Zonder hemd, zonder broek…

Ik zit zonder hond, zonder vrouw en zonder geld. En dit voelt niet goed al is het allemaal tijdelijk.

Eerst het zonder hond verhaal. De hond loopt mank, gisteren overbelast, dus ik kan nergens heen met haar. Dinsdag wordt ze opgehaald door de uitlaatservice en vrijdag pas weer teruggebracht.

De vrouw is op vakantie. Vanochtend vertrokken naar Zwitserland. Ze is met haar vader, en ik weet het al bijna een jaar. Maar ik maakte me niet druk. Waarom eigenlijk niet? Ik kook nooit, ik doe de was nooit en ik denk nooit na. Juist deze dingen zijn belangrijk deze week. Ik heb al één was aangezet, maar mijn dochter heeft hem alweer uitgezet en opnieuw gedaan, op de juiste temperatuur. Ik heb vanochtend het gras gemaaid, mijn auto gewassen en ik verveel me nu al. Het kan zijn dat ik dit onderschat heb.

Dan het geen geld gedeelte. Omdat Linda wegging is haar auto uitgeleend. Omdat dat hok zo smerig was heb ik die gisteren van binnen en van buiten schoongemaakt. Van buiten deed ik in de wasstraat en ik legde mijn portemonnee zolang op de automaat. En toen reed ik weg, zonder portemonnee.

Pas een paar uur later, toen ik friet wilde halen kwam ik erachter, en toen was het al te laat. Ik reed naar de wasstraat, maar m’n portemonnee lag er niet meer. Toen ik binnen ging informeren was er een niet zo behulpzame jongeman die iets zei van: oei, nee helaas. Rijbewijs, kentekenbewijs, pasjes, alles weg. Lekkere timing, een dag voordat Linda weg zou gaan.

Na het eten ben ik teruggereden om mijn gegevens achter te laten en te vragen of de jongeman op de camera kon kijken. Deze keer was hij meer behulpzaam en ging zoeken. Hij vroeg me hoe laat het was, en hij ging naar dat tijdstip. Een grote vrachtwagen blokkeerde het zicht, en de camera die binnen hing kon hij zo niet terugzien. Daarvoor had hij een muis nodig. Na een minuut of tien zei hij ineens: of het moet deze zijn, en pakte een portemonnee. Iemand had hem toch afgegeven, ik kon me al bijna niet anders voorstellen in het vriendelijke Vaassen, en zijn collega had dat niet doorgegeven toen hij de dienst overnam.

Alles zat er nog in, ook het bankpasje dat ik inmiddels geblokkeerd had. Ik bood de jongen twintig euro aan, maar die weigerde hij. Ik was opgelucht dat ik alles weer terughad. Alleen moet ik wachten op het nieuwe bankpasje. Tot die tijd probeer ik niet te bewegen en geen onnodige energie te verspillen. Met een beetje geluk kan ik donderdag weer eten.