Overzichtelijk.

Heb me vandaag enorm lopen ergeren aan de juffrouwen. Zij hadden een item op Facebook over het fenomeen studiedagen. Dan krijgen ze bijscholing en zijn alle kinderen vrij. Grote paniek bij de ouders, want die komen ineens in de knoei met hun werk. Vroeger had je geen studiedagen, en was de onderwijzer er gewoon elke dag. Nu weet ik wel dat tijden veranderen. Dus ik vind het allemaal niet zo erg. Maar dat de dames onderwijzeressen het nodig vinden om op Facebook de ene na de andere d/t dt fout te maken, maakt mij wanhopig. Wat ze dan uitvoeren op die bijscholing, wilde ik weten. Eentje ging nog aanvoeren dat haar fout goed was, want het was tt, zei ze. (wordt bepaalt) Ik maakte een soort wanhoopsopmerking en even later had ze haar opmerking verwijderd.

Ik weet, Nederlands is lastig. Ik ben ook geen Neerlandicus, en behalve Neerlandici hoeft ook niemand dat van mij te zijn, maar ik vind het ook weer niet teveel gevraagd als onderwijzers gewoon weten hoe “’t kofschip” werkt. En als ze het niet weten, dan gaan ze het maar leren op bijscholing. Ik maak me er ernstig zorgen over. Mijn onderwijzers wisten wanneer het een t, d, of dt was. En niet alleen zij wisten dat, iedereen in die tijd wist dat. Pak een willekeurige voetballer uit die tijd, als hij lagere school had gehad, kon hij schrijven. Zelfs Sjaak Swardt.

Een politieagent mag niet te hard rijden, een dokter mag niet ziek worden en een onderwijzer mag geen taalfout maken. Was het leven maar zo overzichtelijk. Alleen was het dat ooit wel. Of bestond dat alleen in mijn hoofd? En zo ja, wie heeft me de waarheid bijgebracht terwijl het sprookje mooier was?

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

11 gedachten over “Overzichtelijk.”

  1. De d’s en t’s willen mij ook wel eens als een dt of td ontglippen.
    De regels behoor ik te kennen, maar mijn typvingers willen wel een slippen.

    Als een echt onderwijsmens zie ik de typ- en taalfouten wel bij een ander.
    In mijn eigen teksten vallen ze mij alleen niet op.

    Begrijpende groet,

    1. Sorry, ik vind het te makkelijk. Het was niet één foutje, maar twee foute d’s en t’s in één zin. En als zij nu de enige was, welnee, het lijkt heel normaal te worden.

      1. Natuurlijk wil ik foutloos schrijven. Ik doe daar dan ook mijn best voor. Feitelijk ben ik mijn blog begonnen om beter te leren schrijven. Ik wil mij dan ook niet verschuilen achter mijn taalfouten.

        Een van mijn lezers gaf mij ooit als kritiek dat ik te eenvoudig en niet op HBO-nivo zou schrijven.
        Mijn doel is juist voor iedereen en foutloos te schrijven.

        Jouw ergernis begrijp ik wel.

        Vriendelijke groet,

        1. Het probleem is natuurlijk dat ik onderwijzers hoog heb zitten. Een van de belangrijkste beroepen ter wereld. Juist van hen verwacht ik basiskennis. Geen specialisaties. Geen HBO. Basis. Foutloos lukt mij ook niet.

  2. Vóót internet zag je niet zoveel schrijfsels van mensen die niet kunnen spellen, en nu wel, is mijn theorie. En daarom wennen er nog meer mensen aan ook en valt het verkeerde woordbeeld niet meer zo op als er iets verkeerd gespeld wordt.

    1. Vóót ja. 😉 Klopt wel wat je zegt natuurlijk, maar ik heb ook de indruk dat er vroeger meer belang aan werd gehecht. Er werd op gehamerd dat een sollicitatiebrief met spelfouten zo de prulle(n)bak in ging. Nou, dat wilde je voorkomen. Nu ga je toch eerst een jaar sabbatical eer je gaat werken.

  3. En dan vergeet je nog dat elk pleidooi voor foutloos Nederlands wordt doodgeslagen met de opmerking dat het veel belangrijker is dat begrepen wordt wat er wordt bedoeld. Dan maakt zo’n taalfoutje toch niks uit, luidt dan de wegwezer. En zie daar nog maar eens van terug te hebben.

  4. Het zou mijn eer te na zijn om fouten in mijn schrijfsels op het internet te zetten, zéker als ik les gaf! Het interesseert ze gewoon niet! Ik kan het ook niet nalaten er een opmerking over te maken. Wat Rob zegt klopt en dat argument slaat ook nergens op. Het is pure gemakzucht en desinteresse.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s