Diana

Drie jaar geleden kreeg ik een mail van een vrouw die mijn blog volgde. Fanmail misschien wel. Ze vertelde dat ze uit Apeldoorn kwam en had bij mij op school gezeten. Ze had ook bij Yukiko op school gezeten. Haar moeder woonde in Vaassen. Maar dat was het allemaal niet. Het ging om mijn logjes over mijn vader. Die schrijf ik wat minder tegenwoordig, dus als onderdeel van het verwerkingsproces heeft het geholpen. Ze wilde weten hoe een kind (ik) zijn vader herinnert jaren nadat die overleden is. Want zelf wist ze al dat ze niet oud ging worden; ze had een zoontje van slechts drie. Het bleef bij een eenmalige mailwisseling en soms een reactie.

En ineens schoot ze me weer te binnen gisteren. Ik weet niet waarom, misschien omdat ik Martin Bril las die over zijn naderende dood schreef, tot die gisterenavond opnieuw stierf omdat ik het boek uit las. Ik zocht haar blog op en las dat ze vorig jaar is overleden. Dat ze rustig was ingeslapen, welke muziek ze had uitgekozen en de letterlijke teksten van de toespraken die werden gehouden. Een link naar de weblog van haar man, met daarop foto’s van hem en hun zoontje. Een lachend zoontje gelukkig. Ik ben bijna een jaar te laat, maar ik heb nog iets onder haar overlijdensbericht geschreven.

En zo sterft er wel eens een blogger. Ik heb het al een paar keer gezien. Hun woorden staan nog steeds online. En zo blijven ze in leven.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

11 gedachten over “Diana”

  1. Van Vederzwaar? Dat verhaal heeft me altijd erg aangegrepen en toch ben ik haar uit het oog verloren. Wist dus ook niet dat ze is overleden.

      1. Ik ben op een gegeven moment gestopt met volgen omdat ik het erg moeilijk vond te lezen… zat zelf ook niet in een al te lekkere tijd. Zo moeilijk voor dat kleine mannetje om zijn moeder te verliezen, maar hij was gelukkig oud genoeg om haar te kunnen herinneren. Dat vind ik dan weer een troostende gedachte voor iemand die niet wist hoe lang hij haar mee kon maken.

  2. Aanvankelijk dacht ik haar niet te kennen, maar met de toevoeging van Yukiko inmiddels wel. Ben er ooit maar een paar keer langsgesurft. Nu ik er weer kwam kreeg ik een melding van WordPress dat deze website verlopen is. Die kan je wegklikken. Waarschijnlijk moet er iemand eens per halfjaar inloggen om hem in de lucht te houden. Bij blogspot hoeft dat nietm daar kan de familie van Frans54 over meepraten.

    Een jaar terug, ongeveer een paar weken voor het overlijden van m’n zus, kwam ik er achter dat een buurvrouw van een schoolvriend al 2 jaar overleden was. Die zag ik 2x per jaar op verjaardagen en de laatste jaren niet meer. Ook erg jong en ik schrok er na 2 jaar dus nog van. Zij had geen blog, maar wel een website voor haar bloemenzaakje aan huis en dat is dus nu haar virtuele webmonument geworden,

  3. Ôh, ja, met de naam vederzwaar erbij weet ik welke blogster.. Zo naar voor haar familie.. Ik hoop dat WP een optie heeft om de site te behouden.

    Op de WP-weblog van collega Fronz zie ik trouwens geen ‘verlopen’ melding, waarschijnlijk (uiteraard ;-)) heeft Ximaar het bij het juiste eind met de domeinkoppeling.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s