Ik speelde maandag mijn beste dubbel ooit. Dat kan op mijn niveau. Als ik top was geweest had ik nooit op mijn 55e kunnen pieken, maar nu wel. Mijn conditie is goed, mijn snelheid is goed, mijn slagen zijn goed, mijn concentratie is goed. Maar vooral heb ik gekeken en geleerd. Een paar weken terug keek ik naar een wedstrijd uit de eredivisie en zag wat die mannen anders deden dan ik. Simpele dingen, die ik niet deed omdat ik nooit goed getraind ben. En sindsdien sta ik anders en speel ik anders.
Ik speelde met een goede medespeler tegen ongeveer het sterkst mogelijke duo van de club. En ze gingen er kansloos af met 21-11 en 21-15. Gewoon door naar de besten te kijken word je zelf al beter. En we waren ook enorm gebrand om te winnen. Dat hou je ook niet de hele avond vol. Maar het zegt wat over wat er nog mogelijk is in het leven. Je moet nooit topsporter worden want dan kun je na je vijfendertigste weemoedig terugkijken terwijl ik nog niet eens op mijn top zit. Of misschien nèt. Dat ik die van de week gehaald heb. En dat het vanaf nu dan toch naar beneden gaat. Misschien maar stoppen op het hoogtepunt?
Nee, niet stoppen. Het lichaam fluit je vanzelf wel terug, als je ouder wordt. Dan wordt het wandelen i.p.v. sporten. En dat is gewoon heel erg saai.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik vind wandelen al vele decennia veel prettiger dan sporten, maar goed, dat ben ik. Verder ben ik het met je eens, Mack moet gewoon doorgaan zolang hij er plezier in heeft.
LikeLike
En zolang ik nog win, anders vind ik er geen bal aan.
LikeLike
Tennis? Pingpong? Squash?
LikeLike
Squash is ongelooflijk intensief, nog meer dan badminton, dat dat ook al is.
LikeLike
Je moet het blijven doen zolang je er plezier in hebt.
LikeGeliked door 1 persoon