Look out….old macky is back.
Mack the knife is een coupletlied: In een groot aantal coupletten wordt het leven van de romantische bandiet Mack the Knife verteld. Alle coupletten hebben precies dezelfde melodie. Om het stuk boeiend te houden heeft componist Kurt Weill alle coupletten voorzien van een ander arrangement.
Hansje Pansje Kevertje
Wat doe je in mijn hof
Ze aten niet ze kwaakten niet
huilend, huilend, helemaal alleen.
"Krak" zei de paddestoel
Zet je klompjes bij het vuur
Midden in de week maar 's zondags niet.
Er is hier in de buurt een leuke speeltuin voor kinderen.
Ze kunnen van een waterglijbaan, kanovaren (in een vijver) en trampolinespringen.
Het gereformeerdengehalte was erg hoog vandaag. Bloedheet, mannen in lange broek en overhemd, vrouwen in ook "iets". En er waren veel kinderen met het syndroom van down. "Andere kinderen" werden ze genoemd door het meisje met wie wij naar de speeltuin waren.
Inderdaad, ze zijn anders. Terwijl er wat grotere jongens minutenlang de trampolines bezet houden en kleinere kinderen beteuterd staan te kijken zegt zo'n meisje gewoon: "Hee jongen, ga d'r eens af!", en dat noemen we dan "niet helemaal goed." Maar niemand van de goede kinderen die dat durft te zeggen.
Later bij de vijver zitten er twee "downse meisjes" in een kano met hun gezichten naar elkaar ieder aan de andere kant te roeien. Erg ver van de kant kom je dan niet dus ik vroeg of ik ze even een zetje moest geven. Dat werd door de dames wel op prijs gesteld want een stukje van de kant af rondjes draaien is leuker dan tegen de kant aan.
Later liep ik nog een keer langs de vijver en zag één van die meisjes nog steeds in de kano. Ik zwaaide naar haar en ze zwaaide terug en gaf me de liefste glimlach die ik die dag gekregen had.
En toch wil liever niemand zo'n kindje. Begrijpelijk. Maar waar ben je nou beter mee af? Met zo'n meisje dat ik net beschreef of met een gezond, net te dik etterballetje met een grote smoel waar er inmiddels veel te veel van rondlopen?
Mijn gebit is zo goed dat de tandarts banger voor mij is dan ik voor hem.
Altijd. Altijd als ik terugkom uit Frankrijk maakt een weemoedige stemming zich van mij meester. Je crosst de autoroute du soleil af door Luxemburg en België en als het mooie landschap ophoudt ben je in Nederland. Ik heb me daar altijd over verwonderd. In België zie je vlak voor de grens nog hoge rotsen langs de Maas en één kilometer verder zie je alleen maar vlakke snelweg met groene weiden en blauwe verkeersborden. Alsof het erom gedaan is. Persoonlijk zou ik bij de grensonderhandelingen de Ardennen er bij bedongen hebben. En dan Texel afgestaan.
Verder hebben we in Millau het nieuwe viaduct bekeken dat hoger dan de Eiffeltoren is. Nou tenzij de Eiffeltoren gekrompen is of wij bij het verkeerde viaduct stonden is dat niet zo. Dat zeggen ze alleen maar om een hoop bezoekers te krijgen. Zo zijn ze, die Fransen.
Een dagje vroeger dan gepland zeg ik tot alle lezers:
Laterrrrrrrrrr.
En als ik terug ben krijgt u misschien een kant van Mack te zien die u nog niet kende. Maar dat merkt u vanzelf.
We gaan vrijdag op vakantie. Dus we moeten ons vast zorgen maken. Over wat er allemaal mee moet.
Mijn vriendin had er iets op gevonden. Alles wat me te binnen schoot wat mee moet kon ik op het logeerbed gooien.
Waarop ik haar oppakte en op het logeerbed gooide.
En dan me niet begrijpend aan gaan zitten kijken. 
Idee goed, uitvoering goed, presentatie goed, alles goed. hulde
Naar de kapper gaan is toch wel een hoogtepunt in je leven vind ik.
Kapsters zijn communicatiedeskundigen vind ik.
Ze praten met je terwijl ze je aankijken in de spiegel. Ik heb altijd de neiging om m'n hoofd om te draaien zodat je ze kan aankijken.
Meestal gaat een gesprek ongeveer zo:
"Zo, wat is de bedoeling?" (Ik heb al 5 jaar hetzelfde kapsel, maar iedere keer leg ik het weer uit.) "Nou," zeg ik dan," de tondeuse op stand twee en bovenop kort geknipt en niet z'n rare rand achterop."
"Bakkenbaarden eraf?"
"Ja, die moeten eraf. Ik ben Elvis niet!"
"Hahahaha….nee dan kwam je hier waarschijnlijk niet."
"Zooo, het is al weer aardig lang hè?"
"Jaaaah."
"Het groeit hard hoor!"
"Ja hier en daar wel!" (bovenop niet meer zo)
"Ga je nog op vakantie?"
"Ja, ik ga naar Frankrijk."
"Oh, daar zou ik ook nog wel eens heen willen, maar het is zo'n eind rijden. Henk (?) en ik gaan dit jaar naar Brabant op vakantie."
"Jaah, Brabant is ook mooi."
"Ach als je maar mooi weer hebt, en de kinderen vermaken zich, dan is het al gauw goed."
"Zo…kort genoeg zo?" " Jaaah, veel meer kan er niet af hè?"
"Wou je er gel in?"
"Ja, doe maar een beetje."
"Zo, alsjeblieft, kun je er weer een poosje tegen. Heb je het kaartje bij je?"
"Ja, alsjeblieft."
"Aah, 5 % korting. Dat scheelt toch weer hè?"
"Inderdaad."
"Nou prettige vakantie."
"Ja jij ook hè?"
"Doeei"
Aardige meiden.
Gisteren waren we bij vrienden. Ze hebben twee Jack Russels. Eén ervan lijkt niet op een J.R. en is erg lelijk. Dat is dus Sjimmie.
Sjimmie is voor een hond hoogbegaafd. Ik schat hem op een iq van ongeveer 90. Dat is voor een hond buitengewoon hoog. Om u een indruk te geven, Tatjana en Regilio Tuur hebben 80.
Sjimmie kan tv kijken. Gisteren was Turner&Hooch (met die grote kwijldog) op tv, en Sjimmie kijkt mee. Hij gaat voor de televisie liggen en iedere keer als Hooch in beeld kwam zie je een ruwharige pluk witte wol (Sjimmie) 80 cm verticaal opstijgen. Blaffend. Erg vermakelijk om te zien. Hij doet het ook alleen als er een hond of kat in beeld is. Bij geblaf alleen kijkt hij slechts naar het scherm.
Sjimmie kent reclames uit z'n hoofd. Als een reclame komt waar een kat in voorkomt, en hij hoort alleen maar het begin van de reclame, komt ie uit de keuken sprinten en gaat voor de tv zitten wachten tot de kat in beeld komt en hij zichzelf weer kan lanceren.
Tekenfilm honden trapt ie niet in. (Tatjana en Regilio dus wel) Bij een tekenfilmhond kijkt ie niet op of om.
Voetbalwedstrijden, zodra het fluitje gaat volgt ie de wedstrijd. Begeleid door een enthousiast geblaf.
Het is jammer dat Sjimmie zo lelijk is, anders had ie het vast tot filmhond geschopt.
Mack 