De huisarts gaf mij inzicht. Een kijk die ik nog niet eerder had gezien. Het leidde wel tot een terugval dit weekend, en ik moest huilen. Het leven is momenteel pijnlijk, maar ik vecht terug, zoals meestal. Huilen is verwerking denk ik dan maar.
Het houdt lang aan deze keer. Maar ik heb er geen zin meer in, dit moet stoppen. Ik ben toch intelligent, redelijk aardig, en ik hoef mij niet te schamen, maar ik blijf maar vergelijken met anderen. Waarom weet ik niet, want ik wil niet met ze ruilen, zelfs niet in deze toestand.
De wereld is veranderd en mensen zijn veranderd. En ik ben niet mee veranderd. Niet snel genoeg in elk geval. Ik heb dingen geleerd waar ik niks aan heb en ik heb geen nieuwe dingen geleerd in het vertrouwen dat alles altijd hetzelfde zou blijven. Maar dat was dom. Ik zag al heel lang dat het zo niet werkte. En toch bleef ik erin geloven. Degenen die het best in staat zijn zich aan te passen hebben de grootste overlevingskans, zeggen ze wel eens. Het zal wel. Ik ben altijd blij voor overleden familieleden dat ze sommige dingen niet meer mee hoeven te maken.
In het bos sprak een stel van een jaar of veertig met een Mechelse herder me aan. We praatten wat over de honden en ineens noemde hij me u. Ik had niet in de gaten dat ik al oud geworden was, ik dacht dat ik nog een jongeman was op dat moment. Ik liep verward verder en vroeg me af of de volgende die ik tegen zou komen, ouder of jonger zou zijn. Ooit loop ik hier als tachtiger en ben ik de oudste. Ik vreesde even dat ik op een dag de enige mens zou zijn die nog in de jaren zestig geboren was. Daar moet je toch niet aan denken? Toch gaat het iemand gebeuren. De arme drommel. Niemand meer die je nog begrijpt. Ik heb dat nu al.
Mack 
Consequent blijf ik iedereen met je en jij aanspreken.
Voortdurend krijg ik reacties met U retour.
Terwijl ik nooit vertel dat ik in 1956 geboren ben …
Stille groet,
LikeGeliked door 2 people
Herkenbaar hoor! Ik ben al een tijdje mevrouw, en u, en word soms bejegend op een manier waaraan ik merk dat ik nu echt als oudere wordt gezien (ik ben 51). In mijn werk maak ik er gebruik van, maar zie ook gaten ontstaan in gesprekken met veel jongere collega’s. So be it.
Ik vind het, met horten en stoten, steeds mooier om ouder te worden. Kies mijn eigen pad en hoef niet meer mee met alles, alleen zaken die me interesseren. Onzichtbaar zijn als oudere vrouw is soms storend, maar ook handig en fijn, je wordt niet meer zo snel op je uiterlijk beoordeeld. Als docent ben ik vaak wel de eerste met vernieuwingen, maar dat komt doordat ik mijn vak leuk vind. Sterkte Mack, het is echt het enteren van een nieuwe levensfase, maar niet per se een vervelende. Het bijstellen van mijn idee over mezelf heeft mij heel erg geholpen (en een veel positiever zelfbeeld gegeven).
LikeGeliked door 3 people
Nadenken is prima, maar teveel nadenken niet. Kan mezelf ook volledig de put in denken en probeer daarvoor te waken. Voor mij werkt de ‘oplossing’ iets te doen aan de pieken redelijk goed. Door die te dempen worden de dalen minder diep. Een kennis van me wil dat niet begrijpen en wordt zeer uitbundig en overmoedig als ie een piek heeft. Zelf denk ik dan; je maakt je eigen dal daarmee een stuk dieper.
Op mij komen kleine kinderen aflopen met opa, opa… Schijnbaar ben ik erg laagdrempelig voor dat spul. Ik kom uit een generatie dat je de directeur aanspreekt met z’n voornaam. Zeg ook altijd spraken we maar Engels, die hebben hun U (Thou) verbannen naar de bijbel.
LikeGeliked door 1 persoon
Een potje goed uithuilen is prima. Ik heb dat nooit als verwerking bekeken, maar zo is het natuurlijk wel. Je gooit er de spanning wel mee los. Is een weekje retraite in een klooster een idee? Wijlen een vriendin van mij deed dat zo eens per jaar en ze knapte er enorm van op. Ze voerde wel gesprekken met eenvoudig wijze mensen, die niks moeten hebben van die moderne lulkoek, maar voor de rest was het veel rust.
LikeLike
Verandering is niet altijd een verbetering. Soms moet je wel meebewegen, maar waar ligt de grens?
Ik ben blij dat ik niet meer zo jong ben en bepaalde ontwikkelingen aan mij voorbij kan laten gaan.
LikeLike
Je en jou tegen iedereen zeggen en vooral ook je ouders bij de voornaam noemen was echt iets van de jaren zeventig. Bij mij werkt het net als bij Ximaar. Ik kan door een enkele gedachte ineens lopen huilen, daar moet ik dan ook niet aan toegeven, mijn put loopt dagelijks naast me, maar even later zeker weer met anderen in de buurt kan ik ook weer vrolijk zijn, of net doen alsof, dat gaat me ook aardig af.
Ik denk ook dat het leven veel minder voorstelt dan velen denken, je moet genieten, je moet er iets van maken, alles moet, maar meestal komt het zoals het komt, vooral de minder leuke dingen en valt er weinig te sturen en ja na je vijftigste begint de aftakeling, gewoon een feit en in het begin merk je daar niets van… gewoon maar doorgaan en blijven lachen, samen! Humor is zo belangrijk.
LikeLike
oh nou, dubbelop
LikeLike
Oh nou dag verhaal, dag bemoedigende woorden, bah gedoe ook dat inloggen.
Nou vooruit, ik zei dat het bij mij ongeveer net zo gaat als bij Ximaar, mijn put is ook dagelijks aanwezig en bij een enkele deprimerende gedachte kan ik er ook zomaar bijna invallen… en dan kan even die tranen toelaten best helpen, maar niet te lang. Meestal is dan de aanwezigheid van iets of iemand een praatje of een lik genoeg je weer wat op te beuren. En humor, blijven lachen, samen!
Oh ja en niet alles moet hoor, genieten en er wat van maken enzo, vooral de minder leuke dingen komen vaak vanzelf en daardoor worden gewone dingen vaak juist bijzonder. Zoiets, dat denk ik tenminste.
In de jaren zeventig was het gewoon om iedereen maar bij de voornaam te noemen en te jijen en jouen, ook je ouders, nou als je dat voor elkaar kreeg was je pas hip, die van mij weigerden dat gelukkig zodat we nu nog gewoon pap en mam zijn 😉
LikeGeliked door 1 persoon
Volgens mij ben jij goed met Excel, en daar is ondanks alle veranderingen nog steeds behoefte aan. Ik merk dat zelf ook nog steeds met mijn eigen werk. Als het even iets meer dan standaard moet zijn hebben ze me nog steeds nodig. Het is niet het enige dat ik doe, maar het is zo’n universeel bruikbaar programma dat het nog steeds van groot nut is voor veel mensen.
LikeLike
Ben er niet echt goed in, maar gebruik het veel. Basis dingen. Maar dat bedoelde ik niet echt.
LikeLike
Ik ben ook niet iemand die steeds het allernieuwste leerde, maar een betrouwbaar iemand zijn met een goed verstand en een zeker logisch inzicht is altijd waardevol.
LikeLike
Als ik kon toveren dan toverde ik die lach van die foto van een paar jaar geleden terug op je gezicht.
Heeft de huisarts jou antidepressiva gegeven? Ik zweer erbij en heb ook opdracht gekregen om er nooit mee te stoppen.
Misschien lees ik het niet goed, maar ik heb het idee dat je nog steeds aan het werk bent. Nu is het mijn ervaring dat een mens het snelst geneest door volledige rust te nemen en er vooral geen kopzorgen van werk enzo bij te nemen. Wandelen met de hond is daarentegen juist heel goed en dat doe je dan ook. En je gezin staat je ook wel bij.
Ik wens je van harte beterschap.
LikeGeliked door 1 persoon
Hij heeft het opgehoogd, want ik had het al. Dit is mijn laatste dag voor de vakantie.
LikeGeliked door 1 persoon
Je gaat je vakantie toch niet besteden aan ziek zijn? Je kunt je gewoon ziek melden, hoor.
LikeLike
Ziek, ik beschouw dit niet als ziek om je ziek te melden, dan moet ik ook stoppen met werken en niet naar Frankrijk gaan.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik hoop dat Frankrijk je goed zal doen. En ik vind het wel ziek zijn.
LikeGeliked door 1 persoon
Ziek is ziek Mack!
LikeLike
Ik begrijp dat dit als ziekte wordt beschouwd en ik heb me één dag ziek gemeld toen het helemaal niet meer ging, maar ik heb altijd doorgewerkt als ik dit had. Niet om stoer te doen, maar omdat het me afleidt van mijn negatieve gedachten.
LikeLike