Renate

Renate Wennemars schrijft columns in de krant. Dat doet ze niet slecht. Ze is geen Martin Bril of Özcan Akyol, maar zeker leuk. Vandaag schreef ze echter over mannenpijn. En met name over die van haar eigen man, Erben. Die had een pijntje en had twee doktoren gebeld, en beide artsen hadden geadviseerd: even afwachten. En dat vindt Renate leuk, ze wordt bevestigd in haar mening dat mannen eigenlijk geen pijn kennen. 

Ik weet niet of ze er al bij was, maar ik zie nog die Wennemars op het ijs de bocht uitvliegen, en zijn arm uit de kom schieten. Ik hoor hem nog kermen van de pijn. Je voelde het als kijker gewoon mee. Gelukkig weet ik nu dat het mannenpijn was. Dat het eigenlijk een beetje aanstellerig was. Dat Renate opgestaan was en door had geschaatst, een vrouw kan immers een bevalling zonder verdoving aan. Tja, het blijft altijd een leuke discussie, en we kunnen elkaars pijn niet voelen. Ik weet wel dat pijn erger kan worden als er gezeurd wordt om je heen. Meestal is het je vrouw en op zo’n moment zorgt je lichaam er even voor dat de pijn heftiger wordt, je verkrampt, en het gezeur even ophoudt. Andersom kan het ook werken. Mocht een vrouw je in de verleiding brengen, zorgt je lichaam er voor dat je de pijn wat minder voelt. Dat doet moeder natuur, er is immers een kans op voortplanting (een hele kleine theoretische) en die kan niet verloren gaan door iets onnozels als een pijntje. Je kunt niet gaan liggen kermen en je zwakte tonen, want, zo zijn vrouwen, dan zoeken ze een betere partner.

Dus het is allemaal wat relatief, die mannenpijn. Ik durf eigenlijk wel te stellen dat Renate de pijn van Erben vermeerdert. Of er op zijn minst medeschuldig aan is. Maar ja, vrouwen en logische gevolgtrekkingen, dat is ook zo’n geval. Als ik columns schreef voor de krant, zou dat morgenochtend mijn onderwerp zijn. Bam. 1-1. 

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

2 gedachten over “Renate”

  1. Tja, bevallen en schaatsen. Het eerste ben ik vergeten en het tweede verleerd.
    Pijn heb ik momenteel wel, door een ischias, maar schrijf daar ook geen column over.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s