Opmerkelijk

Ik las een aantal opmerkelijke dingen deze week.

1. Het KLPD controleerde 20 mln weggebruikers op snelheid en schreef 1 miljoen bekeuringen uit. Dat is één op de twintig die te hard reed. Hebben we in Nederland een minderheid die voorkomt in deze verhouding, en kunnen we die dan de schuld geven?

2. Van de 1,5 miljoen geflitste voertuigen resulteerden er 1 miljoen in een bekeuring. Dus een op de drie foto's deugt niet. Kunnen we hier juridisch niet iets mee? Gelijkheidsbeginsel en het recht op een portret denk ik dan aan?

3. 20 mensen bij het KLPD houden zich met deze controles bezig, wat betekent dat 1 controleur ongeveer 2 mln euro per jaar omzet. Welk ander beroepsgroep weet krantlezend/slapend zulke fantastische cijfers te realiseren terwijl ze maar voor 2/3e produktief zijn?

4. Beperking van de hypotheekrenteaftrek voor hypotheken boven de miljoen euro zou de staat drie miljard euro opleveren. (per?) Dat moet je voor de gein eens narekenen. En verbaas je over het aantal hypotheken boven de miljoen. Echt, bij mij in de straat ben ik de enige die eronder blijft.

Kijk,…

Kijk, ik mag graag overdrijven, dat weet u allemaal best, maar er is één ding waarin ik nooit overdrijf, en dat zijn mijn bionische ogen. Ik ben als kind in een ketel met wortels gevallen en sindsdien kan ik heel goed kijken. Ik mag ook graag wedstrijdjes "nummerbordje lezen op afstand" met anderen doen, maar ik ben mijn gelijke nog niet tegengekomen. "Zie je dat nummerbord van die witte auto daar? Ik zie geen witte auto.", is het dan meestal. Ze noemen mij ook wel "Mack Hubble."

Zit ik vanochtend achter mijn bureau, zie ik dat mijn collega van drie meter verderop een mailtje zit te schrijven naar meneer Smit uit Volendam, wiens mail was afgevangen door de spamfighter, over dat het mailtje niet was doorgekomen. Dus ik zeg op licht geirriteerde toon: "Wat moet ik nou weer met dit mailtje van meneer Smit? Oh, die ben ik net aan het mailen dat z'n mailtje niet is doorgekomen, dus jij hebt hem? Nou dan kan dit mailtje wel weer weg."

Ja, ze trapt elke dag wel ergens in….

Colportage

Vanavond gebeurde er iets waarvan ik niet dacht dat het me ooit zou gebeuren. De bel ging en een hele vriendelijke Engels pratende jongeman zei dat hij een Israëlische student was, en of hij twee minuten van mijn tijd mocht. Israël? You want to come on in? En natuurlijk wist ik dat-ie me een zak mandarijntjes wilde aansmeren, maar ik wilde mij van mijn gastvrije kant laten zien en mevrouw Mack was toch niet thuis. Coffee? Yes please, ik heb even met hem het boek van Joris Luijendijk besproken en hij vertelde over zijn militaire dienst in Israël en over hoe onbetrouwbaar ons journaal was en als ik ooit naar Israël ging, dat hij me dan zou vertellen wat de beste plekken waren om naar toe te gaan. Hij was echt heeeeel sympathiek.

Dom dom dom dom, want door al die vriendelijkheid mijnerzijds, werd het voor mij moeilijker om hem af te poeieren. Is that your wife on the picture, she's beautiful, and lovely kids you have, are they asleep? Nou ja, koetjes en kalfjes, ditjes en datjes, ik herken alle verkooptruuks heus wel, maar het komt hier op neer: iemand nog intresse in een mooi olieverfschilderij?

Lees verder “Colportage”

Inzichten bij het ontbijt

Vanochtend, bij het ontbijt las ik de krant en zag daar staan dat de PVV van Geert Wilders de grootste in de peilingen is geworden. En dat vond ik knap omdat ik hem pasgeleden in een Amerikaanse talkshow zag zitten en hij de Europeanen "big fat cowards" noemde. (op aangeven van de host, dat wel)

Nou, de aanhangers zullen dan op een of andere manier wel denken dat Nederland niet in Europa ligt ofzo, anders vind ik zo'n beloning maar moeilijk te verklaren. Cowards, noemde hij -die niet op straat durft zonder beveiling- ons. Lapzwans. In navolging van Engeland moeten wij hem ook niet meer binnenlaten. Landverrader.

Mijn kamp

Ik ben begonnen in het boek "mein kampf" van een veelbelovend schrijver die niet echt meer tijd had voor een tweede boek. Het boek is in Nederland omstreden en mag hier niet verkocht worden, maar onze zuiderburen doen niet zo moeilijk -gebeurd is gebeurd- en daar kun je het gewoon bestellen, en omdat in België "kamp" waarschijnlijk nog een gangbaar woord is voor "gevecht" hebben ze het vertaald als "mijn kamp." (ik lees net op Wikipedia dat het in jaren '30 taalgebruik is vertaald -ik vond het al barsten van de taalfouten- en dat kamp oud Nederlands is, en dat ik daar niet de Belgen de schuld van moet geven.)

Probleem met het boek is dat op de voorkant een grote foto van de schrijver pronkt. En op één of andere manier is het gezicht van Adolf synoniem geworden aan de duivel, dus dat leg je niet zo even op je nachtkastje neer. Stel dat je 's nachts naar de wc moet (die kans wordt elke dag groter als je ouder wordt) en je knipt het lichtje aan, dan spring je straks in de houding met je rechterarm stram vooruit. Dat moeten we niet hebben.

Geen idee wat ik denk te bereiken als ik dit boek uit heb. Ik vraag me af of ik er doorheen ga komen want echt a la Thea Beckman schrijft-ie ook weer niet. Al is het begin over zijn jeugd vrij normaal, een gewone jongen die graag kunstschilder had willen worden, maar door zijn vader tegengewerkt werd en later zakte voor het toelatingsexamen van de SS. (schildersschool) Een gezonde Amerikaanse jongeman van die leeftijd die zoiets gebeurt, pakt een paar geladen pistolen, een handgranaat en richt een bloedbad aan op die school, maar voor een Oostenrijkse Duitser met het uberalles-syndroom was dat natuurlijk weer niet goed genoeg…

Wat u nog niet wist

Over logcollega Yukiko

1. Ze kan uitstekend koken.
2. Ze struikelt over meubels die er al heel lang staan.
3. Ze vraagt schaamteloos of je zin hebt, gewoon waar je vrouw bij zit.
4. Ze is gastvrij, maar vergeetachtig waardoor je voor je eigen koffie moet zorgen.
5. Ze praat met gemak een dag vol, zonder zichzelf te herhalen.
6. Haar zoon kan vliegen.

St. Darwinius.

Vanavond in Rondom Tien ging de discussie over het foldertje evolutie vs. schepping. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden. Ik geloof in de evolutie, ik geloof in de schepping. Nee, de evolutie is geen geloof, dat staat wetenschappelijk vast, hoe komt u daar nu bij, die theorie rammelt aan alle kanten! Nee u gelooft in sprookjes, Jezus is een beul, dat hij mensen naar de hel stuurt, nietes, wie Jezus niet aanneemt zal hem ook nooit ontmoeten….enz. enz.
En dan nog een nuchtere moslim erbij, een zalvende evangelist en een ex-moslima die christen is geworden, maar het ergst zijn nog wel die ex-christenen (op dit log spreken we dat gewoon met een K uit en niet met een G) die nu Darwin-fundamentalist zijn geworden. Dat zijn #$@% net ex-rokers. Die kunnen ook zo tekeer gaan tegen hun eigen verleden.

Zelf vind ik het niet zo belangrijk hoe de aarde ontstaan is. Ja, ik geloof ook in de evolutietheorie maar wie zegt mij dat God niet zo almachtig is dat hij de hersenen van Darwin en de wetenschappers in de war maakte? Nou?

Sprookje

Kent u hem nog? De jager die van de boze koningin de opdracht kreeg om Sneeuwwitje's hart eruit te snijden als bewijs dat ze dood was? Die man heeft dus veel te weinig eer gekregen. Want deze held heeft de boze koningin voor de gek gehouden met het hart van een ree. Dankzij deze man leeft Sneeuwwitje nu nog steeds lang en gelukkig. Maar hoe het met de jager afliep wordt in het midden gelaten. Nou, dat ging als volgt.

Toen de boze koningin van haar NSB-spiegel hoorde dat Sneeuwwitje nog leefde, heeft ze de jager laten oppakken en in de kerkers van het kasteel laten gooien. Echter, de jager ontsnapte door een opening tussen de tralies en griste de spiegel van de muur. Thuisgekomen bond hij de spiegel vast en schoor hem kaal. Daarna liet hij de spiegel vrij, die met zijn kale knikker hard het bos inrende, en in wie nimmer meer iemand gekeken heeft. (wat voor een spiegel gelijk staat aan kielhalen voor een mens.)
De jager pakte zijn kalashnikov (wat doet vermoeden dat het sprookje zich in Rusland afspeelde, zodat wij nu mogen aannemen dat met "een land hier ver vandaan" Rusland bedoeld wordt.) ging wederom naar het kasteel en omsingelde het. Na een omtrekkende beweging was de jager bij de achterkant aangekomen en sloop door de keukendeur naar binnen. Nadat hij Saartje aan barrels had geschoten ging hij op zoek naar de boze koningin. Die echter had het schot gehoord en belde de bewaking. Herman, hoofd en tevens enig lid van de beveiliging had echter een papadag, en had zijn telefoon niet doorgeschakeld staan. Dus die hoorde niks. De boze koningin veranderde zichzelf snel in een oude heks met een mand met appels. Toen de jager het vertrek in kwam waar de heks zat, richtte hij zijn geweer op haar. "Wil jij een lekkere appel?" zei de heks? "Nee trut, neem Sneeuwwootje in het ootje" zei de jager, en schoot zijn geweer leeg op de oude heks. De heks ontweek de eerste paar kogels nog door met haar bezem heel hard door de kamer te vliegen, maar de jager was zo slim geweest om de deur achter zich dicht te trekken, dus eigenlijk was het een kwestie van tijd totdat hij haar zou raken. De heks dacht dat het geweer van de jager wel een keer leeg zou zijn, maar ze dacht het net twee kogels te vroeg. BRAKKA BRAKKA klik. De heks lag dodelijk gewond op de grond en haar bezem was ook beschadigd. De jager pakte zijn mes en sneed het hart van de heks eruit. Daarna vermaalde hij het tot kattenbrokken, en dat verklaart waarschijnlijk waarom katten zulke irritante beesten zijn.
Toen de jager zijn missie voltooid had, had hij trek gekregen en nam één van de lekkere appels die in een mandje klaarstonden. De jager voelde zich slaperig worden en ging op het bed liggen. En daar ligt hij nu nog steeds, te wachten op wat eerst komt; een knappe prinses die hem wakker kust of tot die 1000 jaar eindelijk voorbij zijn.

Uruguay

Weet u welk land ik compleet vergeten was? Uruguay. Vandaag hoorde ik de naam een keer vallen en dacht: "Verhip, dat bestond ook nog!" De neuron die dat zat te onthouden is lang niet meer actief geweest zeg. Maar ineens was-ie er weer. Hoe zou het eigenlijk met Uruguay zijn? De laatste keer dat ik er iets over hoorde lag het nog in Zuid-Amerika. Iemand er nog geweest onlangs?

Buurman Bolderbast

Onze buurman van twee huizen verder is nogal een harde prater. Hij is hoofd van een basisschool en heeft de kindertjes goed in het gareel. Vriendelijke man, beetje apart. Tot dusver niks aan de hand.

Maar…de man is Ajax-fan. En niet zo maar eentje, nee, eentje die elke wedstrijd live ziet op canal+. En die verschrikkelijk hard en lang kan juichen als Ajax scoort. Ook gewoon 's avonds laat alsof hij midden in het bos woont. En dat je nu hard en enthousiast juicht bij een Europacup wedstrijd als vanavond, soit, maar hij doet het ook bij Ajax – de Graafschap. Echt niet normaal. En dan hebben wij er nog een huis tussen, maar wij vinden het al een godswonder dat de kinderen er doorheen slapen. Dus dat ik altijd hoop dat Ajax snel uitgeschakeld wordt, heeft niks met antisemitisme te maken.