Als u vanavond iets in het journaal ziet over een paddestoelvormige rookwolk boven Groningen, dan is dat omdat KPN/HetNet behalve onze telefoon sinds gisteren ook onze internetverbinding heeft afgesloten.
Op 5 maart hopen wij weer online te zijn, dan kan ik tevens de balans gaan opmaken van het aantal slachtoffers dat ik heb gemaakt.
Niet alles wat ik schrijf is geschikt voor publicatie. Hier en daar zwerven in mijn berichtenlijst wat logjes rond die nooit zijn gepubliceerd. Het is een gebrek aan impulsiviteit. Wat zal die er van vinden, of die?
Heet dit rekening houden mét of is dit juist angst voor imagoschade*? Was ik hier wat makkelijker in geweest, had ik wel Kidtwist geheten, of Botte Bijl, die zo bot loggen dat ik praktisch de enige ben die nog niet in de gaten heeft gehad dat hij zich gekwetst moest voelen.
Er blijven dus logjes uitsluitend voorbehouden aan mevrouw Mack, want met haar durf ik gelukkig wel alles te bespreken en zij vindt dat ik mag publiceren wat ik wil (tenzij zij er zelf bekaaid vanaf komt natuurlijk.) Het is nu eenmaal mijn weblog en wie geen zin heeft in mijn schrijfsels wordt nergens toe verplicht. Ik kijk daar toch wat anders tegen aan. (Knokploegen naar iedereen die mij tegenspreekt!) Dus mijn diepste gedachten blijven voorbehouden aan mijn vrouw. Mooi hè? Dat in deze moderne tijd degene met wie je bent getrouwd toch nog bepaalde voorrechten heeft? (Maar daarover hoop ik u nader te kunnen berichten rond 20 augustus.)
*Trap de deur rustig in, hij staat al op een kier.
Ik ga Surfen en bellen van KPN vandaag installeren. Ik kan mijn kop ervoor in het zand steken en er vanuit gaan dat ik over een paar uur weer on-line ben, maar dat is niet helemaal reëel. Waarschijnlijk zie ik u nooit meer terug. Het gaat u goed.
Nog even voortbordurend op mijn midlife-crisis. Die heb ik dus echt. Niet officieel door een arts vastgesteld, maar mijn zelfdiagnose is feilloos. En het lullige is, ik ben pas 38, ik word dus 76.
Mijn lot is dat ik op een ochtend wakker word en denk, shit. 76 vandaag. Al 30 jaar achter elkaar in België op vakantie geweest. Hoe diep kun je zinken? Heel diep. Maar mack, als je zo diep gezonken bent kun je alleen nog maar omhoog! Nee hoor, ik kan nog veel dieper. Kijk maar. ZINK. Zie je nou wel? Was ik maar aan de drank om mezelf te verdoven. Of dacht ik maar niet zoveel na.
Mevrouw Mack kijkt het een half uurtje aan. Vervolgens probeert ze me van mijn nut te overtuigen. Na drie tellen is ze daar al mee klaar en vindt dat uiterst grappig. En protesteren helpt niet want dan volgt de beroemde trap onder je reet.
Ja, en dan is het natuurlijk gauw klaar met zielig doen.
1: Stemmen 38%
2: Borsten 31,6%
3: Neuzen 21,1%
4: Onderkinnen 13,2%
5: Buiken 5,3%
Mijn lezers vind je over het algemeen niet op de stip bij Idols.
Tien redenen om dit jaar niet te stemmen voor de top-2000
1: Een aantal nummers waarop ik wil stemmen is niet beschikbaar.
2: Als Boudewijn de Groot op 1 komt, wat zegt die lijst me dan nog?
3: Bob Dylan zingt elk jaar weer vals.
4: Ik haat democratie.
5: Ik wil ook nummers weg kunnen stemmen.
6: Als ik bij de A begin heb ik met Abba de top 10 al vol.
7: Als Elvis niet op 1 staat, wat zegt die lijst me dan nog?
8: Soms is nummer 2000 beter dan nummer 1.
9: Ik hoor toch maar 20 procent van de lijst.
10: Bohemian Rhapsody is echt niet het mooiste nummer ooit, stelletje schapen.
Het mag loggelijk bekend zijn dat ik een groot voorstander ben van snelheidscontroles. Te hard rijden is levensgevaarlijk en moet hard worden aangepakt.
Vanochtend ging mijn mobiele telefoon en zeer tegen de regels in nam ik al rijdend in de auto op.
"Ik heb een jongen aangereden" zei mevrouw Mack niet eens heel erg paniekerig. Ik was bezig Hans weg te brengen en met nog een minuut te gaan naar mijn moeder waar ik Hans altijd op dinsdag breng, nam ik zeer tegen de regels in een eenrichtingsweg van de verkeerde kant. Ik gaf Hans snel af en spoedde mij naar de plaats van het ongeval. "Mamatoto au" zei Hans telepatisch maar het zou ook kunnen dat hij dit opmaakte uit de korte woordenwisseling met mijn moeder. Op dat moment hoorde ik de sirene al.
In onze auto zat een jongetje van een jaar of tien met een bebloed gezicht. Het ambulancepersoneel was bezig hem te onderzoeken. In de verbrijzelde voorruit zat een deuk met gat ter grootte van een hoofd. In de motorkap zaten deuken en de voorspoiler was gebroken. Aan de zijkant zaten krassen en de nummerplaat was ook nog eens verbogen. De jongen was plotseling naar het midden van de weg uitgeweken en was op dat moment niet meer te ontwijken. Al bellend met 112 stapte mevrouw Mack de auto uit en tot haar grote opluchting en verbazing ging de jongen zitten. Even later ging hij staan. It's a miracle!
Hij moest ter controle mee naar het ziekenhuis maar op wat schaafwonden en kneuzingen na had hij geen letsel. Zijn fiets was schroot en zijn kleding waren flarden.
Toen de ambulance en het jongetje met zijn moeder al lang en breed waren vertrokken arriveerde de politie. Botsen is blazen dus het blaasapparaat kwam tevoorschijn om kwart voor acht 's ochtends. Wij drinken onze eerste altijd pas om negen uur dus dat was een gelukje. Met de snelheid zat het echter verkeerd. Ze reed 40 waar ze 50 mocht en dat is dus tien kilometer te langzaam. Had ze harder gereden was ze op dat moment al verder geweest en zou er dus niks aan de hand zijn geweest.
Toen de politie klaar was mocht mevrouw Mack zeer tegen de regels in met een versplinterde voorruit naar de garage rijden.
Vanavond zijn we even bij het jongetje langs geweest (dat al veertien bleek te zijn, over een harde kop beschikte en vorige week ook al onder een auto had gelegen) en hebben hem een klein kadootje voor de schrik gegeven. Hij had een gehavend gezicht maar was erg flink. Hij wist niet meer wat er nou mis was gegaan, maar toen het gebeurde zei hij dat z'n stuur los zat. De politie heeft dit nog gecontroleerd maar volgens hen was dat niet zo.
Volgens de wet ben je als automobilist aansprakelijk als je een fietser aanrijdt, tenzij uitz. 1a lid 2 ofzoiets. Dus ook als je aan alle regels hebt gehouden. Waarschijnlijk is mevrouw mack dus aansprakelijk, maar het jochie mankeerde weinig en dat is het enige wat boeit. (zo denken we er nu over maar dat wordt na de total-loss verklaring, het eigen risico en het no-claimverlies wel anders! Vraag het me volgende week nog maar eens.)
De moeder van het jochie herkende ik als mijn kapster, met wie ik aanstaande zaterdag een afspraak heb. Ik hoop niet dat ze wraakgevoelens heeft.
Gisteren zag ik bij mijn broer in de straat een jongeman lopen. Een dertiger. Kop kaal geschoren, een modieuze spijkerbroek en een strak gesneden overhemd. En het ergste: teenslippers. Hij liep door de straat op een manier die de aandacht van vrouwen zou moeten trekken.
Ik zei licht geïrriteerd tegen mijn broer: "Moet je kijken, wat een aandachtorgel. Die boer probeert een Italiaan na te doen. Als een Hollander patserig wil doen moet hij gewoon een Mercedes kopen en een gouden ketting dragen, en voor de rest moet je het gewoon aan Italianen overlaten, anders slaat het nergens op! Zeker vergeten dat-ie gewoon uit Putten ofzo komt. Afkomstverloochenaar!"
"Ehm, dat is een Italiaan hoor." zei mijn broer.
"Oh oké, nee dan is het goed." zei ik opgelucht.
Gisteren was ik voor het huis aan het spelen met Hans. Ik mag na 25 jaar eindelijk weer buiten spelen zonder dat ze 'grote lummel' tegen me zeggen. Maar daar gaat het even niet om. Waar het om gaat is dat er twee sloerische types van een jaar of 13, 14 langs liepen. Ze waren nogal 's zomers gekleed en volgens een buurvrouw vond ik dat vast niet erg. Een vooroordeel van mijnietste. Ten eerste hou ik niet van sloeries, en ten tweede, als ik na een half pilsje in een bui kom dat ik wel van sloeries hou, dan zijn ze nog veel te jong voor het sloerieschap.
Vanochtend reed ik langs de Jacobus Fruytierschool in Apeldoorn waar twee meisjes van een jaar of 13, 14 op de bus zaten te wachten. Ze maakten een grapje want eentje moest giechelen. Het zal me een bak geweest zijn. Met haar lange haar en ouderwetse rokken deed ze me denken aan Anne Frank. (sloeries: "Anne wie?") Haar lach was lief genoeg om te onthouden. Maar die Fruytierschool is wel weer het andere uiterste.
Suiker maakt rauwe bonen zoet
Mack 