Categorie: Geen categorie

Een poosje geleden hoorde ik een interview op de radio met staatssecretaris Nicolai van de VVD.

Inmiddels hebben alle andere partijen het stukje wat ik er toen over schreef gelezen en zijn het nu met mij eens. Daar ben ik natuurlijk erg blij om, alleen moet ik nu nog even begrijpen als je tegen de Europese grondwet stemt waar je dan precies tegen stemt, en als je vóór stemt, waar je dan precies vóór stemt.

M.a.w., wat zijn nu eigenlijk de verschillen tussen de europese grondwet en de nederlandse grondwet, en hoe komt het dat ik de enige Nederlander ben die zich dat afvraagt.

Of, anders gezegd, hoe komt het dat ik de enige Nederlander ben die dat niet weet?

Commerciële weermannen en vrouwen maken het altijd twee graden warmer of kouder dan het KNMI. Al naar gelang het uitkomt.

Om het optreden van Normaal.
Ik denk zelfs dat Frans54 er ook om had moeten lachen als ie het gezien had.

Ik zeg die!
Ik zeg doo!
Ik zeg die-Ik zeg doo!

Veur een donorhart stonden sie doar in de rie.
Veur een donorhart, want sie hadden er een neudig allebie.
Sie lagen al te wachten sinds een joar of tien,
nog efken en dan hielden sie het veur gezien.
Willem uut Den Dolder en Cynthia uit Beverwiek.

Eerst stonden sie nog achter Geurt,
moar Geurt die ging eraan, nu waren sie aon de beurt.
Willem uut Den Dolder en Cynthia uut Beverwiek.

Veur een doo-hohohohoo-doh-oh-oh-oh-donorhart.
Veur een doo-hohohohoo-doh-oh-oh-oh-donorhart.

En in een andere stad stonden Tinus en Bertus in de kroeg.
Het was al sluutingstied moar toch hadden sie van drinken niet genoeg.
Ze stapten op de motor ook al woaren sie tuut,
dus sie gingen op de snelweg allebei onderuut,
Bertus deur de Wodka en Tinus deur de Whiskey met ijs.

In de berm van de weg zijn sie doodgebloed,
dat klinkt misschien wel cru moar hun orgoanen waren goed
Veur Willem uut Den Dolder en Cynthia uut Beverwiek.

Vooral dat doo-hohohoho-do-ho-ho-ho-honorhart.
Jaja dat doo-hohohoho-dat splinternieuwe donorhart.

Moar zoals altied was er weer geen codicil.
Ja Tinus dan wel moar die keer'l was homofiel.
Hoe goed die organen ook waren je had er niks an,
dus Willem en Cynthia, doar heur-ie nooit meer wat van.

Sie kregen nooit, nee nee nooit, nooit dat donorhart.
Sie kregen nooit, nee nee nooit, nooit dat donorhart.

Sie gingen dood, doo-ho-hood
zonder donorhart.
Sie gingen dood, hartstikke dood,
zonder donorhart.

Vandaag had ik mijn auto weer eens terug van de garage. Wielen uitgelijnd, veerpoot goed gemonteerd, die scheen fout te zitten, dus ik wilde hem eens lekker testen op rechtuitstabiliteit.

Als ik mijn auto ooit te koop zet vang ik er een dikke prijs voor want ik kan met een gerust hart in de advertentie zetten: Altijd in de garage gestaan.
Helaas, eens stukje voordat ik de snelweg op kon om hem te onderwerpen aan de test botste er een andere auto tegen mijn spiegel aan. De tegenpartij had geen schade want die reed vrolijk door. En normaal had ik de achtervolging wel ingezet, maar ik was in burger dus heb ik er vanaf gezien.

Dit is de tweede keer binnen een jaar dat er iemand tegen mijn spiegel aanrijdt. Op dezelfde weg nota bene. En mijn schuld was het beide keren niet, want de eerste keer was het een Duitser, en zoals u weet zeggen die altijd dat ze nergens van weten, en deze keer was het mijn schuld ook niet want mijn auto was juist bij de garage geweest omdat ie naar rechts trok. Dus ik kan nooit te ver naar links hebben gezeten. De politie was het met me eens.

In elk geval zak ik 397 treden terug in de no-claim korting (daar zijn ze inderdaad glashelder in) , wat neer komt op 800 euro meer, gespreid over 5 jaar. En dat valt best mee voor een Ferrari. (Een Fiat is ook een Ferrari, ja?!)

Al met al rij ik dus met zeventig over de snelweg omdat mijn spiegel erbij bungelde. Ik voelde me net Ralph Schumacher in een Williams. Dus het klopt wel dat je je in een Fiat formule 1 coureur waant.
Mijn baas kwam met het geweldige advies om een klein japannertje te kopen. Briljant! Alsof die lui te koop zijn zeg! Bovendien verwacht ik zware problemen met de douane als ik zoiets zou doen.
Ik laat hem maar lullen. Ik heb wat race tape gekocht om de spiegel mee vast te plakken en dat ziet er eigenlijk wel snel uit. Ik denk dat iedereen op de snelweg wel gauw aan de kant gaat als ze mijn auto met race-spiegel in hun spiegel zien opdoemen.

Categorie: Zelfverheerlijking.

voor véruit de minst gebruikte emoticon?

Misschien heeft u het vandaag ook vernomen, een aantal studenten schijnt over de A28 gereden te hebben met ruim 290 km/u.
Ik heb het filmpje en de site even bekeken http://www.davies.nl/ferrari/enzofilm.shtml, en inderdaad, de jongens hebben er een lekker gangetje in.
De Lamborghini tipt de 290 even aan, de Ferrari komt net boven de 200, omdat er geen vrij baan was.

De jongens zijn ook niet bang voor in beslagname van het rijbewijs, getuige het in beeld brengen van voor-en achternaam en de kentekens van de auto's.
De politie schijnt er ook niets mee te kunnen zolang ze niet op heterdaad betrapt worden.

Wist u dat een flitskast niet meer werkt bij snelheden boven de 270 km/u? Maar dat vindt de politie niet zo erg. Zolang de flitskast het maar doet als u 124 km/u rijdt. Oneerlijk hè?

P.S. Ik geloof trouwens dat het filmpje het niet meer doet. Nou ja, er was toch niet veel bijzonders op te zien. Een paar bekakt pratende jongens met het zweet tussen hun billen. Te bizar!

Bijna 5 jaar geleden leerde ik een man kennen. Bescheiden maar stoer, verlegen maar alles wetend. Hij maakte vooral indruk op mij door zijn verhalen over zijn commandotijd, die hij net een half jaartje geleden achter zich had gelaten. Hij was overal geweest en had alles gezien.
Het was nu tijd voor iets rustigs, hij was per slot van rekening ook geen 29 meer en het wilde leven ging zijn tol eisen. Hij had hier vrede mee. Wat ik niet wist is dat dit niet waar was, hij was toegetreden tot de boekhoudcommando's maar hij hield mij in het duister omdat we elkaar nog zo kort kende.
Al zijn stoere medecollega's kwamen veel bij hem thuis, want hij was "the man". Ik voelde mij altijd teveel, dit ook omdat ik erg verlegen ben. Ik heb altijd moeite in gesprek te komen met een onbekende en voel mij altijd bekeken. Ik heb in die tijd ook moeten leren mijn mond te houden als "de grote mensen" aan het woord waren. Ze hebben mij daar een paar keer op moeten wijzen maar ik leer snel. Ik kende het concept "vrienden" niet. Ik ben altijd het type geweest die haar leven toewijd aan een man.
Maar mijn commando zorgde ervoor dat ik me thuis ging voelen en we werden verliefd. Of eigenlijk ik, hij vond mij wel een lief ding.
Voordat we gingen samenwonen, 2 jaar geleden, heb ik eerst een contract ondertekend. Dat ik altijd trouw zal blijven, de was zal doen, zal strijken, zijn eten zal klaarmaken, zorgen dat er bier in huis is en zondagmiddag niet zeuren dat de F1 weer eens aanstaat. Ik zou 7 zoons voor hem baren en nooit zeuren dat ik hoofdpijn heb.
Ik tekende dit met liefde, hij was het waard.
Ook aan het samenwonen heb ik even moeten wennen. De ochtendrituelen (grommend wakker worden, goed snuiven aan z'n oksels en hard boeren) kende ik niet. Nou heb ik ook nog nooit met een dergelijk stoere man samengewoond.

Twee jaar later zijn wij gelukkig getrouwd en is (hopelijk) de eerste zoon op komst.

Daarnet was het programma 'Grootmeesters' van de Vara op t.v. Daarin werd een denkbeeldige bedreiging geschetst, waarop de twee deelnemende burgemeesters, Leers van Maastricht, en Cohen van Amsterdom, moesten reageren. Alles onder de kundige leiding van Paul Witteman.
Het doemscenario was dat 6 gewapende moslim(zij weer)terroristen een gebouw binnendrongen en 700 mensen in gijzeling namen.
Binnen een uur moesten zes gevangen moslimextremisten vrijgelaten worden anders zouden ze de hele boel opblazen.

Leers koos onmiddellijk voor vrijlating van de gevangenen om het leven van de 700 zo weinig mogelijk in gevaar te brengen.
Cohen hield een standaardverhaaltje over dat je nooit moet zwichten voor terroristen en dat de rechtstaat dan in gevaar komt.

Maar als het verhaal van Cohen waar zou zijn zouden terroristen nooit zo dom zijn om het te proberen, is mijn logica dan.

Maastricht, gefeliciteerd met je burgemeester. Hij vindt het leven van je inwoners belangrijker dan het risico voor soft te worden uitgemaakt.
Binnenkort komen mevrouw Mack en ik een nachtje in je slapen.

Merry merry christmas baby, and the snow is fallin' on the ground!
It's christmas time pretty baby, and the snow is fallin' on the ground!

Heb ik vandaag gezongen. Meerdere keren. En sneeuwballen gegooid! En raak!

En 's winters lag er altijd sneeuw…
en was het lekker warm…
en niemand werd er rijk geboren en niemand werd er arm.

Normaal vind ik het erg lastig 's ochtend op te staan. Zoniet vanochtend. De radio meldde 20 cm sneeuw. Wat mij uit mijn bed deed springen, als een kind zo blij.
Om er vervolgens achter te komen dat de Veluwe helemaal niet bij het noorden van het land hoort.