1 Mei, dag van de arbeid.

Het viel mij gisteren ineens op dat al mijn collega’s vrij waren. Eentje in Engeland had vrij genomen, de rest had een zogenaamde bank holiday. Ik vroeg mij af wat er was en toen ik de datum zag wist ik het. Dag van de Arbeid. Bij ons niks, nada, nul, in andere landen belangrijk. Omdat ik niet uit de pas wilde lopen heb ik vandaag ook maar vrij genomen. Ik denk de eerste keer ooit dat ik op de dag van de arbeid vrij neem.

Ik weet er niet zo heel veel van omdat ik me er nooit in verdiept heb, maar ik wist dat het ging om zwaar bevochten rechten voor arbeiders. Ik zag een stukje van de tekst van de Internationale.

De staat verdrukt; de wet is logen
de rijkaard leeft zelfzuchtig voort
Tot ‘t merg wordt d‘arme uitgezogen
en zijn recht is een ijdel woord

En verdorie, precies wat er in Amerika gebeurt. Dertig miljoen werklozen in zes weken, en de puissant rijken werken hun 80 uur per week vanuit hun forten, ze komen er niet uit en laten niemand toe. Ze werken er ook hard voor zeggen ze dan. Alsof 80 uur per week werken bestaat. Je kunt niet eens 8 uur per dag geconcentreerd zijn. Ze hebben niet door dat de omstandigheden voor hen gunstig waren, ze denken dat ze het uitsluitend aan zichzelf te danken hebben. En al zou dat zo zijn, welk recht heb je dan om procentueel minder belasting te betalen dan een arme? Het is een totaal verknipt land, en wij laten ons er door beïnvloeden, vreemd genoeg. We kijken hun programma’s en we praten ze na. Elke Nederlander ziet toch zo dat Dr. Phil een charlatan is waarvan het alleen nog maar afwachten is wanneer zijn schandalen naar buiten komen. Ellen DeGeneres, een vrouw met het imago van een linkse lesbienne, een imago dat haar rijk heeft gemaakt, ik zou het zo proberen te houden als ik haar was. Verschillen tussen arm en rijk zijn daar zo groot, dat snappen we hier nog niet eens.

Ik weet ook niet wat grote rijkdom met een mens doet. Of het iets met mij zou doen? Ik ben van mezelf al niet heel erg sociaal, dus dat zou ik mooi vol kunnen houden. En misschien verander ik dan ook wel van mening, en zeg ik dat ik er hard voor gewerkt heb en denk ik na mij de zondvloed. Ik vind het mooi, die dag van de Arbeid, in Amerika hebben ze hem ook. Voor de goede sier. Maar niet lang meer. Die 30 miljoen Amerikanen moeten toch ook in de gaten hebben dat ze bedrogen zijn?

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

2 gedachten over “1 Mei, dag van de arbeid.”

  1. Er zijn er nog veel te veel die niets in de gaten hebben. De laag begaafden met een grote bek. De betere helft van het land kan beter gaan strijden voor splitsing, afscheiding g en een eigen land gaan vormen. Trumpistan zal zich binnen een of twee jaar zelf opblazen en men zal bedelen weer bij het ontwikkelde Amerika te mogen horen.

    Like

Laat een reactie achter op pjotr Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.