Wegingsfactor

Door die kut van een Wilders en z’n stupide aanhang moet ik nu weer naar de stembus. En daar had ik helemaal geen zin in. Zo zinloos zolang mijn stem niet voor vijf miljoen telt.

Ik las vandaag een pracht van een reactie van Ricardo uit Vlaardingen op de val van het kabinet. Wilders werd tegen gewerkt door de coalitiepartijen, door rechters en door wetten. Er was dus geen respect voor de democratie! En Ricardo’s stem telt even zwaar als die van mij. Niet dat ik politicoloog ben, maar toch! Ik vind het zorgelijk. Ricardo riep iedereen op om weer PVV te stemmen, kennelijk met de bedoeling dat Wilders in z’n eentje kon gaan regeren. Nou, in zijn eentje is ook de enige mogelijkheid want met andere mensen wordt het lastig.

Wilders noemt wel steeds twee miljoen kiezers die volgens hem buitenspel worden gezet, maar dat is alleen kwantitatief. Kwalitatief zijn het er maar honderdduizend. Ze nemen alleen de ruimte van twee miljoen in.

Wat ik persoonlijk het kwalijkst vind: Wilders presenteert een volkomen onuitvoerbaar asielbeleid, noemt het het strengste assielbeleid ooit, heeft een jaar lang iedereen zand in de ogen gestrooid, wachtte een mooi moment af om de boel te laten klappen en de coalitiepartijen er de schuld van te geven dat hij z’n belofte niet waar kon maken. Als zoete koek gaat het erin! Ten eerste is het gelogen, ten tweede moet je niks beloven als je het niet kunt waarmaken. Of geldt dat niet voor verkiezingsbeloften?

Deze man zit er niet voor de kiezer. Deze man zit er voor zichzelf. Die heeft zich zo onmogelijk gemaakt dat hij nergens anders meer terecht kan dan in de Nederlandse politieke oppositie. Dus die plek moet door hem verdedigd worden. Als we hem nu gewoon geld geven en z’n beveiliging door laten lopen, gaat hij dan weg?