Categorie: Geen categorie

Het zaterdagje Maastricht is ons goed bevallen. De mensen zijn er vriendelijker dan in het vrije westen, meer zichzelf.
Neem nou eens iets simpels als een ontbijt in een hotel. Je loopt met je bord langs het buffet en een vriendelijke vrouw vraagt met een limburgs accent: "Meneer, blieft u er misschien een spiegeleitje bij?" Dat is toch leuk, of overdrijf ik?
's Avonds in een restaurantje komt een jonge ober heel beleefd vragen of het lekkerrg was. Ja, natuurlijk is het dan lekkerrg. Toen ik om de rekening vroeg kreeg ik een bonnetje voor 45 euro 10. Ik dacht, 'mooi, dan maak ik het af op 50 euro.' Maar toen ik het bonnetje bekeek stond er een koffie verkeerd op. En die had ik echt niet gehad. Dus ik zeg tegen die ober dat die koffie verkeerd was. "Nee, dat hoort zo." antwoordde hij. Dat had ik kunnen weten natuurlijk. Dus ik zei dat ik die koffie verkeerd niet had gehad. Toen hij de vergissing begreep bood hij zijn excuses aan en zei dat het dan 43,25 werd. Ik had dat al in gedachten dus ik dacht:'mooi, dan maak ik het af op 45 euro.'
Ik gaf hem 50 euro en zei dat het zo goed was. Waarop hij mij verbaasd aankeek en mij vriendelijk bedankte en een fijne avond wenste.
Toen ik mijn vergissing opmerkte durfde ik daar niet meer op terug te komen.
Mevrouw Mack heeft mij de hele St. Servaasbrug lang uitgelachen, (en met een hoogzwangere vrouw is die brug heel lang) terwijl ik met argumenten kwam waarom die ober zijn 7 euro fooi waard was. (Cognitieve dissonatie heet dat, leerde ik met SPD)

Na het restaurant zijn we naar de Cinema gegaan en hebben gekeken naar Million Dollar Baby. Echt een prachtfilm. In de pauze van de film (iets over tien) liepen wij naar buiten alwaar de kerkklokken luidden. Om ons heen hoorde we zacht mompelen: "Ohoo, de paus is dood. De paus is dood." En dat vond ik wel zo iets moois. Jongeren die dat zeiden met een lichte aangeslagenheid.
Dat zou in de Randstad toch heel anders gaan. "Is die tyfuspaus eindelijk de pijp uit?" zoiets, denk ik.
Verder is me opgevallen dat het Vrijthof gewoon een plein is, dat maastrichtse mannen vaak hun haar dragen als ware het een toupet, dat de st. Jan een protestantse kerk is, dat de huizen er hoog zijn, de straten smal, de hotelbedden zacht en dat je je 's ochtends op een terrasje in de zon, Jan Brusse in Parijs waant.

Zo, wij zijn 2 maanden en een paar dagen getrouwd, dus het is tijd voor een huwelijksreisje.

Hier gaan we een nachtje slapen.

Gé Reinders en Jacques Poels gaan ook mee.

(Ik hoop dat ik in m'n spijkerbroek naar binnen mag.)

Eén keer is mijn auto opengebroken. Het slot lag eruit, mijn rijbewijs en radio waren gestolen, en mijn Gé Reinders cd was weg.
Dat was in de nacht van 10 op 11 september 2001.
Die dag was er wat oproer in de wereld, ik weet niet meer waarom, maar wat ik nog wel weet was dat ik op 11 september 's avonds naar huis moest rijden zonder radio in de auto.
Het werd een van mijn meest opgefokte autoritten ooit. De remsporen hier voor de deur zijn nog steeds zichtbaar..

Gisteravond om drie minuten voor half acht is Marit Jonna geboren. Van harte gefeliciteerd.

Nu kennen wij nog maar één ongeboren kindje dat voor die van ons geboren moet worden.
Het wordt steeds spannender.

Nog een kleine twee maandjes en dan is het zover….

Krijg ik eindelijk weer vakantiegeld.

Ik heb daarnet gekeken naar de 'nationale geschiedenisquiz' heette het dacht ik.
Nou was geschiedenis niet het vak wat me het meeste boeide, maar de vragen vielen erg mee. Tenminste, in de eerste ronde toen het nog multipogok was. Ik ben altijd een erg goede gokker geweest, wat ook een zekere intelligentie verraadt.
De tweede ronde was mij een compleet raadsel, en bovendien te lang geleden.

Maar wat mij wel opviel, is dat de meeste kandidaten, zeiden de quiz slecht gemaakt te hebben.
En dat deed me zo denken aan mijn klasgenoten op mavo en havo (vooral mavo) die na een proefwerk altijd claimden het slecht gemaakt te hebben, en dan met het bekend maken van de cijfers een "huh?" gezicht trokken.
Daar had ik toch zo'n hekel aan hè? Als ik zei dat ik het slecht had gemaakt had ik ook een drie!
Ik maakte tenminste waar wat ik beloofde. Ik moet de politiek in!

Het is de laatste tijd een beetje stil in weblogland. Mensen zijn ziek, op vakantie, staan op het punt vader te worden of hebben belangrijkere zaken te regelen.
En dat allemaal zonder eerst aan mij schriftelijk toestemming te vragen.
Denkt u soms de de reageerders mij op de rug groeien?

Als een kind zo blij was ik toen ik vandaag ontdekte dat er pindakaas op m'n brood zat.
Tussen de middag eet ik dat eigenlijk nooit i.v.m. de stank die je dan verspreidt. Maar vandaag werd ik dus verrast door mevrouw Mack.
Ik schat dat ik m'n leven al ruim 900 potten pindakaas heb gegeten, en als het aan mij ligt worden dat er minimaal 3 keer zoveel.

Pindakaas is goed. Pindakaas zorgt voor een gespierd lijf, een knap uiterlijk, intelligentie, eigendunk, grootheidswaanzin, en schrijftalent.

Eet meer pindakaas.

De gekozen burgemeester is het politieke kindje van Thom de Graaf. En daarom moet ie er komen. Oh ja, en natuurlijk omdat we niet zonder gekozen burgemeester kunnen.

Juist.

Maar als je niet gaat stemmen mag je er ook geen mening over hebben. Denk erom!

Rot toch op! Ik weet niet eens waar een burgemeester voor is!

Er is een periode geweest dat ik een hekel had aan de lente. Bij de eerste de beste zonnestraal zag je ineens al die koppen weer op straat waarvoor je koning winter gedankt had dat je die een tijdje niet gezien had.
En bij de tweede zonnestraal zaten al die koppen 's avonds te barbecueën alsof barbequeën het hoogtepunt in het leven was.
Terwijl ik gewoon nog in de winterdepressie zat. Te luisteren naar 'I am a rock' van Paul Simon.
Ik vond donker fijn. Ik hield niet van lang licht.
Maar toen was ik nog inbreker. Nu heb ik m'n leven gebeterd en ben zelf zo'n kop geworden.
Gisteren liep ik te wandelen met mijn pasgeboren neefje. Ik voelde me lichtelijk voor lul lopen achter die kinderwagen. Dat is mijn vader's schuld. Dat was een echte man die geen kinderwagens duwde of luiers verschoonde.
Ik heb dat ook even geprobeerd voor elkaar te krijgen.
Helaas. Tijden zijn veranderd.