We move the world"
Fortis (bank): "Getting you there"
Honda (motoren) : "The power of dreams"
Microsoft "Your potential. Our passion"
Nokia (telefonie): "Connecting people"
Opel (auto's): "Fresh thinkin, Better cars."
Philips (elektronica): "Sense and simplicity"
Seat (auto's): "Auto emoción"
Vodafone (GSM-telefonie): "Make the most of now"
Volvo (auto's): "Volvo for life"

Het zijn allemaal vuile communistische leugens! Allemaal doodsaaie merken met duffe directies die net doen alsof je leven beter wordt door hen. De enigen die er beter van worden zijn reclameburo's die hun eigen schijnwereld in stand houden. Alsof er ook maar iemand gelooft dat ze bij Apple denken. En wat nou als je vette buurvrouw ook Livera draagt? Iets oerdegelijks als de Deutche Bank verpesten met een Engelse slogan? Failliet moeten ze! Dell is Hell, dat moet het zijn! DHL we move the world, Ha, hier hebben we de schuldige van global warming! Fortis hoe weet je in godsnaam waar ik heen wil? The power of dreams? Zet je pet verdomme eens af in je Civic! Microsoft. Uw potentie. Onze passie. Gatverdamme! Connecting people. Nee, daar zit je op te wachten als je ooit een Siamese tweeling was. En Opel, beter dan wat? Beter dan een bananenschil? Philips. 'Works, but not for long' lijkt me veel beter. En zijn ze bij Seat vergeten dat er ook een Seat Marbella bestaat? Vodafone heeft iets verzonnen wat ze zelf niet snappen en bij Volvo gokken ze erop dat u niet oud wordt.

Graag gedaan.

Toen ik 16 was ging ik wel eens uit. Stappen heette het ook wel. Ik deed dat omdat je natuurlijk niet op school kon aankomen met het verhaal dat je nooit ging stappen. Liever zat ik op zaterdagavond op mijn kamer, waar ik mij prima kon vermaken. Maar nee, onzekere ik ging naar een kakkerscafé, (ik zat op een kakkerschool) en deed alsof ik cool was. In werkelijkheid had ik een teringhekel aan keiharde muziek en opgeschoten jongeren. Toen ik wat ouder was en ik een auto had ging ik nog wel eens met een buurmeisje. Het hoogtepunt van het stappen was als ik haar weer terug kon rijden want alleen in de auto zitten met je buurmeisje is veruit te verkiezen boven jaloers te moeten aanzien hoe ze aandacht kreeg van allerlei jongens (die nu een totaal mislukt leven hebben en erg lelijk zijn geworden) en zich dat nog liet welgevallen ook. Het was het lot van een laatbloeier als ik.

Gisteravond kwamen mevrouw Mack en ik om twaalf uur uit de bioscoop en ik keek eens over het Caterplein in Apeldoorn. Het stond nog steeds vol met onzekere, zich cool proberend te gedragen en dicht bij elkaar blijvende jongeren enerzijds, en anderzijds de raddraaiers die meerdere keren per week de stad onveilig maken en anderen intimideren met hun luidruchtig gelal. Een raddraaier liep op een politieagent, die ons vijf seconden daarvoor nog een vriendelijk goedenavond toewenste, af en begon op hem te wijzen en riep: Einz, zwei, Polizei. De agent knuppelde hem tot mijn lichte verbijstering niet eens neer maar deed alsof hij het niet hoorde.
Nu heb ik bedacht dat alle politieke partijen die niet in hun partijprogramma opnemen dat ouders, leraren en politieagenten gewoon weer ouderwets hardhandig mogen optreden als het nodig is, met onmiddellijke ingang door de rechter verboden moeten worden. Helden die iemand die aangevallen wordt, te hulp schieten en daarbij de dader verwonden, moeten alle schade aan persoonlijke bezittingen opgelopen door bloedvlekken van die dader alsmede de kosten van alle andere schade opgelopen bij de reddingspoging van het slachtoffer, vergoed krijgen door de dader.
Een klein beetje dat Chinese regime erin hier, dat de familie van de ter dood veroordeelde de kogel moet vergoeden aan de regering, dat kan helemaal geen kwaad.

Clubvoetbalpubliek heeft in tegenstelling tot schaatspubliek een slechte naam. Spreekkoren, vechtpartijen, drugs en middelvingers. Het schaatspubliek maakt er altijd één groot feest van. En toch, als ik naar schaatsen zit te kijken en ik zie een hossende, carnavalvierende en belachelijk uitgedoste menigte die mee zit te deinen met de hoempapaklanken van 'Kleintje Pils' ben ik altijd weer blij als er een voetbalwedstrijd is waar je alleen mannelijk gejuich en gezang hoort. Gewoon twee rivaliserende bendes tegen elkaar. Schelden als er een overtreding wordt gemaakt en schreeuwen naar de scheidsrechter. Geen hoempapaband die de stemming er in de dweilpauzes probeert in te houden met "Het kleine café aan de haven." Dan liever "Hiha-hondelul".
Weg met Kleintje Pils!

Hoewel ik er lichamelijk nog uitzie als een jonge god, merk ik toch dat ik geestelijk ouder aan het worden ben. Ik heb pas een andere auto met een werkelijk prachtig interieur, met slechts een snelheidsmeter, een toerenteller, een brandstofmeter, een klokje en een koelvloeistoftemperatuurmeter. Lekker overzichtelijk en ik snap waar alles voor dient. Alleen de alarminstallatie wil nog wel eens afgaan 's ochtends in alle vroegte. Ik stapte van de week in een nieuwe auto en op de plaats waar bij mij drie mooie klokjes zitten, zaten daar 4 triljoen knopjes waarvan ik er drie begreep. Iets met navigatie en stabiltiteitscontrole, ESP, tractiecontrole, launchcontrol, instellingen voor de schokdempers en weet ik wat allemaal nog wel niet meer.
Ik was gewoon blij dat dat er bij mij allemaal niet inzat. Overbodige ballast vind ik het. Net als mobiele telefoons met MP3-spelers en camera's erin, digitale camera's waarmee iedereen zijn kinderen filmt zodat er straks van een gemiddeld kind meer bewegend beeld is dan van John Wayne in z'n hele carrière.
Ik zit nog gewoon op windows-98 (Second Edition, dat wel) en ik heb nog nooit muziek gedownload. Mijn mobiele telefoon kan alleen bellen en sms-en. Een fototoestel heb ik nooit gehad. Vraag mij niet bij welke Pentiumversie we inmiddels zitten. Denk niet dat ik dom ben. Het is een vorm van desinteresse. Net zoiets als Bonnie st. Claire bij de nationale IQ-quiz. Die interesseerde dat ook niks.

Was er geen gelegenheid, was er ook geen dief. Zat de kat er niet op vastgebonden, was er gewoon nog spek. Twee gezegden uit de Nederlandse taal die aantonen dat niet de kijkers maar de makers van sterrendansen op het ijs opgesloten moeten worden.
Soms maak ik me kwaad over bepaalde pulp op tv. En dat slaat natuurlijk nergens op want door dat te doen dicht ik mezelf een hoger niveau toe dan de gemiddelde SBS-kijker, en zulk arrogant gedrag past helemaal niet bij me. Ik vind arrogantie misschien wel de mooiste eigenschap van de mens, mits hij op zo'n arrogant moment laat blijken zichzelf niet al te serieus te nemen.
Toen ik hoorde van de media-oorlog tussen SBS en RTL over kunstschaatsen met "bekende" Nederlanders dacht ik even dat we niet meer dieper konden zinken. Maar als ik er dieper over nadenk en ik denk aan mijn opa en oma die zo'n uitzending wel met veel plezier bekijken, vind ik het eigenlijk geweldige programma's. Ik was even geschrokken omdat ik een kijkcijfer hoorde van meer dan drie miljoen, maar ik herstelde toen ik mij bedacht dat dat gewoon alle bejaarden in Nederland zijn, en geen mensen in de kracht van hun leven.
Waarmee tevens aangetoond is dat relativeren een kunst is, en dat als ik 100 jaar eerder was geboren, niemand ooit van Einstein gehoord zou hebben.

Geef me één reden waarom we de programmamakers van RTL en SBS niet zouden opsluiten? Oh ja, ik weet hem al. Er is een markt voor bagger, het enige wat zij doen is schaamteloos in de stront roeren.
Heeft dan niemand meer respect voor de lagere schoolopleiding die hij heeft genoten? En nu heb ik het nog maar over een relatief onschuldig programma waar alleen de eigen hersencellen van doodgaan, maar er bestaat ook nog iets als 'Undercover-lover en Temptation Island, wat wel degelijk schade veroorzaakt aan de maatschappij.

Vandaag ging op mijn werk de telefoon.
-Goedemiddag met Mack.
-Ja, je hep me net gebeld!
-Nee hoor.
-Jawel, dit nummer staat in me mobiel. Wie ben jij?
-Zeg maar u hoor!
-Watte?
-Ja?
-Wat voor bedrijf ben jij?
-Een winstgevend bedrijf.

Nou ja, het kostte me nog redelijk wat moeite hem te overtuigen dat ik hem niet had gebeld, maar dat het iemand anders van ons bedrijf is geweest, en dat je op je werk niet de hele dag bijhoudt wie met wie belt.
Ik geloof niet dat die informatie tot hem doordrong, maar hij kon kennelijk wel een mobieltje betalen.
Ik vind het een vreemde gewoonte, onbekende nummers terugbellen die in je gemiste oproepen staan. Volgens mij gewoon een vorm van interessantdoenerij. Of van afgestorven hersenhelften, dat kan ook.

Uit: mededelingen van de belastingdienst november 2006.

4 Te kopiëren pagina's uit het nieuwe Nederlandse paspoort

U moet de identiteit van uw werknemer vaststellen en een kopie van zijn identiteitsbewijs bewaren
(zie paragraaf 2.1 van het Handboek 2006). In de mededeling van mei 2006 hebben wij u geïnformeerd over
de pagina’s die u moet kopiëren uit een Nederlands paspoort. Sinds augustus 2006 is er een nieuw model van
het Nederlandse paspoort. Uit dit nieuwe paspoort moet u bladzijde 2 kopiëren.

Die laatste zin. Die hebben ze erin gezet omdat ze er bij een controle tegenaan waren gelopen dat een bedrijf alleen kopieën van de kaft in de personeelsdossiers bewaarde. En daar konden ze nog niks tegen doen ook! Briljant.

Wij kijken op zaterdagavond als het even kan, de X-factor. Ik zeg eigenwijs ix en niet ex, zoals je het uit hoort te spreken. Ik weet zeker dat ik met Engels 'ix' leerde als we de x bedoelden, en niet ex. Ik zeg toch ook niet Henk-Jan Smets? Over Henk-Jan Smits gesproken, sommigen vinden het een botte eikel, ik vind hem humoristisch en kundig. Hij pikt de talentjes er feilloos uit en alles wat beneden het niveau zit stuurt hij weg. En bot is hij naar mijn mening alleen als de geauditeerde dat verdient. Als ze geheel onterecht vol zijn van zichzelf of als ze het niet eens zijn met de jury dan kan Henk-Jan wel eens bottig worden. Maar dat heb je dan geheel aan jezelf te danken. In het leven dien je je mindere punten te erkennen.
Ikzelf bijvoorbeeld bezit wel de X-factor maar niet als ik op een stip voor een jury moet gaan staan zingen. Zou ik dat toch doen dan zou ik niet in de volgende ronde komen. Gelukkig ontbreekt er bij mij geen onderdeel in mijn hersenen waardoor ik ga denken dat ik het wel zou gaan maken in de muziek.
Mijn X-factor zit goed verstopt en komt er pas uit als ik me prettig voel. Op mijn werk, al loggend, al autorijdend, op een feestje, in al die situaties zou je zweren dat ik eigenlijk artiest ben. Maar dat is niet zo. Ik ben gewoon publiek. En dat moet er ook zijn. Anders zou het vak van artiest weer waardeloos zijn.

De propaganda van linkse partijen werkt beter dan die van rechtse. Stemmen op een rechtse partij kan nog net, maar rechtse standpunten in het openbaar gaan verdedigen, dat kan niet als je erbij wilt horen. Zoek maar eens naar webloggers die hartstochtelijk schrijven over de missers van links en Jan Peter Balkenende tot in den doet verdedigen.
Andersom is het veel makkelijker. Een logger die JP de grond in schrijft en er ronduit voor uitkomt dat hij SP stemt is gauw gevonden. Op een of andere manier lijk je een beter mens als je links stemt. Dat komt denk ik dat links geassocieerd wordt met sociaal, en rechts met egoïstisch. Verder schijnt het te maken te hebben met of je arm of rijk bent, met je kerkelijke achtergrond en met je stabiliteit zoals straks blijkt.
Ik zelf hou van evenwicht. Twintig minuten later geboren en ik was sterrenbeeld weegschaal geweest. Ik heb alles al een keertje gestemd. Links, rechts, midden, niet, erg links, extreem rechts (Een charismatisch persoon* had mij toen ik 18 was overgehaald op de CD te stemmen, en ik was nog zo onvolwassen dat ik erin trapte, sorry nog alle negers!) dus voor mij is alles weer in evenwicht en ik mag dit keer kiezen wie ik wil, zonder mij over evenwicht druk te hoeven maken. Ik ben overigens niet onder behandeling wegens dwangneurose, mochten sommigen dat denken.
U merkt wel, ik kan beter niet stemmen, ik krijg toch altijd spijt.

*Deze charismatische persoon heeft mij destijds ook verteld dat ik niet moest geven aan het leger des heils omdat die allerlei randfiguren helpen. Ik heb dus een keer zo'n arme heilsoldate geld geweigerd. Kort daarna heb ik wraak op hem genomen en gezworen dat ik het leger des heils voortaan altijd geld zou geven als mij daarom werd gevraagd. En tot op de dag van vandaag doe ik dat nog.