Heet, wat heet. Tijdens de oorlog in Korea, toen was het heet, zeker 60 graden in de schaduw. Niet dat er veel schaduw was hoor, de Amerikanen hadden alles met napalm platgegooid, dus die koperen ploert had vrij spel en bakte je helm zo roodgloeiend dat-ie de vorm van je hoofd aannam. Maar we hielden hem op, beter gebakken hersens dan helemaal geen hersens was ons motto. Hittegolf? Daar spraken ze pas van een hittegolf als het een maand lang boven de 55 graden was. Korte broek en korte mouwen? Je keek wel link uit met al dat smerige ongedierte daar. Bloedzuigers van meter lang waren geen uitzondering. We hebben meegemaakt dat een van ons binnen twee minuten werd leeggezogen, de arme drommel. Met onze kapmessen hebben we dat beest aan stukken gehakt, maar hij bleef maar zuigen, de rotzak. En spinnen! Exemplaren van 40 cm doorsnee met 12 poten of meer hadden het op je voorzien. Een kameraad van ons liep eens in zo'n web, binnen 10 tellen was-ie gewikkeld en leeggezogen door dat kreng. We hebben zeker 100 schoten moeten lossen voordat de spin zich overgaf. Nee, in die tijd hield ons zweet ons koel. Het was zo heet dat wij verlangden naar een straaltje lauwe pis van een strijdmakker. Dat waren nog eens tijden. Dat geklaag en gepuf hier over een beetje warmte…Warmte? het dooit wat harder, noemden wij dat.
Auteur: Mack
Gevoelige mannen
Gisterenavond hadden wij net als vorig jaar zomer een feestje in het prachtig gelegen Loerbeek.
De bekende ingrediënten waren aanwezig zoals alcohol, weed, een zwembad, halfblote vrouwen en het Oud-Loerbeeks zaadslingerfestijn. De stomdronken man naast mij wenste mij een vriendelijk "fuck you" toe, en flikkerde daarna om. In zijn val probeerde hij met z'n hoofd een barkruk door midden te slaan, wat jammerlijk mislukte. Hij bleef liggen tot ik hem overeind hielp en schijnbaar ongedeerd strompelde hij rechtstreeks naar de bar.
Even later had ik een gesprekje met een haast wanhopige vriendin van mevrouw Mack -xxx- die graag een leuke man wilde ontmoeten maar moeite had om het goed aan te pakken. "Jullie mannen hebben het maar makkelijk." zei ze. "Als mannen een relatie beëindigen hebben ze binnen de kortste keren weer een ander." En dat irriteerde me een beetje. Misschien had ze het over het gros van de mannen op het feestje maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat al mijn mannelijke lezers gevoelige, integere mannen zijn die hun best doen om het hun lief naar de zin te maken. Haar ex-vriend Mick, door wie wij waren uitgenodigd, en geregeld lezer van dit log, kwam er op dat moment net bij. "Mick," zei ze. "Ik heb al een jaar lang geen sex gehad en Mack gaat me vanavond een vriendendienst bewijzen." Mick keek mij aan, keek toen naar mijn biertje en zei: "Mack, zit jij nou godverdomme Jupiler te zuipen?" Ik bedoel maar, hoe gevoelig wil je ze hebben?
Het feest was net als vorig jaar weer geweldig, ondanks het feit dat ik geen lang haar heb, weed rook, vriendendiensten bewijs, overmatig alcohol zuip en niet naakt zwem, was het erg gezellig. Om vijf uur 's nachts lagen wij weer vredig in ons eigen bed. Hans was bij oma dus wij konden uitslapen. En de vriendendienst die ik xxx bewijs is dat ik dit verhaaltje schrijf. Gegadigden kunnen zich melden in het reactieveld of via het mail-formulier van dit log.
(Door censuur heb ik de naam van de mevrouw in kwestie -en dus ook een reactie, sorry-moeten weghalen.)
Booiinggg
Vanavond in het acht-uurjournaal vielen mij twee dingen op die mijn vermoeden wat ik al lang had nog eens bevestigden: de lessen maatschappijleer die ik heb gevolgd had ik net zo goed kunnen overslaan, ik ben er niks wijzer van geworden.
Het eerste wat ik niet begreep was dat Groen Links kennelijk graag wil dat Nederland een standpunt inneemt tegen de israëlische inval in Libanon. Maar stel nou dat wij dat doen, denkt Groen Links dan dat daarmee de crisis is afgezworen? Dat Israël zich daar wat van aantrekt? Nee, natuurlijk denken ze dat niet. Het is puur voor hun eigen gemoedsrust. Waar bemoeien we ons trouwens mee? Duidelijk geen Feijenoord aanhangers, daar bij Groen Links.
Verder was er nog een stukje over dat er in Nederland niet genoeg meisjes kiezen voor technische beroepen, en dat daar dus wat in moet veranderen. Mevrouw Mack en ik keken elkaar niet begrijpend aan. Waarom moet dat veranderen? Van wie moet dat veranderen? Doen de jongens het niet goed ofzo? Meisjes weten niet wat goed voor ze is, dat weet de staat beter? Als je het mij vraagt ruikt dit naar puur, onvervalst communisme.
True Romance
In het kader van "Mack komt overal jaren te laat achter" volgt hier een kort verslagje van de film "True Romance"
Hoewel ik niet een enorme Quentin Tarantino-fan ben herkende ik toch direct zijn hand in deze film.
Waarom we hem op video hadden staan weet ik niet, waarschijnlijk heeft iemand me getipt dat Elvis Presley de hoofrol zou opeisen ondanks dat Hij maar twee keer onduidelijk in beeld komt. (Nou ja, een acteur -Val Kilmer- met een gouden pak die de kijker moet laten denken dat-ie Elvis is.)
Als er een Oscar uitgereikt zou worden voor beste scène ooit dan zou die moeten gaan naar Christopher Walken en Dennis Hopper waarin Walken een maffiabaas speelt die Hopper informatie probeert te ontfutselen op een mensonvriendelijke manier, maar wat niet lukt doordat Hopper slimmer is en er vanaf komt met een stuk of zes kogels door z'n hoofd.
En de Oscar voor mooiste one-liner ooit zou gaan naar Christian Slater die zegt: " It's better to have a gun and not need one, than to need one and not have one.
Verder zien we de, denk ik, kortste scene die Samuel L. Jackson ooit heeft gespeeld en Brad Pitt doet nog, in tegenstelling tot Val Kilmer, een veel betere Elvis-imitatie. Rest mij nog te zeggen dat ik niet zoveel verstand van films heb als hij of hij maar dat zijn beroepsveenendaalers die weinig beters te doen hebben dan films kijken op een hete zomeravond.
En voor degenen die niks beters te doen hebben op een hete zomeravond, hier kunt u het hele script van de film nalezen.
Nog meer beesten
Toen ik een jaar of 17 was ben ik ooit de strijd aangegaan met een wespennest dat zich illegaal had gevestigd onder een dakpan, vlak naast mijn dakkapel. Gekleed in slechts korte broek en gewapend met een stofzuiger ben ik toen het dak opgeklommen en heb de stofzuiger voor de ingang gehouden. Ik denk dat het 16-0 voor mij was toen ik voor het eerst gestoken werd. Dat het bij 1 keer bleef en ik niet vijf meter naar beneden ben gelazerd, beschouw ik nog steeds als het bewijs dat ik beschermd word door goddelijke machten.
Beesten
Werd ik van het weekend aangevallen door een in de schuur verstopte vleermuis, vanochtend zeer vroeg kwam onze klerekat ons een levende muis brengen. De laatste paar uur van de nacht hebben wij dus moeten doorbrengen met een onvindbare muis in de slaapkamer. Nu vraag ik mij af, wie van u zou er gewoon gaan slapen als u wist dat zich in uw slaapkamer een muis bevond? Mijn moeder in elk geval niet. Vanavond zag ik het beestje op de onderste trede van de trap zitten maar toen ik hem wilde vangen sprong het een halve meter de lucht in. Ik heb het nagezocht op internet en ben tot de conclusie gekomen dat het een Noord-veluwse paratroopermuis moet zijn geweest en die schijnen zich maar zeer zelden te laten vangen door een kat. Dus dat we een bijzondere kat hebben wilde ik even gezegd hebben. Kopen, iemand?
Nog meer beesten
Toen ik een jaar of 17 was ben ik ooit de strijd aangegaan met een wespennest dat zich illegaal had gevestigd onder een dakpan, vlak naast mijn dakkapel. Gekleed in slechts korte broek en gewapend met een stofzuiger ben ik toen het dak opgeklommen en heb de stofzuiger voor de ingang gehouden. Ik denk dat het 16-0 voor mij was toen ik voor het eerst gestoken werd. Dat het bij 1 keer bleef en ik niet vijf meter naar beneden ben gelazerd, beschouw ik nog steeds als het bewijs dat ik beschermd word door goddelijke machten.
Last van de warmte?
Hans is nu 1 jaar en bijna 2 maanden en had vandaag wat verlate verjaardagsvisite doordat hij op z'n verjaardag longontsteking had. Dat leverde hem een schommel, een New Holland Tractor, een oranje stoeltje, een kruiwagen, commandocamouflagekleding (met camouflageregenlaarsjes) en een tegoedbon voor z'n eerste schoentjes op. Hans is een blij kind. De laatste tijd zit hij goed in z'n vel en kraait grote delen van de dag van plezier. Raggen op de bank of op ons bed is zijn favoriete bezigheid en als een ware stuntman laat hij zich daarbij plat op z'n rug vallen, waarbij hij het uitgiert van het lachen. Z'n neus afvegen aan de bank kan hij ook al helemaal zelf.
Vanmiddag toen hij sliep en ik weer tijd had om te filosoferen kwam er een vreemde gedachte in mij op. Ik vond het vreemd dat toen hij nog niet verwekt was, wij hem toen ook niet misten. Want ik kreeg het gevoel dat Hans geen toevalstreffer was maar dat hij al jaren ergens aan het wachten was om bij ons te komen. Stom, denkt u misschien, zeker niet opgelet bij biologie, maar achteraf had het nooit een ander kind kunnen zijn. Begrijpt u een klein beetje wat ik bedoel of heeft u zoiets van die Mack heeft te lang in de zon gezeten?
Bruno de spamrobot.
Ik had vorige maand nogal wat last van Bruno die mijn comments vol spamde met 20 links per reactie. Bruno's IP-adres werd dus door mij met succes geblokkeerd want daarna zag ik Bruno niet meer. Tot vanavond dan. Bleek hij ook nog letterlijk al mijn oude logjes voorzien te hebben van minimaal 1 spam. Al voordat ik hem blokkeerde! Dus, geduldig als ik ben heb ik alle reacties van Bruno (ongeveer 300) eruit gegooid.
Maar ik vraag mij wel af: wat mankeert Bruno in z'n kop? Als ik nu uw auto volstifte met de zin" Surf allemaal naar http://www.mack.web-log" dan zou u mij ten eerste doodwensen (en terecht) en ten tweede zou u naar alle web-logs surfen behalve de mijne. Toch? Of werkt reclame wel in tegenstelling tot wat ik altijd beweer?
Truuk met de doif
Als Fietjepietje (voorheen Sophie) zacht voer heeft gehad, en ze heeft een nacht aan mevrouw Mack's voeteneind mogen slapen is ze altijd dankbaar. Uit dankbaarheid vangt ze dan een kadootje voor ons.
Vanochtend was het slachtoffer een jonge tortelduif. Fietjepietje rent ermee de trap op en laat het beest los op onze slaapkamer. Mevrouw mack rende er achteraan en slaagde erin de duif te vangen. Dat wil zeggen, op te sluiten in onze slaapkamer. Daar heeft het arme beest dus de hele dag gezeten totdat ik 's avonds thuis kwam om hem te pakken. Het verhaal eindigde bij de dierenarts. We hebben hier nog een ouderwetse dierenarts met een uithangbord met daarop een viercijferig telefoonnummer. Hij is de moeder Theresa onder de dierenartsen en geeft gratis behandeling aan zieke of gewonde beesten zonder eigenaar die bij hem worden gebracht. Ik heb hem in de loop der tijd al een aangereden haas, aangereden kat en nu deze duif gebracht. De haas en de kat hebben het niet overleefd, de duif maakt een hele goede kans.